II SA/Kr 1004/09
WyrokWSA w Krakowie2009-10-21
Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Krystyna Daniel, Mirosław Bator
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę może zostać wydana, gdy projekt budowlany nie jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy, a w trakcie postępowania doszło do naruszenia przepisów o doręczaniu pism stronom?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że projekt budowlany nie był zgodny z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie lokalizacji zjazdu, a ponadto doszło do naruszenia przepisów o doręczaniu pism stronom postępowania, co stanowiło podstawę do wznowienia postępowania. Z uwagi na te uchybienia, zaskarżona decyzja nie mogła być wykonywana.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia 20 marca 2009 r., która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę wjazdu na działce nr "2" i w tym zakresie orzekła o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę wjazdu na działkach nr "12" i "13", a w pozostałym zakresie utrzymała decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Skarżąca zarzuciła m.in. brak dostępu do drogi publicznej, niezgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy oraz nieprawidłowości w doręczaniu pism stronom postępowania.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Joanna Mitis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.
Prezydent Miasta K. decyzją z [...] października 2008 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z 7. 07. 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla "[...]" sp. z o.o. w K. na zamierzenie budowlane: "budowa zespołu budynków mieszkalnych, wielorodzinnych z instalacjami wewnątrz budynku: wód.-kań., ccw, c.o., wentylacji mechanicznej, elektrycznymi, teletechniki oraz budowa wjazdu, wewnętrznego układu drogowego i rozbiórka istniejących budynków i infrastruktury" zlokalizowanego przy ul. [...] w K. na działce nr "1" obr. [...] (nowe budynki i rozbiórka istniejących budynków i infrastruktury) oraz działce nr "2" (wjazd) obr. [...].
W uzasadnieniu organ l instancji podał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy z 10.07. 2007 r., przeniesionej decyzją z [...].04.2008 r. na inwestora. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany i projekt zagospodarowania terenu są zgodne z ustaleniami w/w decyzji o warunkach zabudowy, a także z wymogami ochrony środowiska. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant przedłożył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, nadto projekt zawiera opis sposobu wykonania rozbiórki oraz zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia podczas prowadzenia robót rozbiórkowych. Z uwagi na zgłaszane w toku postępowania administracyjnego zastrzeżenia co do uprawnień inwestora do prowadzenia prac budowlanych na działce "1" organ l instancji wskazał, że na żądanie, inwestor przedłożył nowe dowody oraz wyjaśnienia zmian, które zaszły w ostatnim czasie w stosunku własnościowym dotyczącym nieruchomości nr "1". Przedłożył również aktualne oświadczenie o prawie do dysponowania w/w działką na cele budowlane.
Odwołanie od wyżej opisanej decyzji do Wojewody [...] złożył w imieniu J. P. M. K.. Zarzucił, że wyjaśnienia organu l instancji zawarte w uzasadnieniu są niepełne i w znacznej części niezgodne ze stanem faktycznym. Organ nie ustosunkował się również do wszystkich zarzutów podnoszonych w toku postępowania. Nie wziął pod uwagę okoliczności, że od 2000 r. trwa postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, stanowiącej część działki nr "1". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z 10.07.2006 r., sygn. II SA/Kr 703/03, uchylił zaskarżoną decyzję o odmowie zwrotu nieruchomości. Wskazano w nim, że Skarb Państwa nie może przerzucać skutków naruszenia zakazu przewidzianego w art. 136 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyłącznie na byłego właściciela nieruchomości i zobowiązał organ do doprowadzenia do stanu, w którym Skarb Państwa na powrót będzie właścicielem nieruchomości podlegającej zwrotowi. Zarzucił, że niejasne są okoliczności zbycia działki nr "1" przez [...] Fundację [...] im. [...] w K. w likwidacji w dniu [...].08.2008 r. "na podstawie pisma Sekretarza Stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa z dnia 31 lipca 2008 r." Minister Skarbu Państwa w dniu 22. 09. 2005 r. odwołał darowiznę tej nieruchomości na rzecz Fundacji. W tej sytuacji Minister Skarbu Państwa dokonał dwóch jednoczesnych czynności cofnięcia darowizny i zgody na sprzedaż odzyskanej wcześniej nieruchomości.
