I SAB/Kr 5/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić wniosek skarżącej z dnia 29 lipca 2009r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącą J. G. od kosztów sądowych powyżej kwoty 100zł i ustanowił adwokata z urzędu, którego miała wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka– w sprawie ze skargi J. G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn Postanowienie to uprawomocniło się a dnia 29 lipca 2008r. Dziekan ORA wyznaczył dla J. G. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. S. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej znajdującej się w K. przy ul. T.[...]. Strona skarżąca nie udzieliła jednak odpowiedniego pełnomocnictwa w/w adwokatowi (dowód: pismo adwokata K. S. z dnia 16.10.2008 r.). Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie sądowe ze skargi J. G., a orzeczenie zyskało walor prawomocności z dniem 12 lutego 2009r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął następnie w dniu 29 lipca 2009r. kolejny wniosek J. G., w którym zwróciła się ona z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej adwokata. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata wywołane wnioskiem wspomnianym w poprzednim akapicie. Niezgadzając się z takim rozstrzygnięciem skarżąca skierowała do tut. Sądu pismo zatytułowane "zażalenie", w którym zakwestionowała stanowisko Referendarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Dodatkowo przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że jak wynika z naświetlonych wyżej okoliczności sprawy skarżąca skierowała swój wniosek do Sądu już po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie jej skargi. Skoro doszło do prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie wszczętej skargą J. G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn - to brak jest już potrzeby orzekania w przedmiocie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata. Dodatkowo zważywszy, że był to już kolejny wniosek skarżącej w tym zakresie wskazać należy, iż orzeczenie w tym przedmiocie zostało już w niniejszej sprawie wydane. Słusznie zauważył orzekający w tej sprawie Referendarz sądowy, iż prowadzenie postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata należy uznać w okolicznościach sprawy za bezprzedmiotowe. Zwolnienie od kosztów sądowych, które zostało przyznane postanowieniem, z dnia 16 lipca 2008r nie zostało cofnięte, a J. G. uiściła dawno należną kwotę 100 zł. Podobnie rzecz się ma z ustanowionym tym postanowieniem pełnomocnikiem. Sądy administracyjne rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, albo to prawo przyznają, albo też odmawiają jego przyznania, jednakże bez imiennego wskazywania pełnomocników, co należy już do odpowiednich samorządów zawodowych poszczególnych korporacji. Stąd ewentualne zastrzeżenia, co do czynności podejmowanych przez np. poszczególnych adwokatów należy kierować do odpowiednich rad adwokackich (por. postanowienie NSA z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 575/07). Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 260 w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.