I SO/Kr 1/09

Dnia 23 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. p o s t a n a w i a : oddalić wniosek Wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2009 roku J. K. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270 z późn. zm.) – zwanej także ppsa – domagał się wymierzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywny, a także w razie nieprzekazania przez organ akt sprawy do Sądu jej rozpoznania w trybie art. 55 § 2 ppsa. W uzasadnieniu skarżący podał, że dnia 19 lutego 2009 roku skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane: "Wezwanie Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. do usunięcia nieprawidłowości". Zarządzeniem z 2 marca 2009 roku WSA w Krakowie przekazał Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR dwa egzemplarze skargi jako mylnie wniesionej bezpośrednio do sądu. Do dnia złożenia niniejszego wniosku organ nie przekazał omawianej skargi do WSA w Krakowie. Akta sprawy (w kserokopiach) zostały przesłane do Sądu za pismem z dnia 14 września 2009r. W odpowiedzi z dnia 14 września 2009r. na w/w wniosek Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR domagał się jego oddalenia, argumentując, że skarga nie została przekazana do sądu, gdyż w tym czasie nie wyczerpano jeszcze ścieżki odwoławczej dotyczącego postępowania w sprawie odmowy z dnia 6 lutego 2009r. przyznania pomocy. Wówczas nie rozpoznane pozostawało bowiem skierowane do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego wezwanie J. K. do usunięcia naruszenia prawa, które do Agencji wypłynęło w dniu 20 lutego 2009 roku. O zaistniałym stanie zostali powiadomieni zarówno skarżący (pismem z dnia 19 maja 2009r.) jak i WSA w Krakowie (pismem z dnia 14 maja 2009 roku). Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ARiMR wydał dopiero w dniu 25 sierpnia 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Na podstawie natomiast § 3 cytowanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z przytoczonych uregulowań jednoznacznie wynika, iż organ jeżeli nie uwzględnia wniesionej skargi w trybie art. 54 § 2 wskazanej ustawy, jest zobligowany w każdym wypadku do jej przekazania wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia. W związku z czym obowiązek ten jest niezależny od etapu postępowania administracyjnego, w chwili wniesienia skargi tzn. niezależnie od wyczerpania lub nie drogi odwoławczej przez skarżącego. To w gestii sądu pozostaje ocena prawidłowości i skuteczności złożenia skargi na takim, a nie innym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego. Organ natomiast nie ma w tym względzie żadnych kompetencji. Jego powinność ograniczono do przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. W niniejszej sprawie J K. złożył skargę bezpośrednio do WSA w Krakowie. Wobec faktu, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu (który wówczas przesyła również do sądu akta spraw administracyjnej oraz odpowiedź na skargę) WSA w Krakowie przekazał omawianą skargę Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR – czyli organowi właściwemu dla nadania dalszego biegu tejże skardze. Pismo Sądu zostało doręczone 10 marca 2009 roku (pocztowe potwierdzenie odbioru). W odpowiedzi z dnia 14 maja 2009r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR informował, że sprawa jest rozpatrywana przez Departament Obsługi Wniosków i Odwołań ARiMR w Warszawie. Ostatecznie, jak wynika z odpowiedzi na skargę i załączonych do odpowiedzi kserokopii akt administracyjnych, sprawa została zakończona rozstrzygnięciem ARiMR z dnia 25 sierpnia 2009r., od którego, zgodnie z pouczeniem J. K. mógł wnieść skargę do WSA w Warszawie za pośrednictwem Prezesa ARiMR. W świetle wyżej przytoczonych przepisów, zdaniem Sądu, postępowanie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR było co prawda nieprawidłowe, jednakże okoliczności sprawy usprawiedliwiały odstąpienie przez Sąd od wymierzenia grzywny. Organ wprawdzie nie miał kompetencji co do rozstrzygnięcia o dalszym "losie" skargi J.K. powinien był bowiem bez względu na toczącą się wówczas procedurę odwoławczą w Warszawie wykonać swoje obowiązki z art. 54 § 2 ppsa. Jednakże orzekający Sąd wziął pod uwagę, że w dniu przekazania skargi Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR, akta sprawy znajdowały się w Warszawie, o czym skarżący i Sąd zostali poinformowani. Sąd wziął również pod uwagę, że po zakończeniu postępowania administracyjnego, akta sprawy (w kserokopiach) zostały przekazane wraz z odpowiedzią na skargę pismem z dnia 14 września 2009r. Na podstawie powołanej normy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny przy czym postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zaznaczyć należy, iż wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne, ponieważ art. 55 § 1 ppsa mówi o "możliwości", a nie "powinności". Oznacza to, że w konkretnym przypadku mogą zaistnieć okoliczności, które przemawiają za odstąpieniem od wymierzenia grzywny (vide: postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2005 roku, sygn. akt OZ 1480/2004 LexPolonica nr 390085). O tym czy możliwe jest wymierzenie grzywny, decydują wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2ppsa, okres, jaki upłynął od wniesienia skargi, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu, a także skutki braku przekazania skargi dla skarżącego. W rozpatrywanej sytuacji, zdaniem Sądu, można było odstąpić od wymierzenia grzywny, Sąd wziął pod uwagę, że przed upływem 30 dni od dnia zakończenia postępowania odwoławczego (decyzją z dnia 25 sierpnia 2009r.), przy odpowiedzi na skargę z dnia 14 września 2009r. akta administracyjne w kserokopiach potwierdzonych za zgodność z oryginałem zostały dołączone do odpowiedzi na skargę. Dodatkowo, Sąd wziął pod uwagę, że postępowanie organów nie uniemożliwiło skarżącemu skorzystania z prawa do sądu, wydane w sprawie rozstrzygnięcie ARiMR z dnia 25 sierpnia 2009r. zawierało bowiem pouczenie o prawie jego zaskarżenia do WSA w Warszawie. W oparciu więc o powyższe okoliczności Sąd postanowił oddalić wniosek o ukaranie grzywną.