I SA/Kr 985/09

Sygn. akt I SA/Kr 985/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz (spr.), Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2010r., sprawy ze skargi J. N., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 17 kwietnia 2009r. Nr [..], w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w 4 i 5 roku wypłaty, - skargę oddala - I SA/Kr 985/09 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 21 lutego 2005 r. J. N. zwrócił się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Biura Powiatowego o przyznanie pomocy finansowej dla wspierania działalności gospodarstwa niskotowarowego. W dołączonym do wniosku planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego J. N. zadeklarował przeznaczenie pomocy na trzy cele: zakup zwierząt gospodarskich, zakup maszyn rolniczych i realizację projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006". Decyzją z dnia 1 lutego 2006 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa rozstrzygnął o przyznaniu wnioskowanej płatności w kwocie 4.818,66 zł na okres pięciu kolejnych lat. W decyzji tej zostało zawarte pouczenie, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich warunkiem płatności w czwartym i piątym roku będzie zrealizowanie zadeklarowanego przedsięwzięcia nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty trzeciej płatności, a także złożenie w ciągu 7 dni po w/w terminie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięcia wraz z dokumentami potwierdzającymi zrealizowanie przedsięwzięcia. W dniu 21 sierpnia 2008 r. J. N. złożył oświadczenie, w którym poinformował organ o zrealizowaniu dwóch zadeklarowanych przedsięwzięć, mianowicie zakupu zwierząt gospodarskich oraz maszyn rolniczych, na okoliczność czego przedłożył stosowne umowy kupna – sprzedaży oraz o niezrealizowaniu trzeciego z nich. Jako powód zaniechania realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" producent rolny podał wystąpienie klęski żywiołowej i dołączył oświadczenie, iż w czerwcu i lipcu 2006 r. gospodarstwo rolne zostało dotknięte suszą. Strona poinformowała również, że wystąpiła o uznanie gospodarstwa za dotknięte klęską żywiołową, a we wrześniu otrzymała stosowną w tej materii decyzję. Powyższe oświadczenie J. N. zostało podpisane przez Wójta Gminy P. M. G., który w ten sposób potwierdził zgodność powyższych danych. Decyzją z dnia 26 marca 2009 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wstrzymał przyznaną uprzednio płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku, z uwagi na to, że beneficjent płatności nie zrealizował w terminie zadeklarowanego przedsięwzięcia. Organ w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia powołując się na przepisy § 8 i 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 z późn. zm.) stwierdził, że aby beneficjent pomocy mógł uzyskać wypłatę w czwartym i piątym roku wypłaty tej pomocy musi wypełnić dwa warunki. Po pierwsze musi zrealizować przedsięwzięcie zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, po drugie zaś musi złożyć kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin do zrealizowania przedsięwzięcia. Organ wskazał również na przepisy, które pozwalają dokonać wypłaty przyznanej płatności w sytuacji wystąpienia jednej z okoliczności szczególnych, tzn. gdy producent rolny nie zrealizuje zadeklarowanego przedsięwzięcia ze względu na długotrwałą niezdolność do pracy producenta rolnego lub wystąpienie klęski żywiołowej, zniszczenie budynków inwentarskich w gospodarstwie na skutek ognia lub innych zdarzeń losowych, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, albo też wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt w gospodarstwie niskotowarowym producenta rolnego. Zdaniem organu strona zrealizowała jedynie dwa spośród trzech zadeklarowanych przedsięwzięć, a zatem należało wstrzymać przyznaną płatność. W odwołaniu od powyższej decyzji J .N. podniósł, że w jego gospodarstwo rolne dotknęła klęska żywiołowa w postaci suszy, dlatego nie wypełnił wszystkich deklarowanych celów. Jednak po odzyskaniu kondycji finansowej chciał realizować projekt w ramach SPO "inwestycje gospodarstw rolnych", ale ARMiR zakończył już przyjmowanie wniosków. Ponadto