II SA/Kr 1001/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędzia WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi Portu Lotniczego im.[..] spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew I. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji ustalającą opłaty za usunięcie drzew a ponadto punkt II decyzji organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja w uchylonej części nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej Portu Lotniczego [...] spółki z o.o. w kwotę zł 1013 zł (jeden tysiąc trzynaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 10 marca 2011 r., Nr: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Portu Lotniczego im. [...] Sp. z o.o., od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 4 stycznia 2011 roku, Nr: [...], w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew z terenu działki nr "1’ w B.,, działając na podstawie art. 83 ust. 1, art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, póz. 880 z późn. zm.) oraz art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium przedstawiło przebieg postępowania administracyjnego przed organem pierwszej instancji. Wskazało, że decyzją z dnia 4 stycznia 2011 roku, nr [...], Wójt Gminy Z. orzekł o zezwoleniu na usunięcie 14 szt. drzew ( 11 szt. wierzby białej o obwodach 54, 43, 55, 58, 46, 43, 47, 48, 63, 46, 43 cm; 2 szt. Brzozy brodawkowatej o obwodach 62 i 76 cm oraz 1 szt. topoli czarnej o obwodzie 71 cm, z działki nr "1" w B.. Decyzja Wójta uwzględniła w całości wniosek [...] Portu Lotniczy im. [...] Sp. z o.o., o zezwolenie na usunięcie wyszczególnionych drzew z tego powodu, że .przesłanianiały widoczność na linii wieża kontroli ruchu lotniczego - punkt przekazania odpowiedzialności na nowo wybudowanej drodze kołowania A1, co uniemożliwiało bezpieczne kierowanie ruchem naziemnym samolotów. Na podstawie przeprowadzonych oględzin w terenie stwierdzono, że drzewa są w dobrym stanie zdrowotnym; zachowane w pionie, bez zewnętrznych objawów chorobowych. Wyliczenie opłaty nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami. Od decyzji tej odwołanie wniósł [...] Port Lotniczy im. [...] sp. z o.o. , wskazując, że niezasadnym było orzeczenie w pkt 2 zaskarżonej decyzji o naliczeniu opłaty za usunięcie drzew. Odwołujący się wskazał, że organ l instancji pominął treść przepisu art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody stanowiącego, że opłaty za zezwolenia na usunięcie drzew nie pobiera się w przypadku, gdy jest ono uzasadnione koniecznością zlikwidowania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, kolejowego oraz bezpieczeństwa żeglugi. Odwołujący się przedstawił interpretację pojęcia bezpieczeństwa żeglugi, wykazując, że w jego zakres wchodzi również ochrona bezpieczeństwa żeglugi powietrznej. Odwołanie zostało wniesione w terminie. W ocenie Kolegium podjęte przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcie jest zasadne i kompletne w świetle dopuszczalnej interpretacji obowiązujących przepisów prawa. Istota zarzutu odwołania, a tym samym niniejszej sprawy rozpatrywanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], sprowadza się z jednej strony do wykładni pojęcia "żegluga", zawartego w treści art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, a z drugiej do ustalenia zakresu przedmiotowego zwolnień z naliczenia opłaty za wydanie zezwolenia na usunięcie drzew przewidzianego w tej ustawie. Zaproponowana przez stronę odwołującą się interpretacja, oparta została o tezę, zgodnie z którą przepisy art. 86 ust 1 ustawy o ochronie przyrody zwierają lukę prawną. Wskazany brak legislacyjny dotyczyć miałby faktu pominięcia bezpieczeństwa transportu lotniczego, jako przesłanki zwolnienia z opłaty należnej za wydanie zezwolenia na usunięcie drzew. Odwołujący się wywodzi swoje wnioski z poglądu przyjętego przez komentatora ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym ustawodawca nie obejmując zwolnieniem z wymogu uzyskania zezwolenia wszystkich przypadków zagrożenia dla transportu, sprecyzował również sytuacje, w