Pełnomocnik odwołującej się podniósł, że nie można zaakceptować zgody na wykonanie wjazdu na działce nr "2", ponieważ od 2000 r. toczy się postępowanie o jej zwrot, a na tej działce nigdy nie rozpoczęto budowy drogi tj. ul. [...]. Wskazał nadto, że działka nr "3" została podzielona na działki "4" i "5" (zwrócone ich byłemu właścicielowi w 2005 r.) oraz działkę "6". Gmina nabyła następnie zwrócone działki i dokończyła odcinek ulicy od ul. [...] do ul. [...]. Pozostała część działki nr "6" została podzielona na działki nr "2", "7" (działka zwrócona na mocy nieprawomocnej decyzji Starosty poprzedniemu właścicielowi) oraz działkę nr "8". W sprawie pozostałych dwóch działek również toczy się postępowanie o zwrot. Zatem działka "2" nie stanowi aktualnie ul. [...], a jedynie podlegający dalszym podziałom teren o nieuregulowanym stanie prawnym, w stosunku do którego występują roszczenia o zwrot. Świadczy to o tym, że planowana na działce nr "1" inwestycja nie posiada dostępu do drogi publicznej. Podniesiono, że działki "2", na której nigdy nie wybudowano zgodnie z prawem ulicy, nie można uznać za drogę publiczną. Zarzucono, że planowana inwestycja ograniczy odwołującej się, jako właścicielce działek nr "9" i "10" dostęp do drogi publicznej, wskazując, że przy wywłaszczeniu nieruchomości odwołująca się otrzymała obietnicę uregulowania dostępu do nieruchomości w toku realizacji inwestycji w postaci budowy szpitala, czego nigdy nie dokonano. M. K. zaznaczył, że mimo, że występuje w sprawie jako pełnomocnik J. P., organ wysyła korespondencję na adres J. P. z pominięciem go jako pełnomocnika. Zarzucił, że organ l instancji nieprawidłowo zawiadamiał jednym pismem J. P., K. M. i Z. P., mimo że mają różne adresy zamieszkania oraz, że w postępowaniu bierze udział zmarły w dniu [...] lutego 2008 r. M. S..
Odwołanie o identycznych zarzutach, odnośnie wpływu toczących się postępowań w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości na postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę, M. K. złożył również w imieniu M. S.. Dodatkowo podniósł, że planowana inwestycja ograniczy odwołującej się, jako współwłaścicielce działki nr "11" dostęp do drogi publicznej, a przy wywłaszczeniu nieruchomości odwołująca się otrzymała obietnicę uregulowania dostępu do nieruchomości w toku realizacji inwestycji w postaci budowy szpitala, czego nie dokonano. Zarzucił, że mimo ustanowienia go w sprawie pełnomocnikiem, organ l instancji skierował decyzję wyłącznie do rąk odwołującej się oraz nieżyjącego M. S..
Odwołanie złożył również K. H..
Wojewoda decyzją z 20 marca 2009 r., znak: [...], na podstawie art. 105, art. 138 § 1 pkt 1 i 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania K. H., w związku z jego cofnięciem przez odwołującego oraz uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wjazdu na działce nr "2" obr. [...] i w tym zakresie orzekł się o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę wjazdu na działkach nr "12" i "13" obr. [...], a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję mocy.
W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 17.11.2008 r. K. H. wycofał swoje odwołanie, zatem na podstawie art. 105 kpa należało umorzyć postępowanie. Organ odwoławczy podał, że analiza całości akt uzupełnionych w postępowaniu odwoławczym wskazuje, że wydana decyzja nie narusza prawa.
Organ II instancji wskazał, że 6. 03. 2009 r. decyzją Wojewody utrzymano w mocy decyzję Starosty z [...].11.2008 r. orzekającą o zwrocie działki nr "4" obr. [...] na rzecz J. P.. Dokonany zwrot spowodował zdezaktualizowanie oświadczenia inwestora o dostępie do dróg publicznych. Inwestor przedłożył do akt sprawy uwierzytelnioną kopię aktu notarialnego z 20.03.2009 r. ustanawiającego służebność gruntową na działce "1" polegającą na prawie przechodu i przejazdu całą długością działki nr "1" pasem o szerokości 6 m liczonym od granicy z działką nr "14" na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości położonej w K. obr. [...] składającej się z działki nr "1". Służebność ta stanowi bezpośrednie połączenie ul. [...] z ul. [...] z pominięciem działek stanowiących fragmenty ul. [...], które zostały zwrócone poprzednim właścicielom. Zatem wymóg dostępu do drogi publicznej został spełniony. Powyższe okoliczności uzasadniały zmianę decyzji w tym zakresie.
