II SA/Kr 1009/16

Kraków, dnia 6 października 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.J. , M.R. , M.T. i B.D.-K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 5 lipca 2016r. Nr [...] w przedmiocie uiszczenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący, w swojej skardze, domagali się również wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na realne niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody i nieodwracalnych skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wymierzona kara ponad 45 tys. zł znacznie przekracza możliwości finansowe skarżących co doprowadzi do konieczności zadłużenia się i w następstwie wobec konieczności spłat kredytu konsumpcyjnego braku możliwości zaspokojenia potrzeb rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej "p.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane z urzędu, należało przyjąć, że wniosek zasługuje na uwzględnienie, ponieważ uprawdopodobnione zostały przesłanki zawarte w powołanym przepisie. Przede wszystkim istotna jest w ocenie Sądu okoliczność możliwej niepowetowanej i nieodwracalnej szkody związanej z zapłatą kwoty kary przekraczającej możliwości finansowe skarżących. Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego nie zrekompensują ewentualne późniejsze pozytywne dla strony decyzje administracyjne. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.