których zwolnienie dotyczy jedynie opłaty za usunięcie drzewa. Odwołujący się podkreśla przy tym, że w przepisie dotyczącym zwolnienia, z uzyskania zezwolenia wymieniono wszystkie rodzaje transportu, a zatem w odniesieniu do zwolnienia z opłaty nie ma podstaw do zawężania dyspozycji przepisu jedynie do transportu drogowego, kolejowego i wodnego. W odwołaniu wskazano, że pojęcie żeglugi powietrznej jest pojęciem normatywnym funkcjonującym zarówno w prawie polskim np. w ustawie Prawo lotnicze, jak i w aktach prawa międzynarodowego. Przepis art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody zawiera lukę, której usunięcie powinno zostać dokonane w trybie rozszerzającej wykładni tego przepisu. Zaproponowana interpretacja w ocenie kolegium jest niedopuszczalna na gruncie zasad wykładni administracyjnego prawa publicznego. W szczególności organy administracji publicznej nie są uprawnione do dokonywania rozszerzającej wykładni przepisów ustawy, a w szczególności przepisów o charakterze wyjątku od zasady. Na gruncie przepisów ustawy o ochrony przyrody, taką właśnie zasadą jest norma nakazująca naliczanie opłaty za wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa. Od tej zasady ustawodawca przewidział normatywne wyjątki. Jak wskazano w powoływanym przez stronę odwołującą się komentarzu do art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, autorstwa K. G.: "Wyjątek ten stanowi uzupełnienie rozwiązań prawnych zawartych w art. 83 ust. 6 pkt 6 ustawy zwalniający z obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów niszczących nawierzchnię i infrastrukturę drogową, ograniczających widoczność na łukach i skrzyżowaniach z wyłączeniem nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Przypadki określone w tym przepisie nie wyczerpują bowiem wszystkich możliwych zagrożeń, które mogą powstawać ze strony drzew dla bezpieczeństwa dla ruchu lub żeglugi. Dlatego też ustawodawca, oprócz przypadków zwolnionych z obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, określił również sytuacje, w których usunięcie drzew lub krzewów będzie zwolnione jedynie z obowiązku ponoszenia opłat za ich usunięcie. W grupie tej znajdują się te wszystkie przyczyny, które nie upoważniają innych organów administracji do wydania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów." Z przytoczonego komentarza, wynika przede wszystkim, iż koncepcja, jakoby przepis art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody był uzupełnieniem rozwiązań prawnych zawartych w art. 83 ust 6 pkt 6 tej samej ustawy, jest nieaktualna albowiem drugi z wymienionych przepisów został uchylony. Kolegium zgadza się jednak, że aktualna pozostaje interpretacja, zgodnie z którą całość regulacji art. 86 ust 1 ustawy o ochronie przyrody stanowi uzupełnienie katalogu zwolnień określonego w art. 83 ust 6 ustawy. Niemniej jednak należało wskazać, że przepis art. 86 ustawy o ochronie przyrody ma charakter wyczerpującego wyliczenia wyjątków. Należy przyznać, że funkcją tego przepisu jest uzupełnienie katalogu zwolnień określonego w art. 83 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody, jednakże dokonane poprzez enumeratywne wyliczenie przypadków. Katalog ten, nie obejmuje przypadków, usunięcia drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu lotniczego czy też żeglugi powietrznej. Niedopuszczalnym byłoby zatem rozszerzające interpretowanie owego katalogu przez organ administracyjny. W tym względzie należy podkreślić, że zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 k.p.a organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Z przywołaną zasadą wiąże się kwestia zupełności systemu prawa i występujących ewentualnie luk w tym systemie. Problem zupełności systemu prawa, luk w prawie i sposobów ich wypełniania stanowi zagadnienie szeroko dyskutowane doktrynie i judykaturze. W doktrynie prawa i postępowania administracyjnego oraz orzecznictwie sądowym przeważa pogląd, że wypełnienie luki w prawie w drodze analogii lub wykładni jest niedopuszczalne, zarówno ze względu na wymóg wykazania przez