I SA/Kr 979/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Waldemar Michaldo (spr.) Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2018 r. - skargę oddala - Wnioskiem z dnia [...]czerwca 2018 r. A. O. zwróciła się do Kierownika Biura P. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N.S. o przyznanie jej na 2018 r. m.in.: płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w wariancie 4.5 (Półnaturalne łąki świeże - RŚK 4.5 na obszarach Natura 2000), płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w wariancie 5.5 (Półnaturalne łąki świeże – RŚK 5.5 poza obszarami Natura 2000), Ww. wniosek dotyczył przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej do obszaru opisanego jako działka rolna: [...] - o powierzchni 2 ha, położona na działce ewidencyjnej nr [...] deklarowana do płatności RŚK 4.5, [...] - 5,19 ha, dz. ewid. nr ]...] (w ramach tej działki 3,51 ha) i 26 (1,68 ha), deklarowana do płatności RŚK 4.5, [...] - 2,15 ha, dz. ewid. nr [...], deklarowana do płatności RŚK 4.5, [...] - 9,85 ha, dz. ewid. nr [...] deklarowana do płatności RŚK 5.5. Wymienione grunty znajdowały się w powiecie n., gminie M., obrębie ewidencyjnym W. nr [...] (dz. [...]), powiecie k, gminie D., obrębie B. nr [...] (dz. [...], powiecie s, gminie S, obrębie S, nr [...]. Strona zadeklarowała łącznie 9,34 ha RŚK 4.5 i 9,85 ha do płatności RŚK 5.5. Postępowanie zainicjowane powyższym wnioskiem strony zostało zakończone decyzją Kierownika Biura [...] ARiMR w N. S. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...]. Na mocy tej decyzji powierzchnię uprawnioną do płatności RŚK ustalono (w oparciu o analizę zdjęć lotniczych i kontrolę terenową) w wariancie 4.5 na poziomie 9,29 ha, a w wariancie RŚK 5.5 na poziomie 8,56 ha. Oznaczało to przyznanie płatności RŚK w pomniejszeniu uwzględniającym poziom zawyżenia powierzchni uprawnionej do wsparcia tego rodzaju. Ostatecznie stronie przyznano 10.061,07 zł w ramach płatności RŚK 4.5 i 6.476,34 zł w ramach płatności RŚK 5.5. W odwołaniu od powyższej decyzji Kierownika Biura [...] ARiMR w N. S. A. O. zarzuciła, że została ona oparta na dowolnych i wybiórczych danych. Odwołująca stwierdziła, że organ I instancji odrzucił jako dowód w sprawie, aktualizowaną w 2015 r. ewidencję gruntów i budynków, która potwierdza, że powierzchnia nie tylko ewidencyjna, ale przede wszystkim użytków rolnych działki ewidencyjnej nr [...], położonej w S., jest większa niż wyodrębniona z niej jedyna tylko działka rolna D1. Decyzją z dnia [...]czerwca 2019 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w N. S. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] Weryfikując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, że łączna powierzchnia uprawniona (tzw. powierzchnia stwierdzona lub zatwierdzona) przynajmniej do części płatności żądanych przez odwołującą była mniejsza niż łączna powierzchnia, którą zadeklarowała ona we wniosku o przyznanie tych płatności. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zakwestionowany obszar w ramach poszczególnych płatności (działek rolnych zadeklarowanych w ramach tych płatności) został wykluczony z wniosku strony i potraktowany jako zawyżenie łącznej powierzchni uprawnionej do tych płatności. Natomiast w przypadku działek i płatności, odnośnie których nie stwierdzono ww. różnic między powierzchnią zadeklarowaną a uprawnioną, za uprawnione do wsparcia uznano powierzchnie zadeklarowane w ramach tych działek. Organ odwoławczy podzielił odnośnie ww. kwestii ustalenia organu l instancji i uznał je za własne. Najważniejsze ustalenia przedstawiały się w niniejszej sprawie następująco: łączna powierzchnia zadeklarowana do płatności RŚK 4.5 została ustalona w niniejszej sprawie na poziomie 9,34 ha (obejmowała ona obszar działek rolnych [...]), łączna powierzchnia zadeklarowana do płatności RŚK 5.5 została ustalona na poziomie 9,85 ha (działka rolna [...]), łączna powierzchnia uprawniona do płatności RŚK 4.5 została ustalona w niniejszej sprawie na poziomie 9,29 ha (obejmowała ona całą zadeklarowaną powierzchnię działek rolnych [...] oraz 5,14 ha działki rolnej [...]), powierzchnię uprawnioną do płatności RŚK 5.5 ustalono na poziomie 8,56 ha (działka rolna [...], różnica między łączną powierzchnią zadeklarowaną do płatności RŚK a łączną powierzchnią uznaną za uprawnioną do płatności wyniosła: 0,05 ha przy RŚK 4.5 i 1,29 ha w przypadku RŚK 5.5. Organ odwoławczy wyjaśnił, że ww. okoliczności ustalono przede wszystkim na podstawie porównania powierzchni zadeklarowanych we wniosku strony oraz tzw. powierzchni referencyjnych, tj. maksymalnych obszarów, które według ARiMR potencjalnie kwalifikują się do płatności w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych. Obszary te są określane także jako powierzchnie ewidencyjno-gospodarcze (PEG), maksymalne kwalifikowalne obszary (MKO), bądź działki odniesienia lub działki referencyjne. Wyliczeń takich powierzchni dokonują pracownicy ARiMR, a wyniki pomiarów zapisywane są w prowadzonym przez ARiMR systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS). Organ II instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie powierzchnie uprawnione do wsparcia zostały ustalone w oparciu o analizę ortofotomap (zdjęć lotniczych, na których możliwy jest pomiar powierzchni i odległości) i deklaracji strony z jej wniosku o płatności. W przypadku płatności RŚK 5.5 istotna była także analiza kontroli terenowych z 22-27 lutego 2017 r. i 29 listopada 2017 r. oraz regulacje dotyczące zobowiązań RŚK. Ww. kontrole terenowe polegały na pomiarach powierzchni uprawnionej urządzeniami GPS i zostały przeprowadzone przez pracowników p. OR ARiMR (z uwagi na położenie działki ewid. nr [...]. Strona została zawiadomiona o terminie czynności kontrolnych, ale w nich nie uczestniczyła. Protokoły z ww. kontroli zostały doręczone stronie m.in.