I SAB/Kr 3/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza M. w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100). Pismem z dnia 3 listopada 2021r. S. K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Burmistrza M. w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. W treści skargi skarżący wskazał, że postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1530/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nakazał ww. organom naprawienie kardynalnych błędów w jego gospodarstwie rolnym i leśnym czego jednak nadal nie dokonano. Zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 25 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia oraz podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2022 r. W odpowiedzi S. K. nadesłał pismo z dnia 21 kwietnia 2022 r., w którym podniósł, że sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 35 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w przepisach szczególnych, zaś postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. W dalszej części pisma skarżący podał swój numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozważań Sądu jest pismo skarżącego z dnia 3 listopada 2021r., które z uwagi na swoją treść zostało zakwalifikowane jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania Burmistrza M. w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., zwanej dalej O.p.), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Wskazuje na to w szczególności użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu", który należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem. Również w odpowiedzi na wezwanie Starszego Referendarza Sądowego skarżący nie nadesłał dowodu wniesienia ponaglenia. Mając powyższe na względzie Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, gdyż skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jak w pkt 2 postanowienia.