organ administracji publicznej istnienia wyraźnej podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej, jak i ze względu na uzasadniający to wymaganie warunek ustawowej ochrony praw i wolności obywatelskich. Organ administracji publicznej nie może nałożyć na obywatela obowiązku wynikającego z rozumowania per analogiem, ale też nie może w drodze tego rozumowania przyznać mu żadnych uprawnień (por. Jaśkowska Małgorzata, Wróbel Andrzej, Komentarz do ustawy Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el. 2010). Nieprawidłowym jest zatem, sięganie w niniejszej sprawie, do innych, niż ustawa o ochronie przyrody aktów prawnych, celem wyłożenia pojęcia żegluga. Tym bardziej, że na gruncie ustawy o ochronie przyrody, w odniesieniu do transportu lotniczego, przepis art. 83 ust. 6 stanowi jedynie o zwolnieniu z obowiązku usunięcia drzewa w przypadku, kiedy stanowi ono przeszkodę lotniczą. Treść tego przepisu nie zawiera przy tym pojęcia "żegluga". Zatem, wskazane w ustawie wyjątki dotyczące zwolnienia z opłaty za wydanie zezwolenia, powinny podlegać wykładni ścisłej, wręcz literalnej. Przepisy dotyczące opłaty mają charakter niewątpliwie fiskalny i dlatego też ich stosowanie powinno mieć charakter ścisły. Brak wyraźnego wskazania ochrony bezpieczeństwa ruchu powietrznego, jako przesłanki zwolnienia z opłaty za usunięcie drzewa, uzasadnia rozstrzygnięcie, jakiego dokonał organ l instancji. Interpretacja pojęcia "żegluga", użytego w przepisie art. 86 powinna w pierwszej kolejności odbywać się w obrębie tego samego aktu, jakim jest ustawa o ochronie przyrody. Należy w tym miejscu podkreślić, iż przesłanka zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego jest niewątpliwie uzasadnieniem dla wydania pozytywnej decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzewa, co nie oznacza automatycznie, że takie usunięcie musi być związane ze zwolnieniem z należnej opłaty. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, [...] Port Lotniczy im. [...] Sp. z o.o. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej opłaty za usunięcie 14 szt. drzew w wysokości 25.193,93 zł . Skarżący zarzucił, że organy obu instancji naruszyły przepis art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 16.04. 2004 r. o ochronie przyrody /t. jednolity; DZ.U. z 2009 r. nr 151 poz.1220 z późn. zm., zwana dalej u.o.p./ poprzez jego błędną wykładnię, iż zwolnienie od pobrania opłaty za usunięcie drzew, dotyczy jedynie drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego, kolejowego i żeglugi, z pominięciem żeglugi powietrznej.. Naruszenie przepisu miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż na skutek błędnej wykładni prawa został nałożony na skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty za usunięcie drzew zagrażających bezpieczeństwu żeglugi powietrznej. Ponadto skarżący podniósł, że nie odwoływał się do zasady wnioskowania na drodze analogii, które to wnioskowanie kwestionuje SKO, jako niedopuszczalne na gruncie prawa administracyjnego. Skarżący dokonał jedynie wykładni językowej i systemowej, która doprowadziła do wniosku, iż pojęcie "żegluga" zawarte w treści art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, odnosi się zarówno do ruchu wodnego jak i powietrznego. Żaden przepis ustawy o ochronie przyrody nie precyzuje pojęcia żeglugi. Ustalenie zakresu tego pojęcia musi mieć swoje odniesienie w innych przepisach prawa, w szczególności prawa morskiego i lotniczego, bowiem żegluga może być morska, śródlądowa, i powietrzna. Pojęcie żeglugi powietrznej jest, tak jak pojęcie żeglugi morskiej pojęciem normatywnym. Skoro ustawodawca zrezygnował z doprecyzowania w przepisach u.o.p. rodzaju żeglugi , którego dotyczyć mają przepisy ustawy ,to należy przyjąć że desygnatami tego pojęcia są zarówno .pozostające w ruchu statki morskie jak i powietrzne gdyż trudno nadać pojęciu "żeglugi morskiej" większą rangę i znaczenie niż pojęciu "żeglugi powietrznej" Dbanie o bezpieczeństwo ruchu lotniczego leży w interesie publicznym w takim samym stopniu jak bezpieczeństwo żeglugi