I SA/Kr 960/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2020r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za II kwartał 2014r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. Z. S. pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 10 września 2020r. zakwestionował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2020r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za II kwartał 2014r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. Ww. decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2020r. (karta nr 220 akt administracyjnych). Jak wynika z akt sprawy, powyższa decyzja zawierała szczegółowe pouczenie o prawie, trybie i terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, wskazać należy, że zawierała ona m.in. brak formalny w postaci braku podpisu. Jak bowiem wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać, m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, jednak przedmiotowa skarga nie została opatrzona żadnym podpisem. Natomiast zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei treść art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2020r. W związku z powyższym, wynikający z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi na ww. decyzję, upływał w dniu 9 września 2020r. Natomiast skarga na ww. decyzję została nadana w placówce pocztowej w dniu 10 września 2020r., do organu wpłynęła zaś w dniu 15 września 2020r. (data prezentaty), zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Dodatkowo zauważyć trzeba, że w treści decyzji, skarżący uzyskał szczegółowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jednak mimo tego pouczenia, skarżący nadał skargę po upływie terminu wymaganego prawem. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.