Odnośnie zarzutów dotyczących toczącego się postępowania w przedmiocie zwrotu działki nr "1" organ odwoławczy podał, że wobec braku prawomocnych decyzji stwierdzających zwrot nieruchomości nie ma możliwości odmowy wydania pozwolenia na budowę na rzecz osoby dysponującej odpowiednim tytułem do nieruchomości.
Organ odwoławczy podał, że zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i decyzja organu l instancji została odebrana przez M. S., która nie poinformowała organu, że M. S. nie żyje. Taka informacja pojawiła się dopiero w odwołaniach. Z uwagi na brak odpowiedzi ze strony pełnomocnika odwołującej się odnośnie spadkobierców zmarłego, organ na podstawie akt sprawy o sygn. [...] prowadzonej przed Wojewodą i zalegającego w nich postanowienia z 9. 04. 2008 r. ustalił, że spadek po zmarłym M. S. nabyli M. S. oraz R. S. i Z. E. P..
Zdaniem organu odwoławczego, zarzucane doręczenie korespondencji wspólnie dla kilku stron postępowania nie stanowi o wadliwości skutkującej koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że adresy zamieszkania stron postępowania zostały ustalone na podstawie raportu z rejestru gruntów. Wskazał, że faktycznie decyzja organu l instancji została doręczona stronom z pomięciem ich pełnomocnika, jednakże fakt ten nie miał wpływu na złożenie odwołania w terminie. Nadto pełnomocnik przed wydaniem decyzji zapoznał się z aktami sprawy w dniu 29 sierpnia 2008 r.
Organ odwoławczy uznał zarzut ograniczenia dostępu działek odwołujących się do drogi publicznej za nieuzasadniony. Wskazał, że działki nr "11", "9", "10" nie posiadają od strony południowej wydzielonego, ustanowionego służebnością, bądź inną formą prawną pasa drogi zarówno urządzonego, jak i nieurządzonego. Na projekcie zagospodarowania terenu na działce nr "1" widnieje pas gruntu oznaczony jako "dr. j. z." stanowiący niewydzieloną i nieurządzona część działki nr "1". Na pasie tym nie zaplanowano żadnych robót budowlanych. Podniesiona w odwołaniach kwestia zobowiązań Skarbu Państwa jako inwestora Szpitala [...] wobec właścicieli ww. działek w zakresie dostępu do drogi publicznej nie może być przedmiotem przedmiotowego postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z 20 marca 2009 r. złożyła J. P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz uchylenia decyzji organu l instancji.
Ponownie podniosła, że inwestycja nie posiada dostępu do drogi publicznej. Podkreśliła, że działka nr "3" nigdy nie stanowiła drogi publicznej. Zatem również powstała w wyniku kolejnych podziałów działka nr "2" i powstałe z niej działki nr "12" i "13", na których ma być usytuowany wjazd nie mogą stanowić drogi publicznej. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów świadczących o ustanowieniu służebności gruntowej dla działki nr "1", stanowiącej teren projektowanej inwestycji. Nadto działki te jak wszystkie działki powstałe z podziału działki "2", spełniają kryteria zbędności na cel wywłaszczenia i obecnie w toku jest postępowanie administracyjne dotyczące zwrotu działki nr "13". Wskazała, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania w kwestii nieprawidłowości przy sprzedaży działki nr "1". Podniosła, że gdyby organ prawidłowo do każdej strony indywidualnie kierował swoje pisma to nie prowadziłby postępowania z udziałem osoby zmarłej i bez udziału K. M. i Z. P. nie zamieszkujących ze skarżącą. Powtórzyła, że planowana inwestycja ogranicza dostęp do drogi publicznej właścicielom działek nr "15", "10", "16" i "11". Zarzuciła, że zaskarżona decyzja narusza art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. Wprowadzone zmiany, w szczególności dotyczące warunków komunikacyjnej obsługi inwestycji są niezgodne z decyzją Prezydenta Miasta K. z 3. 04. 2008 r. o ustaleniu warunków zabudowy, stanowią naruszenie art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na koniec zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 kpa, wskazując, że po terminie wyznaczonym przez Wojewodę na końcowe zapoznanie się z uzupełnionym materiałem dowodowym do akt sprawy został przedłożony akt notarialny ustanawiający służebność gruntową.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a.
Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja jak również poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie odpowiadają prawu.
Już na wstępie trzeba wskazać, że zgodnie treścią art. 28 ust. 2 ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlanego stronami w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor, właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W każdej sprawie obowiązkiem organu jest prawidłowe ustalenie kręgu stron, zapewnienie im czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów i zgłoszonych żądań (art.10 § 1 kpa). Zgodnie natomiast z treścią art. 109 § 1 kpa decyzję doręcza się stronom na piśmie.
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy trzeba wskazać, że w sprawie wszczętej na wniosek inwestora z 4 lipca 2008 r. organ l instancji od samego początku za stronę uznał właścicieli nieruchomości oznaczonej jako działka nr "11", sąsiadującej z terenem inwestycji. Poza sporem jest, działka nr "17" znajduje się na obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Natomiast jak wynika z akt administracyjnych sprawy w postępowaniu przed organami l i II instancji brała udział M. S. - współwłaścicielka działki nr "11", a nadto organy kierowały pisma i decyzję l instancji do M. S., zmarłego w dniu [...] lutego 2007 r., pominęły zaś R. S. i Z. E. P., którzy na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z [...].04.2008 r. sygn. akt [...] nabyli po zmarłym w dniu [...].02.2008 r. ojcu M. S. po 1/3 udziału we własności działki nr "11". Należy podkreślić, że organy po raz pierwszy zostały powiadomione o śmierci M. S. w odwołaniu złożonym od decyzji l instancji przez J. P. i M. S., które podały także datę śmierci M. S..
Należy wskazać, że jakkolwiek organ odwoławczy pismem z 3 marca 2009 r. znak [...], zawiadomił strony postępowania tj. R. S. i Z. P. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy to także decyzja drugoinstancyjna nie została skierowana do R. S. i Z. E. P., ale tylko do M. S.. Stosownie do dyspozycji z art. 145 § 1 ust. 1 lit. "b" ustawy p.p.s.a. pozbawienie strony możliwości udziału w postępowaniu tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie stanowi naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania (w zw. z art. 145 § 1 pkt. 4 kpa).
W rozpatrywanej sprawie decyzja Prezydent Miasta K. z 6 października 2008 r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla "[...]" sp. z o.o. w K. na zamierzenie budowlane: "budowa zespołu budynków mieszkalnych, wielorodzinnych z instalacjami wewnątrz budynku: wod.-kan., ccw, c.o., wentylacji mechanicznej, elektrycznymi, teletechniki oraz budowa wjazdu, wewnętrznego układu drogowego i rozbiórka istniejących budynków i infrastruktury" zlokalizowanego przy ul. [...] w K. na działce nr "1" obr. [...] (nowe budynki i rozbiórka istniejących budynków i infrastruktury) oraz działce nr "2" (wjazd) obr. [...] poprzedzona była decyzją Prezydenta M. K. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy, przeniesioną decyzją z [...].04.2008 r., znak: [...] na rzecz inwestora "[...]" Sp. z o.o. w K.. Należy podkreślić, że w w/w decyzji o warunkach zabudowy ustalone zostały warunki zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego na działce nr "1" obr. [...] (zespół budynków mieszkalnych, wielorodzinnych), z wjazdem z działki nr "2" przy ul. [...] w K..
Zgodnie z treścią art. 34 ust. 1 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto zgodnie z ust. 3 pkt 1 cyt. artykułu projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu.
Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu.
Należy wskazać, że w przedłożonym w aktach administracyjnych projekcie budowlanym przedmiotowej inwestycji znajduje się na stronie 17 projekt zagospodarowania terenu: zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działce nr "1" obr. [...], zjazd z drogi "2" przy ul. [...] w K.. Mając jednak na uwadze decyzję drugoinstancyjną, którą Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję organu l instancji w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wjazdu/zjazdu na działce nr "2" obr. [...] i w tym zakresie orzekł się o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę wjazdu na działkach nr "12" i "13" obr. [...], a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję mocy - należy przede wszystkim podnieść, że organ odwoławczy naruszył dyspozycję z cyt. art. 35 ust. 1 pkt. 1 ponieważ z przedłożonych akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie została wydana nowa decyzja ustalająca warunki zabudowy z wjazdem/zjazdem sytuowanym na działkach nr "12" i "13" obr. [...].