morskiej, ruchu kołowego i kolejowego. Także nie można podzielić poglądu Kolegium odwoławczego, iż art. 83 ust 6 u.o.p. stanowi wyczerpującą regulację dotyczącą usuwania drzew- przeszkód dla ruchu powietrznego i w zw. z tym wyłącza zastosowanie art. 86 ust 1 pkt 5 u.o.p. w odniesieniu do transportu lotniczego. Art 3 ust 6 u.o.p .odnosi się bowiem do zwolnienia posiadacza nieruchomości od konieczności uzyskania zezwolenia w trybie ustawy o ochronie przyrody na usunięcie drzew stanowiących przeszkody lotniczej i stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w prawie lotniczym nakładających obowiązek usunięcia drzew - przeszkód lotniczych. Przepis ten dot. tych drzew, które w dokumentacji rejestracyjnej lotniska zostały oznaczone jako przeszkody lotnicze. W tym zakresie drzewa są usuwane na podstawie stosownej decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. W otoczeniu lotniska rosną drzewa, które nie będąc przeszkodą lotniczą stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych ,m.in. poprzez zasłanianie widoczności płaszczyzn manewrowych i dróg kołowania kontrolerom lotów. W tych przypadkach władnym do wydawania zezwolenia na usunięcie drzew jest właściwy miejscowo wójt gminy, który po ustaleniu, iż drzewa te stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa żeglugi powietrznej winien odstąpić od naliczania opłaty za usunięcie drzew, z uwagi na cel przepisu art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o .ochronie .przyrody.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując zawarte w zaskarżonej decyzji stanowisko i argumentację w zakresie trafności zastosowania przepisów oraz dokonanej wykładni prawa materialnego art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody. Jednakże mając na względzie, że Sąd Administracyjny dysponuje szerszymi uprawnieniami niż organy administracji publicznej w zakresie wykładni przepisów prawa Kolegium wniosło o zastosowanie w pierwszym rzędzie wykładni językowej przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 3 par 1 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./ zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów postępowania - o ile naruszenie ich mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 par 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Zatem sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze, jak i ponad te zarzuty w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Skardze jest zasadna. Niesporną między stronami jest okoliczność, że przedmiotowe drzewa objęte decyzją Wójta Gminy Z. z dnia 4.01.2010 r., znak [...], o zezwoleniu na ich usunięcie przesłaniają widoczność na linii wieża kontroli ruchu lotniczego - punkt przekazywania odpowiedzialności na nowo wybudowanej drodze kołowania A1, co uniemożliwia kierowanie ruchem naziemnym samolotów. Kwestią sporną, co do zasady stała się ustalona w tej decyzji opłata za usunięcie wyszczególnionych w niej drzew w oparciu o przepis art. 84 ust 1 i art. 85 ustawy o ochronie przyrody. Skarżący twierdzi, że opłata za usunięcie przedmiotowych drzew jest nienależna, bowiem wykazany stan faktyczny sprawy dawał podstawę do zastosowania przepisu art. 86 ust 1 pkt. 5 ustawy o ochronie przyrody. Przepis ten stanowi jednoznacznie, że nie pobiera się opłat za usunięcie drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego oraz kolejowego albo bezpieczeństwu żeglugi. Skardze i zawartym w niej wywodom prawnym nie można odmówić słuszności. Trafnie skarżący zarzuca, że Kolegium Odwoławcze dokonało błędnej wykładni przytoczonego przepisu art. 86 ust 1 pkt 5 u.o.p. wnioskując, że pojęcie "bezpieczeństwa żeglugi" zamieszczone w tym przepisie nie odnosi się do żeglugi powietrznej, a to z tego względu, że już przepis art. 83 ust 6 u.o.p. reguluje kwestie usuwania drzew stanowiących przeszkody lotnicze. Z taką argumentacją Kolegium nie można się zgodzić. Bowiem przepis art. 83 ust 6 u.o.p. nie stanowi wyczerpującej regulacji dotyczącej usuwania drzew - przeszkód dla ruchu powietrznego i nie wyłącza stosowania art. 86 ust 1 pkt 5 u.o.p. w odniesieniu do żeglugi powietrznej. Przepis art. 83 ust 6 pkt 9 u.o.p. odnosi się do innej sytuacji niż rozpatrywana mianowicie; do zwolnienia posiadacza nieruchomości od konieczności uzyskania w trybie ustawy o ochronie przyrody zezwolenia na usunięcie drzew stanowiących przeszkody lotnicze. Przepis ten, - co trafnie podnosi skarżący - jest dopełnieniem regulacji zawartych w przepisach ustawy z dnia 3 lipca. 