II SA/Kr 1001/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] maja 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, uwzględniając wniosek skarżącego E. R., zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania w sprawie zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Skarżący poinformował Sąd, iż postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie zostało prawomocnie zakończone. Na dowód tego przedłożył odpis wyroku z dnia 17 listopada 1997 r. (sygn. akt IV SA 453/96). W niniejszej sprawie jako wniesionej i nie zakończonej przed 1 stycznia 2004r. zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm) zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm), zwanej dalej p.p.s.a. Wobec ustania przyczyny zawieszenia - uprawomocnienie się orzeczenia wydanego w innym postępowaniu, którego wynik wpływa na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie - Sąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie. Równocześnie, wobec treści pisma skarżącego informującego miedzy innymi o polubownym rozwiązaniu sporu, należało uznać, że skarżący nie podtrzymuje skargi i ją cofa. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi co do zasady wiąże Sąd. Uznając cofnięcie skargi przez skarżącego za skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe, działając na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.