II SA/Kr 1021/16

Dnia 27 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc że jednorazowe uiszczenie takiej kwoty pozostaje poza możliwościami finansowymi skarżącego, zaś przymusowa egzekucja tak wysokiej należności pozbawiłaby go jakichkolwiek możliwości samodzielnego utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero wówczas, gdy uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Istotą udzielanej na tym etapie postępowania sądowego ochrony tymczasowej, jest bowiem zapobieżenie wyrządzeniu skarżącemu znacznej szkody (majątkowej bądź niemajątkowej) lub zapobieżenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą powstać poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu, analiza okoliczności przedmiotowej sprawy, w odniesieniu do przywołanych powyżej przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzi do konstatacji, iż rozpoznawany wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, że ww. wniosek dotyczy decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, tj. aktu podlegającego wykonaniu, który z uwagi na posiadany przez niego przymiot ostateczności nadaje się ponadto do wykonania w drodze przymusu administracyjnego, co w przedmiotowej sprawie przy uwzględnieniu wysokości nałożonej na skarżącego kary (tj. kwoty 28.913,10 zł) oraz znaną Sądowi z urzędu trudną sytuację materialną skarżącego uzasadniającą przyznaniu mu prawa pomocy, może spowodować wyrządzenie znacznej szkody majątkowej. Dlatego też zdaniem Sądu w niniejszej sprawie pożądane jest, aby wykonanie obowiązku orzeczonego zaskarżoną decyzją nastąpiło dopiero po merytorycznym rozstrzygnięciu tej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wobec powyższego za celowe uznać należało wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak zostało to już powyżej zaznaczone, rozstrzygnięcie w tym przedmiocie ma charakter tymczasowy i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.