I SAB/Kr 20/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy G. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 23 października 2018 r. M. J. wniosła skargę, w której domagała się, na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązania Wójta Gminy do podjęcia w terminie czynności w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 5 czerwca 2018 r. nr [...] Pismem z dnia 26 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S. o podanie, czy skarżąca M. J. składała do SKO w N. S. ponaglenie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 5 czerwca 2018 r. nr [...] W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. S. nadesłało pismo z dnia 6 sierpnia 2019 r., w którym poinformowało, że nie otrzymało od M. J. ponaglenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Wójta Gminy w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 5 czerwca 2018 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozważań Sądu jest pismo skarżącej z dnia 23 października 2018 r., które z uwagi na swoją treść oraz zawarte w nim żądania zostało zakwalifikowane jako skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd w pierwszej kolejności zbadał, czy skarga została prawidłowo wniesiona. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., zwanej dalej O.p.), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczyła bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy. Skarga ta powinna zatem zostać poprzedzona ponagleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S.. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika jednak, że skarżąca nie poprzedziła skargi ponagleniem skierowanym do Kolegium na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy. Potwierdza to w szczególności treść pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S. z dnia 6 sierpnia 2019 r., w którym poinformowano, że organ ten nie otrzymał od skarżącej ponaglenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Wójta Gminy w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 5 czerwca 2018 r. nr [...] Mając powyższe na względzie Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, gdyż skarżąca przed jej wniesieniem nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., - orzekł jak w sentencji postanowienia.