[...] października 2018 r., a jej zastrzeżenia dotyczące kontroli z lutego 2017 r. były konsekwentnie odrzucane jako niezasadne podczas rozpatrywania spraw strony w l i II instancji. Organ odwoławczy wskazał, że wydając niniejszą decyzję dysponowano zdjęciami lotniczymi i satelitarnymi (obrazującymi tereny zakwestionowane), które pochodziły z następujących dat i źródeł: [...] czerwca 2015 r., [...] kwietnia 2017 r. (dotyczy działki nr [...] - system informatyczny ARiMR oraz ogólnodostępny portal internatowy G.), [...] lipca 2015 r. i [...] maja 2018 r. (system ARiMR i G. - dotyczy działek [...], [...] września 2009 r., [...] października 2019 r., [...] kwietnia 2015 r.,[...] marca 2018 r., [...] marca 2018 r.,[...] kwietnia 2018 r., [...] kwietnia 2018 r., [...] maja 2018 r., [...] maja 2018 r. (T. - dotyczy działki nr [...], [...] października 2011 r., [...] czerwca 2016 r., [...] maja 2017 r., [...] marca 2018 r. (T. - dotyczy działki nr [...]), [...] października 2010 r.,[...] marca 2012 r., 4 października 2013 r., 14 października 2014 r. (G. – dotyczy działki [...]), [...] sierpnia 2014 r., [...] września 2016 r., [...]kwietnia 2018 r., [...] września 2018 r. (G. – dotyczy działek [...]i [...]). Zdaniem organu II instancji, z uwagi na daty wykonania ww. zdjęcia lotnicze (lub przynajmniej ich część) zachowują pełną przydatność do ustalenia powierzchni uprawnionej do płatności za rok, którego dotyczy decyzja niniejsza. Ww. zdjęcia lotnicze są przy tym na tyle czytelne, że nie można mówić o takim przesunięciu granic widocznych na tych działkach, czy też istnieniu na tych zdjęciach takich zacienień bądź niedokładności, które znacząco utrudniałyby ustalenie położenia i wielkości powierzchni uprawnionej i nieuprawnionej do płatności. W opinii organu odwoławczego, wyniki tej analizy nie pozwalały w niniejszej sprawie na uznanie, że na całej powierzchni zadeklarowanej odnośnie zakwestionowanych działek (dotyczy to działki rolnej[...]), zgodnie z normami i wymogami prowadzona była przez stronę działalność rolnicza uprawniająca do otrzymania żądanych płatności. Odnośnie zakwestionowanej w niniejszej sprawie działki rolnej [...] organ II instancji stwierdził, że: według wniosku strona umiejscowiła ww. działkę rolną na działce ewid. nr [...] i [...]; zawartość wypełnionego przez stronę załącznika graficznego do wniosku o ww. płatności wskazuje, że obszar ww. działki rolnej zajmował niemal cały obszar dz. ewid. nr [...] i [...'; wyjątki dotyczyły: południowo-zachodniego narożnika działki [...] (o pow. ok. 0,14 ha) i niewielkiego obszaru przy południowej granicy tej działki (o pow. ok. 0,03 ha) - w obu przypadkach zadrzewienia i zakrzaczenia, obszary przy wschodniej granicy działki [...] (o pow. ok. 0,14 ha) i niewielkiego obszaru przy południowej granicy tej działki (o pow. ok. 0,01 ha) - w obu przypadkach zadrzewienia i zakrzaczenia, w toku rozpatrywania sprawy powierzchnię uprawnioną do płatności określono odnośnie ww. działki rolnej na poziomie 5,14 ha (na działce ewid. [...] - 1,65, a na działce [...] - 3,49 ha) - deklarowano 5,19 ha (na działce ]...[- 1,68 ha, a na działce [...] - 3,51 ha); powierzchnia wykluczona z płatności wyniosła w przypadku ww. działki rolnej - 0,05 ha (na dz. [...]- 0,02 ha, na dz. [...] - 0,03 ha); obszar wykluczony z płatności w ramach ww. działki rolnej znajdował się (oprócz terenów wykluczonych przez samą stronę): w południowo-zachodnim narożniku działki ewid. nr [...] (ok. 0,16 ha - o 2 ary większy niż wykluczony przez stronę), przy wschodniej granicy działki [...](ok. 0,02 ha - ten obszar nie był wykluczany przez stronę), na działce ewid. nr [...] był to niewielki nieregularny obszar przy południowo-zachodnim narożniku działki [...] (o pow. ok. 0,02 ha) oraz podobny obszar przy wschodniej granicy tej działki (o pow. ok. 0,03 ha - nieco większy niż odliczony przez stronę); teren wykluczony z płatności obejmował w przypadku ww. działki rolnej zadrzewienia i zakrzaczenia. Dyrektor MOR ARiMR stwierdził, że w niniejszej sprawie wykryto również, że obszar zadeklarowany jako działka rolna [...], w rzeczywistości składała się z mniejszych części nie łączących się ze sobą (ww. działka rolna okazała się niespójna). Materiały sprawy wskazują, że części te przedstawiały się następująco: obszar o pow. 3,49 ha, obejmujący wschodnią część działki ewid. nr [...] stanowiący łąkę, obszar o pow. 1,65 ha, znajdujący się w północnej części działki ewid. nr [...], stanowiący łąkę. Wymienione obszary były oddzielone od siebie działką ewid. nr [...] która nie została we wniosku strony zadeklarowana jako część działki rolnej [...] (mimo iż działka nr [...] została wymieniona we wniosku strony, w spisie działek ewid. strony -powierzchnię kwalifikującą i niekwalifikująca się do płatności w ramach tej działki określono jednak na poziomie 0,00 ha). W takiej sytuacji działka [...] została potraktowano jako odrębne 2 działki rolne - jedna położona na dz. ewid. nr [...], druga zaś na działce [...]. Było to możliwe ponieważ każda z tych części działki [...] odznaczała się odpowiednia powierzchnią (wynoszącą ponad 0,1 ha). Organ odwoławczy wskazał, że na wszystkich zdjęciach lotniczych z dnia [...] czerwca 2015 r. i [...maja 2018 r., obrazujących działki ewid. nr [...] i [...]stwierdzono występowanie wyraźnych różnic między kolorystyką i fakturą terenów wykluczonych z płatności a pozostałą częścią ww. działki (niezakwestionowaną) oraz sąsiednimi działkami ewid. użytkowanymi np. jako łąki. Powierzchnia terenów zakwestionowanych jest bowiem zdecydowanie bardziej niejednolita i kolorowa niż obszary uznane za użytkowane rolniczo. Analiza zawartości tych zdjęć wskazuje również, że w rejonach zakwestionowanych widać korony nieregularnie położonych drzew i krzewów. W ocenie organu II instancji, obecność roślinności tego rodzaju wskazuje na brak rzeczywistego użytkowania rolniczego tego gruntu. Teren ten nie był również poddany zabiegom agrotechnicznym mającym na celu terminowe usunięcie roślinności niepożądanej (zakrzaczeń, zadrzewień, zachwaszczeń itp.). Organ stwierdził, że z uwagi na swoją powierzchnię, rozmieszczenie i charakterystykę teren zakwestionowany odnośnie