I SA/Kr 987/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: Tomasz Famulski po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2018 r. spraw ze skarg C. D. na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 lipca 2017 r. nr [...] oraz [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania dot. orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - skargi oddala - Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. prowadził postępowanie w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej C. D. jako członka zarządu tj. Prezesa Zarządu "B. F." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w K. za zaległe zobowiązania ww. spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 rok, w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. odsetki za zwłokę od przedmiotowych zaległości podatkowych , powstałe koszty postępowania egzekucyjnego z tytułu egzekucji przedmiotowej zaległości . Przed wydaniem decyzji, działając na podstawie art. 200 w związku z art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej zawiadomił C. D. (zawiadomieniem z dnia 18.11.2016 r.) o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie postępowania podatkowego w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności, jako członka zarządu spółki z ograniczona odpowiedzialnością "B. F." z siedzibą w K. za zaległości oraz odsetki od zaległości i koszty egzekucyjne ciążące na rzeczonej spółce za okres rozliczeniowy: 2011 rok w podatku dochodowym od osób prawnych i grudzień 2011 w podatku od towarów i usług. Powyższe zawiadomienie zostało odebrane przez Stronę w dniu 02.12.2016 r. W dniu 08.12.2016 r. działając przez swojego pełnomocnika Strona zapoznała się z całością materiału dowodowego zgormadzonego w sprawie. Następnie C. D. skorzystał z przysługującego mu prawa i pismem z dnia 09.12.2016 r. (wpływ do US w dniu 13.12.2016 r. o godz. 17.41), działając przez swojego pełnomocnika przedstawił "stanowisko strony w zakresie zebranego materiału dowodowego w zw. z postanowieniem z dnia 18 listopada 2016 roku sygn. akt: [...] oraz [...] wraz z dalszymi wnioskami dowodowymi oraz wnioskiem o zawieszenie postępowania". W dniu 13.12,2106 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. w godzinach urzędowania przed wpłynięciem pisma z dnia 9 grudnia 2016 r. wydał; decyzję nr [...] w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności C. D. jako członka zarządu tj. Prezesa Zarządu "B. F." Spółka z o.o., z siedzibą w K., za zaległe zobowiązania ww. spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 rok w wysokości 827.601,00 zł, odsetki za zwłokę od przedmiotowej zaległości podatkowej w kwocie 386.773,00 zł, oraz powstałe koszty egzekucyjne z tytułu egzekucji przedmiotowej zaległości w wysokości 64.165,61 zł i tym samym zakończone zostało przedmiotowe postępowanie ww. sprawie. decyzję nr [...] w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności C. D. jako członka zarządu tj. Prezesa Zarządu B. F." Spółka z o. o., z siedzibą w K., za zaległe zobowiązania ww. spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r w wysokości 1.760.328,00 zł. , odsetki za zwłokę od przedmiotowej zaległości podatkowej w kwocie 868. 589. ,00 zł, oraz powstałe koszty egzekucyjne z tytułu egzekucji przedmiotowej zaległości w wysokości 138.980,83 zł. i tym samym zakończone zostało przedmiotowe postępowanie ww. sprawie. Wobec faktu, iż pismo z dnia 09.12,2016 r. zawierające m.in. wniosek o zawieszenie ww. postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie ogłoszenie upadłości konsumenckiej C. D., toczącego się przed Sądem Rejonowym dla K. , Wydział VII Gospodarczy dotarło do Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. w dniu 13.12.2016 r, tj. po wydaniu przedmiotowych decyzji przez ww. organ, Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. T. postanowieniami nr [...], nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania dot. orzeczenia o odpowiedzialności jako członka zarządu spółki B. F. Sp. z o.o.z siedzibą w K. za zobowiązania podatkowe ww. spółki. Na ww. postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. zostały złożone zażalenia , w których zarzucono naruszenie art. 121 , art. 123 § 1 w związki z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez celowe wydanie przez Organ w dniu 13 grudnia 2016 r. w godzinach pracy urzędu decyzji w przedmiotowej sprawie, mimo że Organ nie rozpatrzył stanowiska strony przedstawionego pismem z dnia 9 grudnia 2016 r., doręczonego Organowi w dniu 13 grudnia 2016 r. o godzinie 17:41. Postanowieniami z dnia 7 lipca 2017 r. nr [...] nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia . W uzasadnieniach rozstrzygnięć powołano się na art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej , zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zdaniem Organu przepis ten ustanawia dwie odrębne podstawy dla odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną, 2) jeśli z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" (zob. wyrok sygn. akt III SA/Łd 468/16 z dnia 06.09.2016 r.). "Przyczyny, które powodują, że postępowanie nie może być wszczęte, mogą dotyczyć: 1) braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego, 2) sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe oraz 3) przypadków, gdy w sprawie zapadła już decyzja (również nieostateczna)" - Brolik Jacek i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. V-LEX,2013r. Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził, że skoro postępowania prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. T. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu tj. Prezesa Zarządu "B. F." Sp. z o.o., z siedzibą w K. , za zaległe zobowiązania ww. spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 rok, i w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. oraz odsetki za zwłokę od przedmiotowych zaległości podatkowych , powstałe koszty egzekucyjne z tytułu egzekucji przedmiotowej zaległości, zostały zakończone decyzjami nr [...], i nr [...] z dnia 13.12.2016 r., przed złożeniem przez wniosku o zawieszenie postępowania w ww. sprawach , tym samym należy uznać, że zaskarżone postanowienia odmawiające wszczęcia ww. postępowań w sprawę zawieszenia postępowań o przeniesieniu odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jest prawidłowe. Odnosząc się do zarzutu , dotyczącego "celowego wydania przez Organ w dniu 13 grudnia 2016 r. w godzinach pracy urzędu decyzji w przedmiotowych sprawach , mimo że Organ nie rozpatrzył stanowiska strony przedstawionego pismem z dnia 9 grudnia 2016 r, doręczonego Organowi w dniu 13 grudnia 2016 r. o godz. 17:41, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził, że jest on nieuzasadniony. Jak wynika bowiem z akt sprawy, wniosek o zawieszenie postępowania wpłynął do Organu l instancji w dniu 13.12.2016 r. o godz. 17:41, natomiast decyzja kończąca postępowanie została wydana w dniu 13.12.2016 r., w godzinach pracy urzędu. W związku z powyższym nie można mówić tutaj o celowym działaniu organu podatkowego. Ponadto w toku prowadzonego postępowania Strona miała zagwarantowany w pełni czynny udział w całym postępowaniu podatkowym, albowiem C. D. miał możliwość zapoznawania się z aktami sprawy oraz składania kolejnych wniosków dowodowych. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że "nie w każdym przypadku wydanie decyzji przed upływem wyznaczonego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego stanowi kwalifikowaną wadę procesową. Powyższe stanowisko przedstawił w swoim uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 15.10.2008 r. sygn. akt l SA/Go 283/08 w którym stwierdził, iż "za niemające istotnego wpływu na wynik postępowania należy uznać doręczenie decyzji organu odwoławczego jeszcze w otwartym terminie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej. Realizacja tej zasady nie ma charakteru wartości bezwzględnej. W ocenie Sądu, nie można z góry zakładać, że każde naruszenie treści art. 200 § 1 ordynacji podatkowej może mieć istotny wpływ na wynik strawy. Na te rozstrzygnięcia zostały wniesione skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w których zarzucono naruszenie : art. 123 § 1 w związku z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie przez Organ w dniu 13 grudnia 2016 r. w godzinach pracy urzędu decyzji w przedmiotowej sprawie, mimo że Organ nie rozpatrzył stanowiska strony przedstawionego pismem z dnia 9 grudnia 2016 r,, (doręczonego Organowi w dniu 13 grudnia 2016 r, o godzinie 17:41), a w konsekwencji poprzez wydanie zaskarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia, wobec przyjęcia przez Organ, że wniosek nie mógł zostać rozpatrzony, gdyż dotarł do organu po wydaniu decyzji kończącej postępowanie, o którego zawieszenie wnosiła strona, podczas gdy wniosek ten został prawidłowo złożony jeszcze przed wydaniem decyzji; art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do organów podatkowych, polegającym na takim wydaniu decyzji kończącej postępowanie, które skutkowało brakiem rozpatrzenia stanowiska strony, a w konsekwencji odmowę zawieszenia postępowania w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności C. D. za zobowiązania spółki B. F. sp, z o.o.; art. 120 § 3 oraz art. 236 § 2 pkt 1 w zw. z art. 201 Ordynacji podatkowej poprzez nierozpatrzenie wniosku Strony o zawieszenie postępowania złożonego pismem z dnia 9 grudnia 2016 r., w związku z koniecznością rozstrzygnięcia w sprawie o ogłoszenie upadłości konsumenckiej C. D., przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, co skutkowało pozbawieniem strony praw do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia w trybie przewidzianym przepisami art. 236 Ordynacji podatkowej; W uzasadnieniu Skarg zwrócono uwagę na fakt , że Organ nie uwzględnił faktu , iż wniosek o zawieszenie postępowania został złożony w dniu 9 grudnia 2016 r. czyli przed wydaniem decyzji merytorycznych co miało miejsce 13 grudnia 2016 r. Decydujący jest bowiem moment złożenia wniosku czyli moment nadania pisma w placówce operatora pocztowego a nie jak zdaje się twierdzić organ moment odbioru korespondencji przez urząd skarbowy . W odpowiedzi na skargi organ H instancji, podtrzymał w całości dotychczasowe stanowiska w sprawach . W zakresie zarzutów skarg, uznał je za bezpodstawne i powołał się na treść zaskarżonych postanowień. W konsekwencji wniesiono o oddalenie skarg. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt od l SA/Kr 987/17 i l SA/Kr 988/17 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, prowadząc je dalej pod sygn. akt l SA/Kr 987/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r, póz. 1369, - dalej jako ppsa), postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 5naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia (pkt 2). Równocześnie w myśl art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem niemającym tu zastosowania). Dokonując kontroli zaskarżonych postanowień Sąd nie stwierdził istnienia naruszeń prawa skutkujących koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Sprawy niniejsze rozpoznane zostały w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skargi dotyczyły postanowień. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a. - sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Istota sporu w niniejszych sprawach ogniskuje się wokół prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego Postanowienia w niniejszych sprawach zostało wydane z uwagi na fakt , że w chwili wpłynięcia stosownego wniosku o zawieszenie postępowania w sprawach zostały wydane już decyzje merytoryczne. Zarzut strony ogniskuje się do kwestii , że wniosek o zawieszenie postępowania został wysłany przed wydaniem ww. decyzji co powinno determinować postępowanie a to z uwagi na fakt ,że wniosek ten został złożony w przewidzianym prawie terminie , Zgodnie z art. 165 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na podstawie art. 165a oraz 165 § 3 Ordynacji podatkowej można wskazać, że postępowanie wszczynane na wniosek toczy się w dwóch fazach. Stosownie do treści art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej, z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania strony następuje wszczęcie postępowania, jednak jest to faza postępowania wstępnego, w którym organ podatkowy bada, czy podanie pochodzi od osoby posiadającej legitymację procesową oraz czy nie zachodzą inne przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania podatkowego. W wyroku z 3 marca 2015 r. (II FSK 909/13, LEK nr 1774645) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, ze rozstrzygnięcie przewidziane w części dyspozytywnej tego przepisu, tj. odmowa wszczęcia postępowania, nie jest uzależnione od uznania organu administracji i stanowi obligatoryjne następstwo stwierdzenia przez organ przesłanek w tym przepisie wyszczególnionych. Odmowa wszczęcia postępowania jest zatem obowiązkiem organu administracji w przypadku zaistnienia opisanej w tym przepisie sytuacji. Artykuł 165a § 1 Ordynacji podatkowej jako przesłankę odmowy wszczęcia postępowania wskazuje wyraźnie wniesienie żądania, o którym mowa w art. 165 Ordynacji podatkowej, przez osobę niebędącą stroną. Z przepisu tego wynika zatem! powinność organu podatkowego do ustalenia, czy osoba wnosząca podanie ma w sprawie interes prawny oraz czy jest którymkolwiek z podmiotów wymienionych w art. 133 Ordynacji podatkowej. Stwierdzenie braku jednego ze wskazanych warunków oznacza, że osoba wnosząca podanie nie może być stroną, co z kolei stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania (por. P, Pietrasz, Komentarz do art.165(a) ustawy - Ordynacja podatkowa, WKP 2017, LEK). Przesłanki odmowy wszczęcia postępowania, które zostały określone w sposób szeroki, gdyż organ wydaje postanowienie o odmowie, jeżeli z "jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". W literaturze (por. P. Pietrasz, Komentarz do art.165(a) ustawy - Ordynacja podatkowa, WKP 2017, LEK) wskazuje się, iż przyczyny, które powodują, że postępowanie nie może być wszczęte, mogą dotyczyć: (1) braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego; (2) sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, oraz (3) przypadków, gdy w sprawie zapadła już decyzja(również nieostateczna). Okoliczność istnienia decyzji jako przesłanki negatywnej wszczęcia postępowania jest powszechnie akceptowana w orzecznictwie Sądów administracyjnych (Wyrok NSA z 8.12.2017 sygn. akt II FSK 222/16, wyrok WSA 13.09.2017 r. sygn.. akt l SA/GI732/17) W wyroku z dnia z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt l SA/Kr 686/13 WSA w Krakowie uznał, że przesłankami wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania są: wniesienie żądania przez osobę niebędącą stroną oraz "inne przyczyny". Zawarty w zacytowanym przepisie zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Chodzi zatem o takie sytuacje, gdy w sprawie toczy się już postępowanie podatkowe, zapadła już decyzja ostateczna lub nieostateczna, w przepisach ustaw podatkowych nie istnieje podstawa do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego. W niniejszych sprawach w dacie wpłynięcia wniosku o zawieszenia postępowania, w obrocie prawnym istniały już decyzje w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki . Decyzje Organu zostały bowiem wydane przed doręczeniem organowi wniosku o zawieszenie postępowania co jest okolicznością bezsporną. Brak było zatem materialnych podstaw do zawieszenia postępowania mającego na celu przeniesienie odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki jeżeli to postępowanie zostało zakończone wydaniem decyzji w sprawie i Organ zobligowany był wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w tym przedmiocie . Tym samym brak było podstaw do rozpatrzenia wniosku z dnia 9 grudnia 2016 r. Urząd Skarbowy prowadząc postępowanie w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania podatkowe spółki wyznaczył stronie 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie pismem , które zostało doręczone 2 grudnia 2016 r. zatem 7 dniowy termin do wypowiedzenia się upływał w dniu 9 grudnia 2016 r. Wydając decyzje w dniu 13 grudnia 2016 r. organ miał prawo założyć , że strona nie skorzystała ze swoich uprawnień wynikających z art. 200 Ordynacji podatkowej tym bardziej , że w dniu 8 grudnia 2016 r. Skarżący skorzystał z przysługujących mu uprawnień i zapoznał się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym . Oczywiście można rozważać , czy termin po którym zostały wydane decyzje merytoryczne ( uwzględniający obrót korespondencji) jest wystarczający dla zagwarantowania stronie praw wynikających z art. 200 Ordynacji podatkowej -analiza akt sprawy wykazuje że nie . Strona wypowiedziała się w sprawie zebranego materiału dowodowego składając jednocześnie wniosek o zawieszenie postępowania w dniu 9 grudnia 2016 r., który wpłynął w dniu 13 grudnia już po wydaniu w sprawie decyzji merytorycznych . Oczywistym jest , i organ tej okoliczności nie neguje , że termin wynikający z art. 200 Ordynacji podatkowej upływał 9 grudnia 2016 r. i decydował o tym moment nadania pisma w placówce pocztowej. W ocenie Sądu nie mato jednak wpływu na wynik niniejszych spraw. Dla oceny niniejszego postępowania decydujące jest bowiem to , że w chwili wpłynięcia pisma strony o zawieszenie postępowania w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wydane były już decyzje orzekające o przeniesienia ww. odpowiedzialności co stanowi materialną przesłankę do odmówienia wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania . Okoliczności związane z zagwarantowaniem praw wynikających z art 200 Ordynacji podatkowej winny być natomiast rozpatrywane na etapie odwołania od decyzji merytorycznych , a nie na etapie odmowy wszczęcia zawieszenia postępowania . W niniejszej sprawie decydujące są bowiem przesłanki z art. 165a Ordynacji podatkowej, Ponadto w pełni należy podzielić stanowisko organu , że nie w każdym przypadku naruszenie art. 200 Ordynacji podatkowej stanowi kwalifikowaną wadę procesowa. Naruszenie przez organ odwoławczy art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej ustawy jest naruszeniem przepisów postępowania, które może doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., jeżeli wspomniane naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (uchwała NSA z 25.04.2005 r., FPS 6/04, ONSAiWSA 2005, nr 4, póz. 66). Podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji byłaby w szczególności sytuacja, w której strona skarżąca uprawdopodobniłaby istnienie związku przyczynowego między naruszeniem przez organ odwoławczy obowiązku wyznaczenia stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego (art. 200 § 1 o.p.) a pozbawieniem prawa podatnika do oceny całego zebranego materiału dowodowego i zaoferowania nowych dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (wyrok NSA w Gdańsku z 15.05.2003 r., l SA/Gd 199/00, Prz. Pod. 2004, nr 1, s. 43). W każdej sprawie indywidualnie należy oceniać, czy nastąpiło naruszenie art. 200 § 1 o.p., które mogło mieć wpływ na jej wynik. Jeżeli przed sądem skarżący nie przedstawi istotnych argumentów dotyczących zebranego w sprawie materiału dowodowego, to znaczy że naruszenie tego przepisu hie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Argumenty te dotyczą jednak postępowania głównego i decyzji merytorycznej i powinny być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu . Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., póz. 1369 ze zm.), orzekł jak w/sentencji