I SA/Kr 989/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] czerwca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę [...] A. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 19 czerwca 2017 r , którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego K. z dnia 12 kwietnia 2017 r mocą którego odmówiono umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego. Na orzeczenie to [...] A. Ż. złożył osobiście sporządzona skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym wymaganie to jest spełnione, jeżeli zażalenie wnosi osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać tego typu zażalenie, aby mogło zostać skutecznie wniesione. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ono odrzuceniu bez wzywania strony o jego uzupełnienie. Skarżący nie jest osobą, która byłaby uprawniona do sporządzenia skargi kasacyjnej i mimo stosownego pouczenia w tym zakresie wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej i jej odrzuceniem na podstawie art. 178 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.