I SAB/Kr 11/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.T. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. p o s t a n a w i a I) zwolnić E.T. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla E.T. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W dniu 21 maja 2014 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek E.T. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu motywowany ciężką sytuacją finansową strony. Wnioskodawczyni podniosła, iż utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 728 zł, a na jej utrzymaniu pozostaje bezrobotna córka. Do pisma skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: potwierdzenia płatności kwoty 31,54 zł za energię elektryczną, potwierdzenia wypłaty świadczenia emerytalnego za maj 2014 roku w kwocie 728,45 zł, dowodu zapłaty należności za gaz w kwocie 127,89 zł, oraz dowodu wpłaty dwóch rat w wysokości 107 zł tytułem łącznego zobowiązania pieniężnego. W związku z tym, że wniosek został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką R P. ur. 14 czerwca 1986 r. Ich miesięczny dochód netto wynosi 728 zł i stanowi go emerytura skarżącej. Córka skarżącej nie osiąga żadnych dochodów. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 76,80 m², mieszkanie o powierzchni 43 m² (druga część domu stanowi własność syna) oraz nieruchomość rolna wielkości 0,2933 ha i plac obok domu wielkości 0,0927 ha. Strona nie posiada oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy E.T. podniosła, iż znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej. Jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, potrzebującą pomocy osób trzecich. Wraz z bezrobotną córką, która w październiku 2013 roku utraciła pracę, utrzymują się jedynie ze świadczenia emerytalnego skarżącej. Skarżąca musi z tych środków pokryć koszty leczenia, opłacić energię elektryczną, gaz i podatki. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego E.T. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna i zdrowotna wnioskodawczyni nie jest bowiem łatwa. Skarżąca jest osobą schorowaną, wymagającą pomocy osób trzecich. Jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 728 zł. Środki te przypadają na dwie osoby, bowiem na utrzymaniu E.T. pozostaje jej 28-letnia bezrobotna córka R.. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone, zaś środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu z trudem wystarczają na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji wnioskodawczyni oraz jej córki. Sytuacja materialna skarżącej kwalifikuje ją zatem do otrzymania prawa pomocy w całkowitym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z tych względów orzeczono jak sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.