Nadto jak wynika z oświadczenia pełnomocnika inwestora "[...]" Sp. z o.o. w K. złożonego do protokołu rozprawy przed WSA w Krakowie w dniu 21.10.2009 r. "w związku decyzją reformatoryjną organu odwoławczego nie został sporządzony nowy plan zagospodarowania działki." Zatem w ocenie sądu organ odwoławczy uchybił także normie z art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego wprowadzając zmianę dotycząca lokalizacji wjazdu/zjazdu na innej działce niż wskazana w projekcie zagospodarowania terenu. Nie można się przy tym zgodzić z argumentacją inwestora, że ponieważ zmiana dotyczy tylko zjazdu z terenu inwestycji kubaturowej to nie zachodzi potrzeba sporządzana nowego projektu zagospodarowania działki. Decyzja odwoławcza zmienia bowiem zupełnie usytuowanie wjazdu/zjazdu i w związku z tym zmienia także wewnętrzny układ drogowy na terenie działki nr "1", a zatem wymaga nie tylko zmiany projektu budowlanego, ale przede wszystkim wydania nowej decyzji o warunkach zabudowy ponieważ projekt budowlany zatwierdzony reformatoryjną decyzją organu II instancji nie jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy w części dotyczącej zjazdu, a to narusza przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą zobowiązane uwzględnić wszystkie strony postępowania jak również wymogi art. 34 i 35 Prawa budowlanego w zakresie zmian dotyczących lokalizacji zjazdu na działkach nr "12" i "13".
Nadto trzeba wskazać, że organ odwoławczy podał błędną podstawę prawną decyzji reformatoryjnej wskazując art. 138 ust 1 pkt 1 kpa. podczas gdy prawidłowo powinien wskazać art. 138 ust. 1 pkt. 2 kpa.
Zasadne są także zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowego doręczania pism procesowych stronom z pominięciem prawidłowo ustanowionego przez strony (tj. J. P. i M. S.) pełnomocnika, zgodnie bowiem z art. 40 § 2 kpa, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Organ naruszył także przepis art. 40 § 3 kpa nakazujący doręczać pisma każdej ze stron, tym bardziej, że K. M. i Z. P. nie mieszkają pod tym samym adresem co J. P., na której adres kierowane były pisma.
Zasadny jest zarzut naruszenia normy z art. 10 § 1 kpa w związku z zawiadomieniem przez organ odwoławczy stron postępowania w trybie art. 10 § 1 kpa z dnia 2 marca - a w odniesieniu do R. S. i Z. E. P. o możliwości zapoznania się z uzupełnionymi aktami sprawy - przy czym zawiadomienia tego dokonano przed dołączeniem do akt administracyjnych sprawy aktu notarialnego o ustanowieniu nieodpłatnej służebności gruntowej polegającej na prawie przejazdu i przechodu całą długością działki nr "14" pasem o szerokości 6 m. na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości składającej się z działki nr "1" obr. [...] w K., sporządzonego i przekazanego organowi II instancji w dniu 20 marca 2009 r.
W niniejszej sprawie nie zasługują natomiast na uwzględnienie zarzuty skargi wskazujące na toczące się postępowanie dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości stanowiących w części działki nr "1" obr. [...], także innych działek , w tym działki nr działki "13" obr. [...] w K..
Nie jest zasadny zarzut dotyczący ograniczenia przez planowaną inwestycję dostępu działek nr "11", "18" i "10" do drogi publicznej ponieważ jak wynika z przedłożonych w aktach administracyjnych wyrysów i mapy zasadniczej działki te nie posiadają od strony południowej dostępu do drogi publicznej po terenie działki nr "1". Na terenie w/w działki znajduje się jedynie pas gruntu oznaczony jako dr. j. z. stanowiący jednak niewydzieloną i nieurządzoną część przedmiotowej działki.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, b, c ustawy p.p.s.a, stanowiący, że sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub części jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 152 p.p.s.a określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło