I SO/Kr 12/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał wniosek A. M. o przyznanie prawa pomocy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie według właściwości. Odpis powyższego postanowienia, wraz z pouczeniem o braku środka zaskarżenia doręczono A. M. w dniu 20 listopada 2017 r. W dniu 4 stycznia 2018 r. (data nadania w UP) A. M. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zażalenia poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Zażalenie jest dopuszczalne, gdy zostało wniesione na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, zażalenie wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ono wymogi formalne i zostało złożone w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jego odrzucenia. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl zaś art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 P.p.s.a. W myśl z kolei art. 258 § 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, o których mowa w § 2, może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wykonywać sąd. Na postanowienia albo zarządzenie sądu, o których mowa w § 2 pkt 6-8, przysługuje zażalenie. W związku z powyższym skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie przekazania wniosku o przyznanie prawa pomocy do właściwego sądu (art. 258 § 2 pkt 2 w zw. z § 4), to zażalenie od takiego orzeczenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. W konsekwencji powyższego A. M. nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2017 r. o przekazaniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie według właściwości, o czym została poinformowana w piśmie z dnia 13 listopada 2017 r. (data doręczenia 20 listopada 2017 r.). Mając na uwadze powyższe, zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.