działki rolnej nie pozwalał na zakwalifikowanie go do żadnego z wyjątków (wynikających z wskazanych niżej przepisów dotyczących płatności) umożliwiających przyznanie wsparcia do tego obszaru. Stan zakwestionowanych obszarów w praktyce uniemożliwiał (według organu l i II instancji) prowadzenie w ich granicach jakiejkolwiek rzeczywistej działalności rolniczej uprawniającej do uzyskania wsparcia, którego dotyczy opisywana decyzja. Organ odwoławczy podniósł, że w przypadku obszarów zakwestionowanych w niniejszej sprawie na działkach [...] i [...] (dotyczy to także dz. [...]) nie stwierdzono, aby możliwe było uznanie ich np. za elementy krajobrazu zupełnie nie wpływające na prowadzenie działalności rolniczej. Organ wyjaśnił, że sytuację, w której na danej działce rolnej znajdują się niewielkie obiekty lub roślinność nie związana bezpośrednio z działalnością rolniczą regulują art. 9 ust. 1-2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48 z późn. zm.) oraz § 2 i 3 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie elementów krajobrazu uznawanych za część kwalifikującego się obszaru dziatki rolnej oraz ich szerokości (Dz. U. z 2015 r., poz. 336 z późn. zm.). Zgodnie z ww. przepisami do powierzchni uprawnionej do płatności można zaliczać takie elementy krajobrazu jak np. rowy, nieutwardzone drogi dojazdowe, pasy zadrzewień, żywopłoty, ściany tarasów, murki, o ile ich całkowita szerokość nie przekracza [...] metrów, bądź jeżeli podlegają wymogom i normom tzw. wzajemnej zgodności wymienionym w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014 oraz § 1 rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie określenia maksymalnego zagęszczenia drzew (Dz. U. z 2015 r., poz. 338 z późn. zm.), działkę rolną zawierającą rozrzucone drzewa uznaje się za obszar kwalifikujący się do płatności, o ile działalność rolniczą można prowadzić w podobny sposób jak na działkach bez drzew położonych na tym samym obszarze oraz gdy liczba drzew nie przekracza 100 drzew na hektar. Organ stwierdził, że obszary wyłączone z płatności na działkach [...] i [...] stanowiły zwarte skupiska zadrzewień i zakrzaczeń, a każde z tych skupisk miało długość i szerokość większą niż [...] metry. W takiej sytuacji uznano, że wpływają one na działalność rolniczą na obszarze tych działek i jako takie nie mogą być zaliczane do obszaru uprawnionego do wsparcia w ramach tych działek. Odnośnie zakwestionowanej w niniejszej sprawie działki rolnej [...] organ odwoławczy stwierdził, że: według wniosku strona umiejscowiła ww. działkę rolną na działce ewid. nr [...] zawartość wypełnionego przez stronę załącznika graficznego do wniosku o ww. płatności wskazuje, że obszar ww. działki rolnej zajmował praktycznie cały niezalesiony obszar dz. [...] w toku rozpatrywania sprawy powierzchnię uprawnioną do płatności RŚK 5.5 określono odnośnie ww. działki rolnej na poziomie 8,56 ha (deklarowano 9,85 ha); powierzchnia wykluczona z płatności wyniosła w przypadku ww. działki rolnej 1,29 ha; obszar wykluczony z płatności w ramach ww. działki rolnej znajdował się (oprócz terenów wykluczonych przez samą stronę): w pobliżu południowej granicy działki [...] (obszary o powierzchni 0,99 ha i 0,04 ha), w pobliżu wschodniej części działki [...] (obszar o powierzchni 0,26 ha). niemożliwe było uzyskanie przez stronę płatności RŚK 5.5 do powierzchni większej niż 8,56 ha na dz. [...]- wynika to z wielkości rozpoczętego przez stronę zobowiązania związanego z ww. płatnościami i braku możliwości jego zwiększenia w 2018 r. oraz z braku możliwości uznania całego obszaru zadeklarowanego przez stronę w ramach tej działki za trwały użytek zielony (mimo uznania, że obszar ten odznaczał się dobra kulturą rolną). Dyrektor MOR ARiMR wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 7 rozporządzenia RŚK w przypadku pakietu "Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000" (w ramach którego strona zadeklarowała wariant 5.5), płatność jest przyznawana do położonych poza obszarem Natura 2000 tylko trwałych użytków zielonych (TUZ), na których występują siedliska przyrodnicze, których typy są wymienione w ust. 3 pkt 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia RŚK. Według ww. przepisu niemożliwe jest uzyskanie płatności RŚK w wariancie 5.5 do gruntów nie będących trwałymi użytkami zielonymi, a tak oceniono tereny wykluczone z płatności RŚK 5.5 na działce ewid. nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że w przypadku działki ewid. nr [...] organ l instancji ustalił, że część obszaru zadeklarowanego na tej działce do płatności RŚK 5.5 nie może być uznana za TUZ. Przyczyną takiej oceny (w pełni podzielonej przez organ II instancji) było stwierdzenie, że ww. część nie była przez pięć lat (tj. przynajmniej od 2013 r.) trwałym użytkiem zielonym. Podstawą do takich stwierdzeń była analiza zawartości zdjęć lotniczych pochodzących systemu informatycznego ARiMR i wykonanych dnia [...] czerwca 2015 r. i [...] kwietnia 2017 r. Organ odwoławczy stwierdził, że ze zdjęć tych (ale także ze zdjęć pochodzących z innych źródeł) wynika, że w pobliżu południowej granicy działki ewid. nr [...] oraz w jej wschodniej części w 2015 r. (i wcześniej) nie istniała łąka / pastwisko. Wówczas był to teren z licznymi zakrzaczeniami i zadrzewieniami. Stan ten zmienił się w roku 2017 między kontrolami wykonanymi w lutym i listopadzie tego roku. Dostępne w aktach sprawy szkice z tych kontroli (a także zdjęcia lotnicze z sprzed 2017 r. i po tym roku) wskazują, że wtedy z ww. obszaru usunięto roślinność uniemożliwiającą uznanie tego obszaru za użytkowany rolniczo. Pozwoliło to na zakwalifikowanie tej części działki nr [...] do płatności obszarowych (zwiększenie poziomu maksymalnego obszaru kwalifikowalnego). Taka zmiana (wskazywana w odwołaniu aktualizacja bazy danych LPIS) nie mogła być jednak, zdaniem organu, skuteczna względem płatności RŚK 5.5, ponieważ obszar ten (mimo oddrzewienia i odkrzaczenia) nie stanowił TUZ przez 5 lat wstecz względem 2017-2018 r. Konsekwencją tego była zasadna odmowa płatności RŚK 5.5 za 2018 r. do tej części działki nr [...] która nie spełniała wymogów TUZ. W opinii organu II instancji, zasadność takiego rozstrzygnięcia pośrednio potwierdza również porównanie wypełnianych przez samą stronę załączników graficznych do jej wniosków za lata 2015-2018. W przypadku załączników za lata 2015 i 2016 obszary zakwestionowane za rok 2018 nie były zakreślane przez stronę jako uprawnione do płatności. Przyjęto zatem, że wówczas strona sama uznawała, że obszary te nie kwalifikowały się do żadnych płatności, a więc nie stanowiły np. TUZ. Skoro obszary te nie były użytkowane jako TUZ np. w latach 2015-2016 nie mogły zostać za TUZ uznane w roku 2018. Dyrektor MOR ARiMR wskazał, że łączny obszar uprawniony do płatności JPO na działce ewid. nr [...]wynosi za 2018 r. - 9,85 ha (PEG JPO). W ramach tej powierzchni 1,29 ha stanowi obszar uprawniony do płatności JPO, ale nie będący TUZ. Obejmuje on ww. teren o pow. 0,26 ha przy wschodniej granicy działki nr [..] oraz 2 niespójne ze sobą obszary znajdujące się przy południowej granicy tej działki (o pow. 0,99 ha i 0,04 ha). Obszar uznany za TUZ to różnica tych obszarów, która wynosi tyle ile wskazano w decyzji zaskarżonej, tj. 8,56 ha (9,85 ha -1,29 ha). Na powierzchnię TUZ na działce ewid. nr [...] składają się: obszar o pow. 0,95 ha (w północno-wschodniej części ww. działki) i obszar w części centralnej (pozostałej) o pow. ok. 7,61 ha. Wyłączenia z tej większej części TUZ obejmują skupiska drzew w części południowej (o pow. ok. 0,12 ha, 0,02 ha, 0,10 ha, 0,21 ha i 0,01 ha) oraz podobny pojedynczy obszar w części centralnej (0,01 ha). Organ II instancji stwierdził, że pomijając brak odpowiedniego stanu zakwestionowanych gruntów strona nie mogła otrzymać płatność RŚK 5.5 do żądanej powierzchni z uwagi na wielkość zobowiązania podjętego w związku z tymi płatnościami. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RŚK płatność RŚK przyznaje się rolnikowi, który m.in. realizuje 5-letnie zobowiązanie RŚK w ramach określonego pakietu albo jego wariantu. Według § 5 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia RŚK zobowiązanie związane z tymi płatnościami obejmuje użytki rolne (tj. np. TUZ) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności RŚK w ramach danego pakietu i wariantu, spełniające warunki związane z tym pakietem lub wariantem na powierzchni nie większej niż wynikająca z rejestru działek rolnych (LPIS). Zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia RŚK ww. zobowiązanie jest realizowane od marca roku, w którym złożono wniosek o przyznanie pierwszej płatności RŚK. Zdaniem organu, brzmienie § 6 rozporządzenia RŚK przesądza, że w przypadku płatności RŚK 5.5 zmiana wielkości i miejsce realizacji zobowiązania dotycząca tych płatności była niemożliwa, gdyż wniosek o przyznanie pierwszej płatności RŚK strona złożyła w dniu [...] maja 2017 r. do Biura [...] ARiMR w N. S. W decyzji rozstrzygającej sprawę tego wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] powierzchnię zobowiązania w ramach płatności RŚK 5.5 ustalono na poziomie 8,56 ha - z uwagi na omówione wyżej ustalenia dot. stanu TUZ na działce ewid. nr [..]. Zdaniem organu II instancji, skoro poziom zobowiązania ustalono za 2017 r. na 8,56 ha, strona nie mogła uzyskać ww. płatności do powierzchni większej za 2018 r. Dyrektor MOR ARiMR nie podzielił zarzutów strony dotyczących rzekomego zignorowania danych Ewidencji Gruntów i Budynków przy ustalaniu powierzchni uprawnionych do płatności na działkach strony. EGiB nie zawiera bowiem danych dotyczących działek rolnych, a tylko do takich obszarów są przyznawane płatności istotne m.in. w niniejszej sprawie strony. W szczególności EGiB nie zawiera wyszczególnienia TUZ zgodnie z definicjami stosowanymi w przypadku płatności RŚK - brak tu uwzględnienia 5-letniego okresu trwania TUZ. Tym samym powierzchnie użytków rolnych wyszczególnionych w EGiB nie stanowią bazy referencyjnej dla płatności RŚK. Według Dyrektora MOR ARiMR obszar wykluczony z płatności na działkach [...] nie był do nich uprawniony, ponieważ niemożliwe było uznanie tego obszaru za grunty będące kwalifikującymi się hektarami do płatności za rok, którego dotyczył wniosek strony według art. 32 ust. 2 i nast. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.). Nie były to bowiem użytki rolne (według art. 4 ust. 1 pkt e-k rozporządzenia nr 1307/2013), na których prowadzona byłaby działalność rolnicza (według art. 4 ust. 1 pkt c rozporządzenia nr 1307/2013) i które w związku z tym można by uznać za część gospodarstwa strony (art. 4 ust. 1 pkt b rozporządzenia nr 1307/2013). Zdaniem organu II instancji, zakwestionowany obszar (zakrzaczenia, zadrzewienia) z uwagi na swój stan nie mógł być (w związku z wnioskowanymi płatnościami) uznany za część gospodarstwa strony. Nie był to bowiem teren prawidłowej działalności rolniczej, tj. przynajmniej polegającej na utrzymaniu gruntu w dobrej kulturze rolnej. W przypadku działki ewid. nr [...] teren wykluczony z płatności RŚK 5.5 kwalifikował się np. do płatności obszarowych, ale ponieważ nie stanowił trwałego użytku zielonego nie mógł jednocześnie kwalifikować się do płatności RŚK 5.5. Z powyższą decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. nie zgodziła się A. O. i pismem z dnia [...] lipca 2019 r. wniosła na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nie wyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes strony skarżącej; naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nie przyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa; naruszenie prawa materialnego, które to uchybienia spowodowały wydanie zaskarżonej decyzji, w szczególności przepisów art. 70, art. 72 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, przepisów z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.) i przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627); naruszenie art. 7, art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez powołanie na grupowe zadrzewienia, na zakrzaczenia na działce nr [...], gdy skarżąca podała, że na części gruntu działka jest porosła drzewami, i fakt ten uwzględnia we wniosku deklarując do płatności 9,85 ha z ogólnej powierzchni działki ok. 20,5 ha; sprzeczność istotnych ustaleń zaskarżonej decyzji z prawdziwym stanem sprawy oraz sprzeczność ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Uzasadniając wniesioną skargę A. O. podniosła, że orzeczenia organów ARiMR zamieszczone w treści skarżonych decyzji nie są zgodne z prawdziwym stanem rzeczy istniejącym na gruncie. W ocenie skarżącej, przywoływane materiały są wybiórcze i dowolne nie odzwierciedlają pełnego stanu faktycznego, a w związku z tym są dla niej stronnicze i krzywdzące. Z jednej bowiem strony organy ARiMR podają, iż wykluczono z płatności powierzchnie TUZ ze względu na trwałe, wieloletnie zadrzewienia, które miały być rzekomo wykryte w roku 2015, gdy tymczasem absolutnie przeczy temu zarówno kontrola administracyjna jak i kontrola terenowa wykonane przez samą Agencję w roku 2013-2014. Wyniki tych kontroli zaprzeczają jednoznacznie także stanowisku ARiMR o rzekomym braku wiedzy dotyczącej stanu działek rolnych przed rokiem 2015. Skarżąca wskazała, że to sama ARiMR przywołuje m.in. kontrole administracyjną (na podstawie systemu informatycznego LPIS) z roku 2013 oraz kontrolę terenowa z dnia [...]lutego 2014 r., w wyniku których nastąpiła nieznaczna korekta powierzchni działek rolnych. Na ich postawie Kierownik Biura ]...[ ARiMR w N. S. wydawał decyzje dotyczące płatności rolnośrodowiskowych za lata 2012-2014. A. O. stwierdziła, że tak ustalone wielkości poszczególnych działek rolnych zostały przez nią zaakceptowane i były deklarowane w kolejnych wnioskach o płatność pięcioletniego okresu zobowiązania rolnośrodowiskowego (2012-2016). Jej zdaniem, świadczyło to o ciągłości upraw - trwałych użytków zielonych. W żadnym przypadku nie można więc mówić o kilkuletnim braku wiedzy ARiMR o stanie gospodarstwa rolnego. Skarżąca uważa zatem, że Agencji znane były szczegółowo i dokładne wartości powierzchni kwalifikujących się do płatności w chwili zarówno wydawania swoich decyzji, jak i realizacji płatności wynikających z wypełnienia podjętych przez nią zobowiązań. A. O. podkreśliła, że w wyniku podjętych czynności kontrolnych zarówno administracyjnych, jak i terenowych płatność za 2014 r. została jej przyznana w pełnej wnioskowanej wysokości. Agencja posiadała zatem pełną wiedzę i świadomość stanu faktycznego na gruncie w chwili wydawania wszelkich rozstrzygnięć objętych zaskarżoną decyzją co potwierdza bieżąca korekta przyznanych wielkości do płatności w poszczególnych latach 2012-2014. Skarżąca stwierdziła, że ARiMR nie odniosła się do ewidentnej swojej pomyłki przy odczycie ortofotomap dotyczących działki rolnej A zlokalizowanej na działce ewidencyjnej nr [...] w S., a co bezsprzecznie dowiodły kontrole terenowe, które jednoznacznie potwierdziły, iż pracownik nie słusznie wyłączył z płatności kilkudziesięciu arową łąkę trwałą. Zdaniem A. O., przeczy to tym samym doskonałości ortofotomap przywoływanych w skarżonych decyzjach. Autorka skargi wskazała, że ARiMR nie odpowiada także na uwagi dotyczące wadliwości kontroli terenowej z dnia [...] lutego 2017 r. (jedynej niekorzystnej na [...] przeprowadzonych). W ocenie skarżącej, analiza zdjęć i szkiców pomiarowych dowodzi, iż nie objęła ona całej kontrolowanej działki, a do czego zobowiązana jest Instrukcją Kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Nie podaje także stopnia zadrzewienia a co wymaga punkt 2.3.1 instrukcji. Zdaniem skarżącej, mogło by to uzasadnić słuszność ewentualnego wykluczenia z powierzchni PEG części luźno porośniętych drzewami. Ponadto nie podaje także składu gatunkowego roślin co w przypadku PRS i PRSK jest obligatoryjne. A. O. wyjaśniła, że braki te są bardzo istotne, gdyż mamy tutaj do czynienia z TUZ porośniętymi drzewami, gdzie dopuszcza się występowanie nawet do stu drzew na hektar. Zdjęcia z kontroli nr [...] wręcz potwierdzają i z płatności zostały wykluczone obszary użytkowane rolniczo w dodatku połączone z całością działki. Skarżąca wskazała, że zdjęcia, jak i pomiar na szkicu nie obejmują kilkudziesięciu arowego fragmentu połączenia działki A i B zlokalizowanych na działce ewid. [...] a zgodnie z instrukcją pomiarowi podlega całkowity obszar stanu faktycznego na gruncie. W kontroli tej przyjęto także błędny współczynnik szerokości strefy buforowej (1,25 m), gdy tym czasem art. 34 ust. 1 rozporządzenia UE nr 1122/2009 jednoznacznie stwierdza, że szerokość takiej strefy wynosi 1,5 m i jest obligatoryjne. Nie wyznaczają jej zatem właściwości urządzeń pomiarowych a czynią to przepisy prawa. Skarżąca uważa zatem, że taki stan rzeczy, w połączeniu z niepełnym pomiarem kontrolowanej działki pozbawił ją możliwości zastosowania tolerancji pomiarowej, która w przypadku około [...] km obwodu działki ew. nr [...] położonej w S. dawałaby dodatkowe [...]arów powierzchni. W opinii A. O., powyższe błędy dowodzą, iż stan faktyczny sprawy nie został ustalony zgodnie z przepisami prawa w oparciu o rzetelnie sporządzony protokół z kontroli. A taki dokument nie może być wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Skarżąca podniosła także, że ARiMR bardzo ogólnikowo odnosi się do aktualizowanej właśnie w roku 2015 ewidencji gruntów i budynków działki nr [...] położonej w S. gmina K., na której znajduje się najbardziej sporna działka [...]