w dniu 20 lutego 2009 r. odbyła się kontrola, podczas której kontrolerzy nie wykazali żadnych nieprawidłowości. Decyzją z dnia 17 kwietnia 2009 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji o wstrzymaniu przyznanej płatności. Organ II instancji podtrzymał stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ wskazał, że podnoszona przez stronę kwestia zakończenia przyjmowania wniosków w zakresie realizacji projektu w ramach SPO nie usprawiedliwia braku realizacji celu. Strona, zgodnie z założeniem przyjętym we wniosku o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, winna dołożyć wszelkiej staranności w realizowaniu przedsięwzięć. Strona sama dokonała wyboru przedsięwzięć, miała świadomość skutków ich niezrealizowania, a mimo tego nie podjęła żadnych starań, by wykonać deklarowane w planie rozwoju przedsięwzięcie realizacji projektu w ramach SPO, a zatem zaniedbała własne interesy. Organ powołał się również na przepisy ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. nr 62, poz. 558 z późn. zm.) uznając, że o wystąpieniu klęski żywiołowej można mówić jedynie w wypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Od przedmiotowej decyzji skarżący J. N. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 z późn. zm.). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że czym innym jest klęska żywiołowa, której wystąpienie warunkuje dalszą wypłatę przyznanej płatności pomimo niezrealizowania przedsięwzięcia zadeklarowanego w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, a czym innym stan klęski żywiołowej ogłaszany w drodze rozporządzenia przez Radę Ministrów. Klęska żywiołowa jest zdarzeniem obiektywnym niezależnym od deklaracji żadnego organu. Na potwierdzenie, że gospodarstwo rolne skarżącego zostało dotknięte suszą pełnomocnik przedstawiła umowę o kredyt preferencyjny obrotowy na wznowienie produkcji na obszarach dotkniętych klęską udzielony skarżącemu w 2007 r. przez B. w P. oraz oświadczenie rolnika z dnia 21 sierpnia 2008 r. przedłożone organom w toku postępowania. W konsekwencji pełnomocnik skarżącego wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ II instancji w całości podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Uzupełniająco organ dodał, że kwestię wystąpienia suszy strona podniosła na etapie postępowania odwoławczego, podczas gdy winna była w odpowiednim terminie złożyć o zaistnieniu tej okoliczności stosowne oświadczenie w trybie § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia niskotowarowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 z późn. zm.), w szczególności § 9 oraz § 8 tego rozporządzenia. Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłankami warunkującymi dokonanie wypłaty przyznanej płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności jest zrealizowanie przez producenta rolnego przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu oraz złożenie kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego w terminie siedmiu dni od dnia, w którym upłynął termin sześciomiesięczny wraz z dokumentami potwierdzającymi ukończenie realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. Dopiero kumulatywne spełnienie w/w przesłanek warunkuje wypłatę płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności. W przypadku niedotrzymania w/w warunków organ zgodnie z treścią treść § 9 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia orzeka o wstrzymaniu płatności w czwartym i piątym roku, chyba że realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego była niemożliwa ze względu na zaistnienie chociażby jednej z następujących okoliczności: 1) długotrwała niezdolność do pracy producenta rolnego; 2) wystąpienie klęski żywiołowej; 3) zniszczenie budynków inwentarskich w gospodarstwie na skutek ognia lub innych zdarzeń losowych, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych; 4) wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt w gospodarstwie niskotowarowym producenta rolnego. Przy czym w przypadku gdy realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego była niemożliwa ze względu na zaistnienie okoliczności wymienionych w ust. 2, zamiast oświadczenia, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, producent rolny składa oświadczenie o zaistnieniu tych okoliczności (§ 9 ust. 3 rozporządzenia). W tym miejscu zaznaczyć należy, że wbrew twierdzeniom organu II instancji zawartym w odpowiedzi na skargę, skarżący złożył w terminie oświadczenie nie tylko o zrealizowaniu części zadeklarowanych przedsięwzięć, ale również o niezrealizowaniu przedsięwzięcia w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", co wynika bezsprzecznie z druku oświadczenia złożonego organowi w dniu 21 sierpnia 2008 r. Natomiast z przepisów wskazanych wyżej wynika po pierwsze, że niezrealizowanie przez beneficjenta płatności choćby jednego z zadeklarowanych przedsięwzięć uprawnia organ do wstrzymania płatności w czwartym i piątym roku, zaś po drugie, że jedną z przesłanek dokonania wypłaty na rzecz producenta rolnego płatności w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności pomimo niezrealizowania zadeklarowanego przedsięwzięcia, jest wystąpienie klęski żywiołowej. Wskazane rozporządzenie nie definiuje pojęcia "klęski żywiołowej", a zatem uzasadnione jest pomocnicze sięgnięcie do definicji zawartej w ustawie z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. nr 62, poz. 558 z późn. zm.). W art. 3 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy definiuje się klęskę żywiołową jako katastrofę naturalną lub awarię techniczną, których skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, a pomoc i ochrona mogą być skutecznie podjęte tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem, przy czym zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 przez katastrofę naturalną rozumie się zdarzenie związane z działaniem sił natury, m. inn. susze. Ustawa ta również określa, jak należy rozumieć stan klęski żywiołowej wskazując, że może być on wprowadzony dla zapobieżenia skutkom katastrof naturalnych lub awarii technicznych noszących znamiona klęski żywiołowej oraz w celu ich usunięcia (art. 2 ustawy o stanie klęski żywiołowej) oraz na obszarze, na którym wystąpiła klęska żywiołowa, a także na obszarze, na którym wystąpiły lub mogą wystąpić skutki tej klęski (art. 4 ust. 1 cytowanej ustawy). Zatem przyznać należy rację pełnomocnikowi skarżącego, że wystąpienie klęski żywiołowej nie można utożsamiać z wprowadzeniem stanu klęski żywiołowej. Są to bowiem dwa różne pojęcia, a stan klęski żywiołowej jest następstwem obiektywnej okoliczności jaką jest wystąpienie klęski żywiołowej. Ogłoszenie stanu klęski żywiołowej ma na celu efektywniejsze i sprawniejsze przeciwdziałanie skutkom klęski i ich usuwaniem. Nieogłoszenie zaś stanu klęski żywiołowej w trybie przewidzianym w ustawie nie pozbawia klęski żywiołowej jej charakteru i znamion opisanych w cytowanej ustawie. Tymczasem § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich jako przesłankę dokonania wypłaty na rzecz producenta rolnego płatności w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności pomimo niezrealizowania zadeklarowanego przedsięwzięcia wskazuje wystąpienie klęski żywiołowej, a nie stanu klęski żywiołowej. Zatem argumentacja organu utożsamiająca przesłankę wystąpienia klęski żywiołowej z koniecznością ogłoszenia stanu klęski żywiołowej jest nieuzasadniona, gdyż nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. oraz ustawy o stanie klęski żywiołowej i zmierza do wprowadzenia dodatkowego, nie przewidzianego w przepisach prawa warunku uzyskania wypłaty przyznanej płatności w czwartym i piątym roku jej wypłaty. Zaznaczyć jednak należy, że nie każda susza może zostać zakwalifikowana jako klęska żywiołowa w rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej. Tylko katastrofa w postaci suszy w rozmiarze wskazanym w art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy (skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, a pomoc i ochrona mogą być skutecznie podjęte tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem). Ponieważ postępowanie w sprawie przyznania płatności dla gospodarstw niskotowarowych jest wszczynane na wniosek zainteresowanego uzyskaniem takiej pomocy, na wnioskodawcy zatem spoczywa ciężar wykazania wszelkich okoliczności, z których wywodzi dla siebie określone skutki, co oznacza że to na skarżącym ciążył obowiązek wykazania, iż susza, na którą się powołuje przy niezrealizowaniu zadeklarowanego przedsięwzięcia, wyczerpywała znamiona klęski żywiołowej. Nie wystarczy samo złożenie osobistego oświadczenia przez beneficjenta płatności, nawet jeśli zostało podpisane przez Wójta Gminy P.. Subiektywne przekonanie skarżącego o tym, że jego gospodarstwo zostało dotknięte klęską żywiołową nie wypełnia przesłanki z § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Producent rolny winien zatem wskazać na obiektywne okoliczności potwierdzające i uprawdopodabniające sytuację wystąpienia klęski żywiołowej w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Oceny tej nie zmienia również dołączony na etapie skargi dokument w postaci umowy o kredyt preferencyjny zawartej z Bankiem Spółdzielczym w Proszowicach. W tym miejscu należy bowiem zaakcentować, że sądy administracyjne powołane zostały do kontrolowania (oceny) działalności administracji publicznej, a nie do zastępowania organów administracji w procesach administrowania. Sąd na skutek zaskarżenia aktu lub czynności (bezczynności) organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie skontrolować (ocenić) działalność tego organu. Sąd nie ma więc uprawnień ani do ustalania na nowo stanu faktycznego, ani do przeprowadzania postępowania dowodowego, ani też do dokonywania własnej oceny dowodów. Skoro, zgodnie z zasadą rozkładu ciężaru dowodu, na producencie rolnym ciąży obowiązek wykazania okoliczności, na którą się powołuje, to winien to uczynić na etapie postępowania przed organami administracyjnymi, które w dacie orzekania nie dysponowały wskazanym dokumentem. Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z cytowanymi przepisami § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r., samo wystąpienie klęski żywiołowej nie powoduje automatycznego dokonania wypłaty na rzecz producenta rolnego płatności w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności pomimo niezrealizowania zadeklarowanego przedsięwzięcia. Istotne jest dodatkowo wykazanie związku pomiędzy zaistniałym zdarzeniem a niemożliwością zrealizowania zadeklarowanego przedsięwzięcia. Innymi słowy, należy wykazać, że zaistniała klęska żywiołowa uniemożliwiła rolnikowi realizację przedsięwzięcia. W niniejszej sprawie skarżący na żadnym etapie postępowania nie wykazał, by przedsięwzięcie realizowane w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" nie nastąpiło właśnie na skutek zaistnienia suszy. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykazał natomiast, że susza nie miała żadnego wpływu na zaniechania skarżącego w zakresie realizacji zadeklarowanego przedsięwzięcia. Skarżący bowiem sam dokonał wyboru przedsięwzięcia, które zobowiązał się wykonać znając skutki jego niezrealizowania, a pomimo tego przez okres trzech lat od uzyskania płatności nie podjął żadnych starań, by deklarowane przedsięwzięcie realizacji projektu w ramach SPO zrealizować, w szczególności pomimo istnienia takiej możliwości skarżący nie wystąpił nawet ze stosownym wnioskiem w ramach SPO, a wymaganym przepisami rozporządzenia Ministra Wsi i Rozwoju Rolnictwa z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006". Trudno uznać, że dwumiesięczny okres suszy w czerwcu i lipcu 2006 r. w jakikolwiek sposób mógł utrudnić, czy uniemożliwić zainicjowanie przez skarżącego procedury określonej w w/w rozporządzeniu oraz zawarcie stosownej umowy o dofinansowanie projektu. Czynności te nie wiązały się bowiem z żadnymi działaniami podejmowanymi na gruncie dotkniętym suszą w postaci choćby rozpoczęcia określonego rodzaju produkcji roślinnej, czy zwierzęcej w gospodarstwie rolnym. Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) stanowi, że kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tejże ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności orzeczenia. Mając powyższe na względzie należy uznać, że zaskarżona decyzja jak również poprzedzające je rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie naruszają prawa w zakresie, który powodowałby konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Z uwagi na to orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).