I SA/Kr 981/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-07-27
Skład orzekający: Michał Śmiałowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, prowadząca gospodarstwo domowe z synem i utrzymująca się z renty socjalnej oraz zasiłków, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej?Ratio decidendi
Strona skarżąca, której sytuacja materialna jest trudna i ogranicza jej możliwości finansowe, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych. Udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadnione, gdy poniesienie tych kosztów zagraża egzystencji strony i uniemożliwia realizację podstawowych potrzeb życiowych.Stan faktyczny
Strona skarżąca E.D. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z synem, utrzymując się z renty socjalnej i zasiłków. Ich sytuacja materialna jest trudna, a dochody ledwo starczają na bieżące utrzymanie i leczenie. Strona nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów.Rozstrzygnięcie
Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego , z dnia 16.04.2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu łącznego zobowiązania podatkowego za 2008 i 2009r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek E. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych,
w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
z dnia 16.04.2010r. Nr[...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu łącznego zobowiązania podatkowego za 2008 i 2009r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia
o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz akt sprawy E. D. ur. w 1958r. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem P. D. ur. w 1979r. Mieszkają w domu , z przeciekającym dachem i zawilgoconymi, zagrzybionymi ścianami. Utrzymują się dzięki rencie socjalnej P. D. w wysokości 500 zł., zasiłkowi pielęgnacyjnemu w wysokości 150 zł. i zasiłkowi opiekuńczemu
w wysokości 520 zł.
Strona skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej
3000 euro.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r.
Nr 153, poz. 1270 z p. zm. ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy
w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub
w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa
i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Obecna sytuacja E. D. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych bez pogorszenia sytuacji bytowej.
Rodzina nie ma środków na wyremontowanie domu. Uzyskiwany dochód
z trudem starcza na utrzymanie dwóch osób i koszty lekarstw.
Podkreślić natomiast trzeba , iż sam wpis w niniejszej sprawie wynosi 500 zł.
co stanowi połowę tego dochodu. Stąd też, zdaniem orzecznika, konieczność poniesienia kosztów sądowych przez stronę skarżącą, zagroziłaby egzystencji E. D. a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych jej
i syna.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1)
w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło