I SO/Kr 8/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lipca 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. I SA/Kr 1778/14 p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla M.J. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi 1.767,86 zł i stanowi go renta rodzinna w wysokości 1.559,69 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 208,17 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom wielkości 9,5 m x 10,80 m bez urządzeń sanitarnych i c.o., nieruchomość rolna wielkości 0,7261 ha oraz budynek gospodarczy. Zarówno dom mieszkalny, jak i budynek gospodarczy są w stanie do remontu zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. M.J. nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Nie posiada urządzeń rolniczych, ani inwentarza. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona podniosła, iż w maju 2016 roku poniosła następujące opłaty: za prąd 116,66 zł, gaz 28,76 zł, telefon 30,75 zł, podatek od nieruchomości 128 zł, wodę 32 zł i radio 99 zł, leki 314,65 zł (łącznie 749,82 zł). Na "życie" pozostała wnioskodawczyni kwota 1.018,04 zł. Kwota ta jest niższa niż granica ubóstwa w Polsce określona wynikami badań Eurostat za 2014 rok na kwotę 1.987,81 zł. Z pozostających do dyspozycji skarżącej środków opłaca ona przesyłki do sądu, ksero, blok A4 do pisania, a także pokrywa koszty dojazdów do lekarzy specjalistów na wyznaczone terminy wizyt. Do wniosku M.J. załączyła kopie następujących dokumentów: potwierdzenia wypłaty renty za maj 2016 roku, dwóch odcinków płatności za energię elektryczną każdy na kwotę 56,83 zł, dowodu wpłaty kwoty 29,25 zł za usługi telekomunikacyjne, paragonu za zakup radia na kwotę 99 zł, potwierdzenia wpłaty kwoty 128 zł tytułem zobowiązania pieniężne i kwoty 32 zł za wodę oraz czterech faktur za zakup leków w maju 2016 roku na kwoty: 75,66 zł, 9,30 zł, 119 zł i 110,70 zł. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy można wnieść przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W niniejszej sprawie M.J. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową wnioskodawczyni orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazała ona, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżąca dysponuje co prawda stałym dochodem z tytułu renty rodzinnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1.767,86 zł, jednakże wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i leczenie są bardzo wysokie w stosunku do wysokości tych dochodów. Skarżąca jest osobą schorowaną, a stan jej zdrowia wymaga ponoszenia kosztów leczenia oraz dojazdów do lekarzy na wyznaczone terminy wizyt. Tylko w miesiącu maju 2016 roku na zakup leków wnioskodawczyni przeznaczyła kwotę 314,65 zł. Skarżąca nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Wszystkie środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania M.J.prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.