I SA/Kr 973/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia 5 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 czerwca 2021 r. M. P., reprezentowana przez S. P., wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia 5 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za listopad 2020 r. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 5 sierpnia 2021 r. S. P. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu upoważniającego go do działania w imieniu M. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także wykazanie dokumentem lub jego uwierzytelnionym odpisem, że jest osobą, która w świetle art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być pełnomocnikiem skarżącej – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że nie może występować w imieniu skarżącej przed tut. Sądem. Wezwanie zostało doręczone S. P. w dniu 7 września 2021 r. W wyznaczonym terminie S. P. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu. Pismem z dnia 2 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał M. P. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na adres skarżącej jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 6 i 14 grudnia 2021 r. przesyłka je zawierająca nie została odebrana z placówki pocztowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Skargę w imieniu skarżącej wniósł i podpisał S. P.. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone S. P. przez M. P.. Z treści tego pełnomocnictwa nie wynikało jednak by S. P. został umocowany do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Konieczne zatem stało się wezwanie pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu upoważniającego go do działania w imieniu M. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także wykazanie dokumentem lub jego uwierzytelnionym odpisem, że jest osobą, która w świetle art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być pełnomocnikiem skarżącej – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że nie może występować w imieniu skarżącej przed tut. Sądem. S. P. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na adres skarżącej, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 6 i 14 grudnia 2021 r. przesyłka z wezwaniem nie została odebrana z placówki pocztowej. Należy zatem uznać, że przesyłka została prawidłowo doręczona w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z § 4 art. 73 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należy zatem uznać, iż przesyłka została doręczona skarżącej w dniu 20 grudnia 2021 r., a termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 27 grudnia 2021 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i jej nie podpisała. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.