II SA/Kr 1016/09

WyrokWSA w Krakowie2009-11-06

Skład orzekający: Jan Zimmermann, Mirosław Bator, Renata Czeluśniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, wydana na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., jest zgodna z prawem, gdy organ pierwszej instancji dopuścił się istotnych uchybień procesowych, a skarżący domaga się umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. była prawidłowa. Organ pierwszej instancji dopuścił się istotnych uchybień procesowych, w tym nie zbadał charakteru spornych obiektów i nie ustalił kręgu stron postępowania, co uzasadniało konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Sąd odrzucił argumentację skarżącego o bezprzedmiotowości postępowania, wskazując, że istnieje wniosek o sprawdzenie legalności obiektu budowlanego, który konstruuje przedmiot sprawy administracyjnej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki obiektów budowlanych na działce należącej do W. P. Organ pierwszej instancji nakazał rozbiórkę, argumentując niemożność legalizacji obiektu w trybie art. 48 Prawa budowlanego z uwagi na brak pozwoleń na budowę i wygaśnięcie planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na liczne uchybienia procesowe organu pierwszej instancji. Skarżący W. P. wniósł skargę do WSA, domagając się umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki; skargę oddala II SA/Kr 1016/09 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nakazał właścicielowi działki nr "1" obr. [...] w U. W. P., spadkobiercy inwestora, rozbiórkę [...] obiektów budowlanych [...]. W uzasadnieniu napisano, że na w/w działce znajduje się konstrukcja [...].. [...] ta powstawała etapami począwszy od 1993 r. i miała różnych właścicieli, a działka, na której [...] się znajduje - różnych dzierżawców. Obecnie dzierżawcą działki i [...] jest A. B. - K.. Pierwotna [...] została wybudowana na podstawie "zgody na lokalizację [...]", wydanej przez Urząd Gminy T. jako obiekt tymczasowy w 1993 r. i jako taka istniała do maja 2001 r., kiedy to została wymieniona na [...] marki "S" z pozostawieniem już wcześniej stojących baraków. Dodano, że w latach 1993 - 2006 dla działki nr "1" nie były wydawane pozwolenia na budowę ani decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a plan zagospodarowania przestrzennego wygasł z dniem 1 stycznia 2004 r. Dlatego nie jest możliwe zalegalizowanie obiektu w trybie art. 48 ust. prawa budowlanego. Dwa identyczne odwołania od powyższej decyzji wnieśli w dniu 28 kwietnia 2008 r. A. B. K. i W. P.. Zarzucili oni naruszenie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i szeregu przepisów K.p.a. a zwłaszcza naruszenie zasady prawdy obiektywnej, gdyż ich zdaniem zaniechano przeprowadzenia szczegółowego postępowania wyjaśniającego. Wniesiono o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania a przynajmniej o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Po wniesieniu tych odwołań pełnomocnik A. B. - K. w piśmie z dnia 25 czerwca 2008 r. podniósł dodatkowe argumenty stwierdzając, że w aktach sprawy nie ma żadnej dokumentacji i że strony były pozbawione możliwości udziału w toczącym się postępowaniu. Okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu decyzji l instancji nie zostały udowodnione. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 6 kwietnia 2009 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W uzasadnieniu napisano, że organ l instancji nie uzasadnił podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia i nie zbadał charakteru spornych obiektów. Organ II instancji zwrócił uwagę na zmianę prawa budowlanego w 2008 r. a następnie uznał za uzasadnione zarzuty odwołujących się stwierdzając, że zostały naruszone w istocie wszystkie zasady ogólne K.p.a. Nie ustalono też kręgu stron postępowania a wskazanie adresata rozbiórki budzi wątpliwości. Ponadto organ II instancji szczegółowo zestawił i zakwestionował cały szereg innych uchybień procesowych, jakie miały miejsce w postępowaniu przed organem l instancji. W dniu 14 maja 2009 r. W. P. skierował na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 7, 8, 10 § 1, 11, 105 § 1, 107 § 1 i 3, 138 § 1 pkt 2, 138 § 2 i 140 K.p.a. W uzasadnieniu skargi W. P. napisał, że postępowanie w sprawie rozbiórki betoniarni jest bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone. Nie zdołano bowiem zgromadzić dowodów świadczących o nielegalności obiektu [...]. Skarżący dodał, że organ II instancji nie zapewnił stronom udziału w swoim postępowaniu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Zaznaczono, że zaskarżona decyzja uwzględnia wszystkie żądania stron wyrażone w odwołaniach. Stwierdzenie o bezprzedmiotowości postępowania uznano za bazzasadne. WIMB zaznaczył, że skarżący mógł wziąć udział w jego postępowaniu w każdym czasie z tym, że w zaistniałej sytuacji organ II instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w analizowanej tu sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie zbadał charakteru spornych obiektów, a także dopuścił się całego szeregi uchybień procesowych - łącznie z niepełnym ustaleniem kręgu stron postępowania. Okoliczności te w pełni uzasadniają wydanie decyzji kasacyjnej, gdyż popełnione błędy nie mogą być zweryfikowane w postępowaniu w II instancji. Należy bowiem od początku prowadzić postępowanie dowodowe i ustalić strony postępowania. Pogląd skarżącego, że postępowanie w sprawie powinno być umorzone jest bezpodstawny. Art. 105 k.p.a. stanowi, że umorzenie postępowania następuje, gdy postępowanie to stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Dla umorzenia konieczne jest więc zaistnienie takich okoliczności faktycznych, które oznaczałyby nieistnienie sprawy administracyjnej i brak jej przedmiotu. Tymczasem w niniejszej sprawie istnieje wniosek S. S. o "sprawdzenie legalności obiektu budowlanego - [...] Usłup...", który powinien być załatwiony i który konstruuje przedmiot sprawy administracyjnej. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło