I SO/Kr 10/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. I SA/Kr 840/15 p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla M.J. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 1.767,86 zł i stanowi go renta rodzinna w wysokości 1.559,69 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 208,17 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom wielkości 9,5 m x 10,80 m bez urządzeń sanitarnych i c.o., nieruchomość rolna wielkości 0,7261 ha oraz budynek gospodarczy. Zarówno dom mieszkalny, jak i budynek gospodarczy są w stanie do remontu zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. M.J. nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Nie posiada urządzeń rolniczych, ani inwentarza. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona podniosła, iż w maju 2016 roku poniosła następujące opłaty: za prąd 116,66 zł, gaz 28,76 zł, telefon 30,75 zł, podatek od nieruchomości 128 zł, wodę 32 zł i radio 99 zł, leki 314,65 zł (łącznie 749,82 zł). Na "życie" pozostała wnioskodawczyni kwota 1.018,04 zł. Kwota ta jest niższa niż granica ubóstwa w Polsce określona wynikami badań Eurostat za 2014 rok na kwotę 1.987,81 zł. Z pozostających do dyspozycji skarżącej środków opłaca ona przesyłki do sądu, ksero, blok A4 do pisania, a także pokrywa koszty dojazdów do lekarzy specjalistów na wyznaczone terminy wizyt. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy można wnieść przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W niniejszej sprawie M.J.. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową wnioskodawczyni orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazała ona, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżąca dysponuje co prawda stałym dochodem z tytułu renty rodzinnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1.767,86 zł, jednakże wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i leczenie są bardzo wysokie w stosunku do wysokości tych dochodów. Skarżąca jest osobą schorowaną, a stan jej zdrowia wymaga ponoszenia kosztów leczenia oraz dojazdów do lekarzy na wyznaczone terminy wizyt. Tylko w miesiącu maju 2016 roku na zakup leków wnioskodawczyni przeznaczyła kwotę 314,65 zł. Skarżąca nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Wszystkie środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania M.J. prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.