2002 r. - Prawo lotnicze /j.t. .Dz .U. z 2006 r. Nr 100, póz. 696 z późn. zm/ ; nakładających obowiązek usunięcia drzew w rejonie podejść do lądowania mogących stanowić zagrożenie dla startujących i lądujących statków powietrznych, które w dokumentacji rejestracyjnej lotniska zostały oznaczone jako przeszkody lotnicze. Takie drzewa -przeszkody lotnicze są usuwane bez zezwolenia organu ochrony przyrody (wójta) na podstawie stosownej decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. ( art, 82 pkt 5, art. 87 Prawa lotniczego). Jednakże, - jak słusznie podkreśla skarżący - w otoczeniu lotniska rosną drzewa, które nie będąc przeszkodą lotniczą stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych, m. In. poprzez zasłanianie kontrolerom lotów widoczności płaszczyzn manewrowych i dróg kołowania statków powietrznych; na linii wieża kontroli ruchu lotniczego - punkt przekazania odpowiedzialności, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. W takich przypadkach organem władnym do wydania zezwolenia na usunięcie drzew jest właściwy wójt gminy, który po ustaleniu, że drzewa stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa żeglugi powietrznej powinien zezwolić na ich usunięcie i odstąpić od naliczenia opłaty za usunięcie drzew na podstawie przepisu art. 86 ust 1 pkt 5 u.o.p. Z powyższego wynika, że przepisy art. 83 ust 6 pkt 9 i art. 86 ust 1 pkt 5 u.o.p. stanowią odrębne unormowania prawne, dla różnych przedmiotowo spraw (dotyczących usunięcia drzew stanowiących; przeszkodę lotniczą oraz drzew stanowiących zagrożenie dla żeglugi powietrznej) należących do właściwości różnych organów. W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że przepis art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy nie nastręcza trudności interpretacyjnych i nie wymagał wykładni. Natomiast dokonana przez organ odwoławczy wykładnia tego przepisu z pominięciem żeglugi powietrznej jest błędna. Gdyby ustawodawca zamierzał pominąć żeglugę powietrzną w tym przepisie to dokonałby tego przez wyszczególnienie rodzajów żeglugi, do których przepis ten miałby zastosowanie. Skoro takiego ograniczenia w zakresie rodzaju żeglugi ustawa nie wprowadza to oznacza, że przepis ten ma pełne zastosowanie wprost do żeglugi powietrznej w sytuacji gdy drzewa zagrażają jej bezpieczeństwu. W takim przypadku nie pobiera się opłat za ich usunięcie zgodnie z dyspozycją art. 86 ust 1 pkt 5 u.o.p Oczywistym jest więc, że pojęcie "żeglugi" odnosi się również do żeglugi powietrznej. Jest to pojęcie normatywne, tak jak i pojęcia "statek powietrzny" ,port lotniczy" funkcjonujące w wielu obowiązujących ustawach i przyjętych do obowiązującego porządku prawnego; konwencji i umów międzynarodowych. Bezpieczeństwo żeglugi powietrznej leży, - rzecz jasna w interesie publicznym. Jego doniosłość znajduje wyraz przez zwolnienie z mocy chroniącej przyrodę ustawy od opłat za usunięcie drzew; "Nie pobiera się opłaty za usunięcie drzew;" (art. 86 ust 1), które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego oraz kolejowego albo bezpieczeństwu żeglugi (pkt 5) Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdzając naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj powołany wyżej art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 16. 04. 2004 r. o ochronie przyrody, uchylił w niezbędnym zakresie decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 par 1 pkt 1 lit "a" w zw, z art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Takie rozstrzygnięcie sięgające w głąb sprawy jest w tym przypadku niezbędne dla końcowego jej załatwienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.