. Agencja upraszcza bowiem ją tylko do powierzchni działki ewidencyjnej, pomija natomiast wyszczególnioną w operacie konkretną wielkość użytków rolnych, zakrzaczeń, zadrzewień, gdy tym czasem zgodnie z art. 20 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja określa również rodzaj użytków rolnych i ich powierzchnie w ramach danej działki ewidencyjnej. W tym przypadku działka rolna wyodrębniona jest tylko i wyłącznie w ramach jednej całkowicie osobnej działki ewidencyjnej nr [...], stąd też bardzo czytelnie i jednoznacznie wynika, iż powierzchnia działki rolnej zgłoszonej do płatności jest mniejsza i to znacznie niż powierzchnia użytków rolnych działki ewidencyjnej nr [...] określona w ewidencji gruntów z roku 2015. A.O. zauważyła również, że ARiMR nie przyjmuje w pełni wyników zlecanych przez siebie kontroli terenowych np. z dnia [...] listopada 2017 r., która w sposób jednoznaczny potwierdza, zarówno w raporcie, jak i w końcowym protokole nr [...] iż stwierdzoną grupą upraw na całej powierzchni kontrolowanej działki rolnej D/D1 zlokalizowanej na działce ewid. nr [...] w S. jest TUZ, a powierzchnia stwierdzona jest równa powierzchni deklarowanej do płatności. Za nieprawdziwe skarżąca uznała twierdzenia ARiMR w treści zaskarżonej decyzji, że była powiadamiana o kontrolach, ale w nich nie uczestniczyła. Przeczą temu jednoznacznie przywoływane przez ARiMR protokoły nr [...] i nr [...] które zgodnie stwierdzają, iż takich powiadomień nie było. A. O. stwierdziła, że ARiMR zaprzecza spójności działek nr [...] położonych w W. pomimo, iż tworzą one jedną wspólną całość (widoczną także na zdjęciach lotniczych). Skarżąca zaznaczyła przy tym, że co prawda przedziela je działka ewid. nr [...], ale nie jest ona jednak w żaden sposób wyodrębniona na gruncie, ani w inny sposób urządzona. Tworzy z ww. działkami jednorodną powierzchnię TUZ rolniczo użytkowaną. Działka ta jest uwzględniana we wniosku (co przyznaje sama ARiMR), gdyż rolnik zobowiązany jest wyszczególnić wszystkie uprawiane działki rolne. W tym przypadku zrezygnowano jedynie ze wsparcia finansowego. Za zupełnie bezzasadne i nie mające żadnego wpływu na faktyczną wielkość powierzchni użytkowanej skarżąca uznała powoływanie się przez Agencję na różnice w załącznikach graficznych do wniosku o płatność. Wyjaśniła, że różnica ta spowodowana jest tym, iż od 2017 r. rozpoczęła nowy 5-letni program rolno-środowiskowo-klimatyczny ujęty w jednolitym wariancie RŚK 5.5-TUZ-działka rolna D1 (łąki świeże). Natomiast wcześniej na tej samej działce ewidencyjnej nr [...] położonej w S. program obejmował 2 pakiety PRŚ 4.1-TUZ na działce [...] i PRŚ 4.7-TUZ na działce rolnej B1. Zdaniem A. O. absolutnie nie dowodzi to, aby powierzchnia deklarowana w części opisowej wniosku była przez to mniejsza. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów (w tym wypadku decyzji administracyjnej) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. S. w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie naruszają one prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego, a skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy skarżąca ubiegała się o przyznanie na rok 2018 płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Pakietu 4. Cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarach Natura 2000, Wariant 4.5. Półnaturalne łąki świeże (dalej RŚK 4.5) oraz w ramach Pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000, Wariant 5.5. Półnaturalne łąki świeże (dalej RŚK 5.5). Zasady przyznawania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 415 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem rolno-środowiskowo-klimatycznym). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr 1305/2013 lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzającego przepisy przejściowe (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 1), w ramach określonego pakietu albo jego wariantu; 3) spełnia warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Z kolei w myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwane dalej "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi": a) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, b) spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, c) objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48 oraz Dz. Urz. UE L 225 z 19.08.2016, str. 41), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", również w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014. Natomiast w myśl § 6 ust. 1 tego rozporządzenia wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji, z wyjątkiem: 1) zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach wariantu 2.1., lecz nie więcej niż o 15% w stosunku do wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem w pierwszym roku jego realizacji, lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania; 2) zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach danego wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6 lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania. W § 11 ust. 4 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego ustawodawca wskazał, że w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna jest przyznawana do gruntu, na którym jest położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 1306/2013, o powierzchni co najmniej 0,1 ha, zwanej dalej "działką rolną". Z kolei w myśl ust. 5 tego paragrafu w przypadku gdy na działce rolnej występują drzewa, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna może być przyznana do gruntu, na którym jest położona ta działka, jeżeli: 1) występujące na tym gruncie drzewa są rozrzucone, a liczba tych drzew na hektar tego gruntu nie przekracza 100 drzew; 2) na tym gruncie można prowadzić działalność rolniczą w podobny sposób, jak na gruncie o takiej samej powierzchni, na którym drzewa nie występują. Warunków określonych w ust. 5 nie stosuje się do działki rolnej położonej na obszarze przyrodniczym oraz do działki rolnej położonej na gruncie, do którego rolnik ubiega się o płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3 (§ 11 ust. 6). Elementy krajobrazu, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. poz. 308) uznaje się za część działki rolnej, jeżeli ich szerokość nie przekracza szerokości określonej w tych przepisach (§ 11 ust. 7). Zgodnie natomiast z § 12 ust. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego w przypadku Pakietu 4. płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna jest przyznawana do trwałych użytków zielonych, na których występują siedliska przyrodnicze, których typy są wymienione w ust. 3 pkt 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia, jeżeli są położone na specjalnym obszarze ochrony siedlisk albo na obszarze specjalnej ochrony ptaków, albo na obszarze mającym znaczenie dla Wspólnoty, w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody - w przypadku wariantów 4.1.-4.6. Ponadto zgodnie z § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego wysokość płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 - po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Przy ustalaniu wysokości płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej przysługującej do gruntów uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (§ 15 ust. 3). Jak wynika z treści wniosku o przyznanie płatności skarżąca do RŚK 4.5 zadeklarowała działki rolne: [...] (o powierzchni 2 ha, położoną na działce ewidencyjnej nr [...]), [...] a (o powierzchni 5,19 ha, położoną na działkach ewidencyjnych nr [...] (w ramach tej działki 3,51 ha) i nr [...] (w ramach tej działki 1,68 ha)) oraz[...] (o powierzchni 2,15 ha, położoną na działce ewidencyjnej nr [...]). Do RŚK 5.5 skarżąca zadeklarowała działkę rolną [...] o powierzchni 9,85 ha, położoną na działce ewidencyjnej nr [...]` W wyniku weryfikacji złożonego wniosku organy obu instancji uznały, że łączna powierzchnia uprawniona do płatności RŚK 4.5 wynosi 9,29 ha i obejmuje całą zadeklarowaną powierzchnię działek rolnych[...] oraz 5,14 ha działki rolnej [...]. Natomiast powierzchnię uprawnioną do płatności RŚK 5.5 organy ustaliły w wysokości 8,56 ha dla działki rolnej [...] Za prawidłową organy uznały zatem deklarowaną przez skarżącą powierzchnię działek rolnych [...] Kwestią sporną między stronami jest natomiast ustalenie przez organy niższej powierzchni działek rolnych [...] (o 0,05 ha) i [...] (o 1,29 ha) uprawniającej skarżącą do otrzymania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Po analizie akt sprawy Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznał, że stanowisko organów administracyjnych obu instancji jest prawidłowe. Ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego, tj. zdjęć lotniczych, na których możliwy jest pomiar powierzchni i odległości (tzw. ortofotomap) oraz wyników kontroli terenowych wynika, że obszar działki [...] obejmował niemal cały obszar działek ewidencyjnych nr [...] z wyjątkiem południowo-zachodniego narożnika działki nr [...] (o powierzchni ok. 0,14 ha) i niewielkiego obszaru przy południowej granicy tej działki (o powierzchni ok. 0,03 ha) oraz obszaru przy wschodniej granicy działki nr [...] (o powierzchni ok. 0,14 ha) i niewielkiego obszaru przy południowej granicy tej działki (o powierzchni ok. 0,01 ha). Obszar wykluczony z płatności w ramach ww. działki rolnej znajdował się w południowo-zachodnim narożniku działki ewid. nr [...] (ok. 0,16 ha) oraz przy wschodniej granicy tej działki (ok. 0,02 ha), a na działce ewid. nr 26 był to obszar przy jej południowo-zachodnim narożniku o powierzchni ok. 0,02 ha oraz podobny obszar przy jej wschodniej granicy o powierzchni ok. 0,03 ha. Ponadto z akt sprawy wynika, że działka rolna [...] była działką niespójną, gdyż jej obszar składał się z mniejszych części nie łączących się ze sobą. Na części te składał się obszar o powierzchni 3,49 ha, obejmujący wschodnią część działki ewid. nr [...], stanowiący łąkę oraz obszar o powierzchni 1,65 ha, znajdujący się w północnej części działki ewid. nr [..], również stanowiący łąkę. Wymienione obszary były oddzielone od siebie działką ewid. nr [...], która nie została zadeklarowana jako część działki rolnej [...] Prawidłowo zatem organy potraktowały działkę [...] jako dwie odrębne działki rolne. Ponadto należy zauważyć, że na znajdujących się w aktach sprawy zdjęciach lotniczych z dnia 13 czerwca 2015 r. i 3 maja 2018 r., obrazujących działki ewid. nr [....] widać w rejonach zakwestionowanych korony nieregularnie położonych drzew i krzewów. Powoduje to, że teren ten nie może być przeznaczony na cele rolnicze. Sąd podziela również stanowisko organu II instancji, że w przypadku obszarów zakwestionowanych na działkach 24 i 26 nie było możliwe uznanie tych drzew i krzewów za elementy krajobrazu nie wpływające na prowadzenie działalności rolniczej. Zgodnie bowiem z § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie elementów krajobrazu uznawanych za część kwalifikującego się obszaru dziatki rolnej oraz ich szerokości (Dz. U. z 2015 r. poz. 336 ze zm.) do elementów krajobrazu uznawanych za część kwalifikującego się do płatności obszaru można zaliczać takie elementy krajobrazu jak np. rowy, nieutwardzone drogi dojazdowe, pasy zadrzewień, żywopłoty, ściany tarasów, murki, o ile ich całkowita szerokość nie przekracza 2 metrów. Z kolei w myśl § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie określenia maksymalnego zagęszczenia drzew (Dz. U. z 2015 r. poz. 338 ze zm.) działkę rolną zawierającą rozrzucone drzewa uznaje się za obszar kwalifikujący się do płatności, o ile działalność rolniczą można prowadzić w podobny sposób jak na działkach bez drzew położonych na tym samym obszarze oraz gdy liczba drzew nie przekracza 100 drzew na hektar. Tymczasem obszary wyłączone z płatności na działkach nr [...] stanowiły zwarte skupiska zadrzewień i zakrzaczeń, a każde z tych skupisk miało długość i szerokość większą niż 2 metry. W związku z tym nie mogły być zaliczone do obszaru uprawnionego do płatności. Jeżeli natomiast chodzi o działkę rolną [...] to obejmowała ona działkę ewid. nr [...]. Powierzchnia wykluczona przez organy z płatności wyniosła w przypadku tej działki rolnej 1,29 ha i obejmowała obszar w pobliżu południowej granicy tej działki (obszary o powierzchni 0,99 ha i 0,04 ha) oraz w pobliżu jej wschodniej części (obszar o powierzchni 0,26 ha). Z analizy znajdujących się w aktach sprawy zdjęć lotniczych z 2015 r. i 2017 r. oraz wyników kontroli terenowych wynika, że na działce nr [...] obszar nieuprawniony do płatności zmieniał się na skutek stopniowego likwidowania na niej zadrzewień i zakrzaczeń. Na zdjęciu z dnia 13 czerwca 2015 r. widać, że zwłaszcza południowa część działki odznacza się gęstym i wyraźnym zadrzewieniem i zakrzaczeniem. Na zdjęciu tym widać też brak spójności między północno-wschodnią częścią użytku zielonego na tej działce, a pozostałą częścią tego użytku leżącą na tej działce. Z kolei na zdjęciu z dnia 1 kwietnia 2017 r. widać na przedmiotowej działce wyraźną redukcję zadrzewień i zakrzaczeń w szczególności w obrębie jej południowej części. Widać także już spójność między północno-wschodnią częścią użytku zielonego na tej działce, a pozostałą częścią tego użytku. Brak możliwości uzyskania przez skarżącą płatności na całej deklarowanej przez nią powierzchni działki [...] wynikał z tego, że zgodnie z treścią § 12 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia rolno-środowisko-klimatycznego w przypadku Pakietu 5. płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna jest przyznawana do położonych poza obszarem Natura 2000 trwałych użytków zielonych, na których występują siedliska przyrodnicze, których typy są wymienione w ust. 3 pkt 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia - w przypadku wszystkich wariantów tego pakietu. Definicja trwałego użytku zielonego zawiera art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608 ze zm.), zgodnie z którą trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe (zwane łącznie "trwałymi użytkami zielonymi") oznaczają grunty wykorzystywane do uprawy traw lub innych zielnych roślin pastewnych rozsiewających się naturalnie (samosiewnych) lub uprawianych (wysiewanych), które nie były objęte płodozmianem danego gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej pięciu lat, a także - w przypadku gdy państwa członkowskie tak zadecydują - które nie były zaorane przez okres co najmniej pięciu lat; mogą one obejmować inne gatunki, takie jak krzewy lub drzewa, które mogą nadawać się do wypasu, a także - w przypadku gdy państwa członkowskie tak zadecydują - inne gatunki, takie jak krzewy lub drzewa, które służą do wytwarzania paszy dla zwierząt, pod warunkiem że zachowano przewagę traw i innych zielnych roślin pastewnych. Państwa członkowskie mogą również zadecydować o uznaniu za trwałe użytki zielone: (i) gruntów nadających się do wypasu i stanowiących część utrwalonych praktyk lokalnych w przypadkach, gdy trawy i inne zielne rośliny pastewne tradycyjnie nie są roślinnością dominującą na obszarach wypasu; lub (ii) gruntów nadających się do wypasu w przypadkach, gdy trawy i inne zielne rośliny pastewne nie są roślinnością dominującą lub nie występują na obszarach wypasu. W przypadku działki ewid. nr [...] część obszaru zadeklarowanego na tej działce do płatności RŚK 5.5 nie mogła być uznana za trwały użytek zielony, gdyż część ta nie była przez pięć lat (tj. przynajmniej od 2013 r.) trwałym użytkiem zielonym. Z analizy zdjęć lotniczych z dnia 13 czerwca 2015 r. i 1 kwietnia 2017 r. wynika, że w pobliżu południowej granicy działki ewid. nr [...] części w 2015 r. nie istniała łąka czy też pastwisko, lecz występowały liczne zakrzaczenia i zadrzewienia. Z kolei obszar położony przy wschodniej granicy przedmiotowej działki strona sama nie wskazała jako powierzchnię uprawnioną do wniosku za płatność dotyczącą 2016r. co obrazuje zdjęcie wraz z naniesieniami na k. 11 decyzji organu II instancji. Dopiero w roku 2017 z obszaru przedmiotowej działki usunięto część roślinności uniemożliwiającą uznanie kwestionowanego obszaru za użytkowany rolniczo. Powyższe obrazuje już zdjęcie wykonane w dniu 1 kwietnia 2017r. Pozwala to na zakwalifikowanie tej części działki nr 15 do płatności obszarowych. Jak słusznie jednak zauważył organ II instancji skarżąca nie mogła uzyskać jednak do tego obszaru płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, gdyż obszar ten nie stanowił trwałego użytku zielonego przez 5 lat wstecz względem 2017 r. Zasadnie zatem organy odmówiły przyznania płatności RŚK 5.5 za 2018 r. do tej części działki nr [...]. Kolejnym argumentem przemawiającym za brakiem możliwości przyznania skarżącej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach RŚK 5.5 na całej deklarowanej przez nią powierzchni działki [...] jest treść § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r., zgodnie z którą wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji. Jak wynika z akt sprawy pierwszy wniosek o przyznanie płatności RŚK 5.5 skarżąca złożyła w dniu [...] maja 2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR w N. W decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w N. określił powierzchnię zobowiązania w ramach płatności RŚK 5.5 na poziomie 8,56 ha. Tym samym skoro poziom zobowiązania ustalono za 2017 r. na 8,56 ha, to skarżąca nie mogła uzyskać ww. płatności do powierzchni większej za 2018 r. Stwierdzić zatem należy, że w kontrolowanej sprawie organy administracyjne obu instancji prawidłowo uznały, że skarżąca nie spełnia wymogów do przyznania jej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w zakwestionowanym zakresie. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy przepisów postępowania. Organy zgromadziły bowiem pełny, obszerny, a także wszechstronny materiał dowodowy i dokonały jego oceny w sposób rzetelny oraz wyczerpujący, w zgodzie z zasadą wynikającą z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, a wyniki tej oceny znalazły odzwierciedlenie w obszernych uzasadnieniach decyzji obu instancji, sporządzonych zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Równocześnie organy właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego. W tej sytuacji Sąd uznał, że zarzuty podniesione przez skarżącą nie mogły skutkować uchyleniem decyzji, gdyż nie były one zasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzono się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonych decyzji (art. 134 p.p.s.a.). W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na ich wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.