II SA/Kr 1019/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 czerwca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z 15 czerwca 2015 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z 6 lutego 2015 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego z instalacjami, zbiornikiem na nieczystości ciekłe o pojemności 9,6 m3 wraz z instalacją przyłączeniową, instalacją kanalizacji deszczowej ze studniami chłonnymi i separatorem, parkingów, dojść, dojazdów oraz zjazdu publicznego na działkach nr [...], [...] położonych w miejscowości W.. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na jego uzasadnienie podano, że wykonanie decyzji "może spowodować nieodwracalne szkody i skutki prawne" dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, aby zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty żadnymi argumentami. Skoro zatem skarżący nie wskazał okoliczności dotyczących niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak jest podstaw do wstrzymywania wykonania decyzji, gdyż nie jest rzeczą sądu domniemywać występowania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie warto zaznaczyć, że zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi, zaskarżona decyzja nie będzie wywoływała skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Termin rozprawy wyznaczono na dzień 27 listopada 2015 r. Inwestor, decydując się na prowadzenie budowy na podstawie "nieprawomocnej" decyzji, ponosi ryzyko związane z jej ewentualnym uchyleniem na skutek kontroli sądu.