I SO/Kr 15/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P.-K. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 września 2016 r. Nr: [...] w przedmiocie podatku od spadku p o s t a n a w i a I) zwolnić stronę od kosztów sądowych; II) ustanowić dla J P - K adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. P. – K. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w osobie T.S. z Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. na Z., motywowany zamiarem złożenia skargi na decyzję podatkową Dyrektora Izby Skarbowej nr [...]. Z danych zawartych w formularzu "PPF" wynika, iż wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 460 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o powierzchni 46,78 m². Nie posiada on oszczędności, papierów wartościowych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Wydatki wnioskodawcy wynoszą łącznie 957 zł i przedstawiają się następująco: opłaty za mieszkanie 650 zł, gaz 25 zł, prąd 50 zł, telefon 30 zł, leki 50 zł, zobowiązanie PKO 152 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą schorowaną. Ma problemy ze wzrokiem (jaskra, ślepota, uszkodzenie nerwu wzrokowego), choruje na tachycardię, arytmię oraz epilepsję pourazową. Po śmierci mamy w lipcu 2015 roku cierpi na depresję. Odnosząc się do wezwania referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy J. P. – K. poinformował, że Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 1 września 2016 roku wydał decyzję podatkową, na którą złożył on skargę do WSA. Skarżący nie posiada lokat bankowych. W ponoszeniu kosztów utrzymania wspomaga go finansowo siostra, która ma wobec niego zobowiązanie wobec sprawowania przez wnioskodawcę pełnej 24-godzinnej opieki na mamą od 1998 roku. Strona nie korzysta z pomocy społecznej. Do pisma z dnia 25 września 2016 roku załączone zostały następujące dokumenty: zaświadczenie z ZUS o wysokości renty socjalnej za sierpień 2016 roku, rozliczenie opłat za gaz za okres od 30 października 2014 roku do 29 października 2015 roku, faktura rozliczeniowa za energię elektryczną obejmująca okres od 26 listopada 2015 roku do 7 czerwca 2016 roku oraz kopia powiadomienia Zarządu Budynków Komunalnych Gminy Miejskiej z dnia 4 kwietnia 2016 roku o zmianie wysokości opłat za użytkowanie lokalu (651,06 zł). Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy można wnieść przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W niniejszej sprawie J. P. – K. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową wnioskodawcy orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżący dysponuje niewielkim dochodem z tytułu renty socjalnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 613 zł. Wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i leczenie przewyższają te dochody, dlatego zmuszony jest korzystać ze wsparcia finansowego swojej siostry. J P – K jest osobą schorowaną, a stan jego zdrowia wymaga ponoszenia kosztów leczenia. Skarżący nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Nie posiada zatem możliwości uiszczenia jakichkolwiek kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.