I SA/Kr 968/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 września 2023 r. nr SKO/Pod/4140/643/2023 w przedmiocie odpowiedzi o sposobie rozpatrzenia pism postanawia odrzucić skargę. P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 września 2023 r. nr SKO/Pod/4140/643/2023 w przedmiocie odpowiedzi o sposobie rozpatrzenia pism postanawia odrzucić skargę. B.J. (dalej: Skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: Kolegium) z 4 września 2023 r. nr SKO/Pod/4140/643/2023, w którym to piśmie poinformowano Kancelarię Prezesa Rady Ministrów o sposobie rozpatrzenia między innymi pisma Skarżącej w trybie działu VIII k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę wykonywania administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne określa w pierwszym rzędzie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi (pismo informujące o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy) nie jest decyzją administracyjną, jak również postanowieniem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a także nie można go zaliczyć do żadnego z aktów wymienionych w pkt 4a-7 art. 3 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu pisma tego nie można zaliczyć także do aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z trym przepisem, skarga przysługuje na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wskazać należy, że do kategorii aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zalicza się takie akty i czynności, które mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli oraz dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno "Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2011 r. i przywołane tam orzecznictwo). Zatem, dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Muszą one wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, jaki przepis prawa powszechnie obowiązującego wiąże z danym aktem lub czynnością (por. T. Woś "Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2016 r.). Pismo Kolegium kryteriów powyższych nie spełnia. Wynika z niego jedynie, że poinformowano Kancelarię Prezesa Rady Ministrów o sposobie rozpatrzenia pisma, którego autorką była Skarżąca. Nie sposób zatem zasadnie twierdzić, że stanowisko w nim zawarte w sposób władczy wywołuje skutki prawne w zakresie istnienia uprawnień (bądź ich braku) lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie przesądza ono bowiem w sposób kategoryczny o jakichkolwiek prawach lub uprawnieniach Skarżącej, które dodatkowo powinny bezpośrednio wynikać z przepisów prawa, lecz jedynie zawierają informację co do sposobu postępowania Kolegium. Aby dany akt lub czynność można było uznać za dotyczący uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem) organu administracji a możliwością realizacji obowiązku bądź uprawnienia wynikającego z przepisów prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym akt lub dokonującym czynności. Są to zatem tego typu działania administracji, które wywołują konkretne skutki wynikające bezpośrednio z treści tych aktów lub czynności w obrębie praw i obowiązków podmiotów niepowiązanych organizacyjnie z organem wydającym akt lub podejmującym daną czynność (por. postanowienie NSA z 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2968/13 – dostępny na stronie: orzecznia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. UZASADNIENIE J.J. (dalej: Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: Kolegium) z 4 września 2023 r. nr SKO/Pod/4140/643/2023, w którym to piśmie poinformowano Kancelarię Prezesa Rady Ministrów o sposobie rozpatrzenia między innymi pisma Skarżącego w trybie działu VIII k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę wykonywania administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne określa w pierwszym rzędzie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi (pismo informujące o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy) nie jest decyzją administracyjną, jak również postanowieniem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a także nie można go zaliczyć do żadnego z aktów wymienionych w pkt 4a-7 art. 3 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu pisma tego nie można zaliczyć także do aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z trym przepisem, skarga przysługuje na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wskazać należy, że do kategorii aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zalicza się takie akty i czynności, które mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli oraz dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno "Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2011 r. i przywołane tam orzecznictwo). Zatem, dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Muszą one wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, jaki przepis prawa powszechnie obowiązującego wiąże z danym aktem lub czynnością (por. T. Woś "Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2016 r.). Pismo Kolegium kryteriów powyższych nie spełnia. Wynika z niego jedynie, że poinformowano Kancelarię Prezesa Rady Ministrów o sposobie rozpatrzenia pisma, którego autorem był Skarżący. Nie sposób zatem zasadnie twierdzić, że stanowisko w nim zawarte w sposób władczy wywołuje skutki prawne w zakresie istnienia uprawnień (bądź ich braku) lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie przesądza ono bowiem w sposób kategoryczny o jakichkolwiek prawach lub uprawnieniach Skarżącego, które dodatkowo powinny bezpośrednio wynikać z przepisów prawa, lecz jedynie zawiera informację co do sposobu postępowania Kolegium. Aby dany akt lub czynność można było uznać za dotyczący uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem) organu administracji a możliwością realizacji obowiązku bądź uprawnienia wynikającego z przepisów prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym akt lub dokonującym czynności. Są to zatem tego typu działania administracji, które wywołują konkretne skutki wynikające bezpośrednio z treści tych aktów lub czynności w obrębie praw i obowiązków podmiotów niepowiązanych organizacyjnie z organem wydającym akt lub podejmującym daną czynność (por. postanowienie NSA z 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2968/13 – dostępny na stronie: orzecznia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.