II SA/Kr 10/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T., J. T., B. K., B. P. oraz A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. T., J. T., B. K., B. P. oraz A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 października 2011r., znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 października 2011r., znak: [...]. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl § 5 cyt. przepisu postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowym wypadku radca prawny M. B., reprezentujący R. T., J. T., B. K., B. P. i A. B. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 października 2011r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 28 lutego 2011r., znak: [...] w sprawie nakazu usunięcia odpadów, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji SKO w [...] z dnia 17 października 2011r.. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podał okoliczności, mające wskazywać na wadliwość zaskarżonej decyzji oraz nie wskazał żadnych faktów dających podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji ograniczone jest wyłącznie do jednego zdania: "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości uzasadniony jest faktem, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Jak wynika z treści zacytowanego na wstępie przepisu, przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogą być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc same okoliczności dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia takiego wniosku. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Przepis art. 61 § 3 ww. ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, jednakże uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. We wniosku skarżący w żaden sposób nie wskazał w czym miałyby się wyrażać nieodwracalne skutki. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04). Mając jednak na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji należy wskazać, że jej wykonanie czyli usunięcie odpadów składowanych na działkach nr "1", "2" i "3" obr. [...] j. ew. [...], zlokalizowanych w K. w rejonie ul. [...] o jakich mowa w decyzji, nie może prowadzić do spowodowania nieodwracalnych, bądź też trudnych do odwrócenia skutków. Z akt administracyjnych wynika, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek do stwierdzenia, że usunięcie odpadów mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Tym samym nie spełnione pozostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym uznając wniosek za nieuzasadniony, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.