I SO/Kr 10/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Piotra Gawlika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu M.J. w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. I SA/Kr 840/15 p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego P.G. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego pod adresem ul. [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 23 czerwca 2016 r. przyznane zostało M.J. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w dniu 14 lipca 2016 roku wyznaczyła dla M.J. pełnomocnika w osobie radcy prawnego P.G.. W dniu 12 sierpnia 2016 roku do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez wyznaczonego pełnomocnika opinia o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2015 roku wydanego w sprawie o sygn. I SA/Kr 840/15. Radca prawny wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia przedmiotowej opinii, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem stronie pomocy prawnej (postanowienia NSA: z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 910/15, z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04) W rozpoznawanej sprawie zastosowanie mają zasady określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu został ustanowiony celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o której mowa w Dziale VIIa p.p.s.a. Zgodnie z art. 285l p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Mając na uwadze fakt, iż w Rozdziale 4 rozporządzenia brak jest regulacji dotyczącej sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w drodze analogii należało zastosować przepisy dotyczące sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, zatem za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 360 zł (480 zł x 75% = 360 zł). Biorąc pod uwagę stopień zawiłości przedmiotowej sprawy oraz jej charakter orzekający uznał, że wynagrodzenie w wysokości 180 zł (1/2 z 360 zł) jest adekwatne nakładu pracy pełnomocnika. Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (180 zł x 23% = 41,40 zł). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.