II SA/Kr 1013/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. i A.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 czerwca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2015 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Natomiast zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. skarżący zostali wezwani stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, póz. 2193 z późn. zm.), do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł. Pisma zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi, przy czym wskazano, że uzupełnienie braków przez jednego ze skarżących, zwalnia drugiego z powyższych obowiązków. Wezwania, po dwukrotnym awizowaniu (w dniach: 15 września 2015 r. i 23 września 2015 r.), zostały zwrócone przez pocztę do tut. sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., sąd przyjął, że wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 29 września 2015 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenia sądu nie zostały wykonane. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.