II SA/Kr 1022/06

Sygn. akt II SA / Kr 1022 / 06. POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia : W.S.A. Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.D. na decyzję Wojewody z dnia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ; postanawia : oddalić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. II SA/Kr 1022 /06. Uzasadnienie. We wniosku z.........2007 r. skarżąca K.D. domagała się przywrócenia jej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wydanego w sprawie wyroku z ......... Podniosła, że była bardzo zdenerwowana i ma już 77 lat. Była także przekonana, że zostanie poinformowana pisemnie przez sąd i nie zrozumiała jego pouczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądowym akcentuje się, iż o braku winy stanowiącym wiodącą przesłankę dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej można mówić jedynie wtedy, gdy przyczyna uchybienia terminu nie ma żadnego związku z działalnością lub zachowaniem się strony, zaś winą w tym znaczeniu jest nieprzykładanie staranności i troskliwości w tym wysokim stopniu, jakiego wymaga z natury rzeczy prowadzenie sprawy sądowej i nieprzestrzeganie wszelkich potrzebnych i możliwych środków ostrożności dla dopełnienia w terminie czynności procesowej. Rozważając kwestię możliwości przywrócenia terminu, sąd powinien wyjaśnić, czy uchybienie terminowi z punktu widzenia ustalonych okoliczności mogło być wytłumaczone, czy też stanowi skutek niedbalstwa, które w żaden sposób usprawiedliwione być nie może. Oceniając powoływane przez K.D. okoliczności uznać należy, że nie wykazała ona braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Rzeczona przesłanka przyjęcia zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Interpretując wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jest oczywiste - bez konieczności roztrząsania powoływanych przez skarżącą twierdzeń - że nie stanowią one o nadzwyczajnych przeszkodach , które uniemożliwiałyby zachowanie siedmiodniowego terminu do dopełnienia procesowych powinności, tym bardziej że stosowne pouczenie zostało udzielone, a znajduje się ono dodatkowo nie tylko na tablicach ogłoszeń w sądzie, ale i na tablicy elektronicznej przy wejściu do budynku sądowego. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku orzeczono jak w sentencji postanowienia.