II SA/Kr 1035/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr.) Sędziowie WSA: Małgorzata Brachel-Ziaja WSA: Wojciech Jakimowicz Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2008 r. sprawy ze skargi B. G. i E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy skargę oddala. Decyzją nr [....] o ustaleniu warunków zabudowy Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.), § 1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1589) oraz art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku W.O. z dnia [....] ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne oraz jego nadbudowa na działce nr ......w K. W uzasadnieniu stwierdzono, iż teren nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co rodzi konieczność wydania decyzji o warunkach zabudowy. W toku postępowania uzyskano pozytywną opinię dotyczącą ochrony środowiska z ........... r. wydaną przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska. Ustalono również, że spełnione zostały łącznie przesłanki art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt decyzji został sporządzony przez mgr inż. arch. A.P. , wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów. Rozpoznano także w toku postępowania uwagi i zastrzeżenia zgłoszone przez E.G. , G.K. , T.T. i A.T. i ustosunkowano się do nich w obszernych wywodach uzasadnienia. W konkluzji stwierdzono, że zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w granicach określonych ustawą, każdy ma prawo do zagospodarowania terenu do którego ma tytuł prawny, a zgodnie z art. 56 tejże ustawy "nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi". Odwołanie od tej decyzji wnieśli T.T. , A.T. , W.K. , I.K. , G.K. - sąsiedzi W.O. Wszyscy zakwestionowali decyzję podnosząc, że istniejący budynek gospodarcze został wybudowany w granicy działki, której są współwłaścicielami. Budynek ten powstał w latach 70-tych ubiegłego wieku i w tym czasie została wyrażona zgoda jedynie na postawienie budynku gospodarczego parterowego bez zgody na jego nadbudowę. Uważają, że nadbudowa budynku może utrudnić im ich własne inwestycje budowlane. Odwołanie wniosła także E.G. podnosząc, że nadbudowa budynku gospodarczego w trzech granicach działek spowoduje pogorszenie warunków mieszkalnych na jej działce nr ..... Budynki dotychczasowe są zblokowane, a działki tak małe, że dogęszczenie ich dodatkową zabudową narusza wymogi mieszkalne i urbanistyczne. Podnosi także argument dotyczący przesłaniania sąsiedniego budynku, a także kwestię eskalacji konfliktów międzysąsiedzkich. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.), § 3 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 poz. 1588) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. Organ nie dopatrzył się w decyzji organu I instancji naruszenia prawa materialnego lub procesowego, a nadto stwierdził, że decyzja został wydana przy prawidłowej interpretacji przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r., a zwłaszcza art. 61 ust. 1. Organ administracji ma obowiązek ustawowy ustalić warunki zabudowy zawsze, gdy zamiar inwestycyjny jest zgodny z przepisami odrębnymi. Argumenty odwołujących się dotyczą przede wszystkim postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę i nie mogą być oceniane w decyzji o warunkach zabudowy. Organ podkreśla jednak, że wydana decyzja zabezpiecza interesy osób trzecich. Skargę na tę decyzję wnieśli W.K., I.K. , G.K. , T.T. - skargi te zostały przez WSA w Krakowie odrzucone postanowieniem z [....] z uwagi na nie uiszczenie wpisu; również skarga A.T. została odrzucona postanowieniem z [....] z tego samego powodu. W skardze do WSA B.G. i E.G. wnoszą o uchylenie decyzji organu I i II instancji. podnoszą zastrzeżenia dotyczące art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym twierdząc, że planowana inwestycja nie stanowi kontynuacji zabudowy. Na wszystkich sąsiednich działkach jest tylko po 1 budynku mieszkalnym, a zdaniem skarżących wnioskodawca chce zrealizować na działce drugi budynek mieszkalny. Sąsiednie budynki mają formę kwadratową, natomiast planowany budynek będzie miał kształt prostokąta. Budynek będzie się różnił gabarytami od budynków sąsiednich i będzie stanowił naruszenie ładu przestrzennego w okolicy. Błędnie została również zinterpretowana przesłanka intensywności wykorzystania terenu. Skarżący uważają również, że wydana decyzja narusza ich prawo własności i będzie utrudniać korzystanie z ich działek. Budynek gospodarczy, którego dotyczy postępowanie został wybudowany w latach 80-tych dzięki zgodzie sąsiadów, w tym skarżących. Zgodzili się oni jednak na posadowienie budynku o określonych gabarytach i przeznaczeniu, obecnie jednak nie wyrażają zgody na znaczne powiększenie budynku wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji i stosują środki przewidziane ustawą. Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa, a w szczególności art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) ani też rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 poz. 1588). Ustalenie warunków zabudowy dla W.O. dotyczyło zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne oraz jego nadbudowy na działce nr ......przy ul. ......w K. Ustalenie warunków zabudowy ma prawidłowe udokumentowanie w aktach sprawy i zostało oparte o analizę urbanistyczno - architektoniczną uprawnionego specjalisty. Z uwagi na specyficzną inwestycję, jaką jest nadbudowa istniejącego budynku, nie określono innej niż obecnie szerokości elewacji frontowej, linii zabudowy, wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy i udziału powierzchni biologicznie czynnej. Podnoszone w toku postępowania przed Sądem argumenty, iż chodzi o rozbudowę istniejącego budynku, a nie jego nadbudowę, co ma m. in. wynikać z zał. nr ..... do decyzji I instancji nie znajdują oparcia w istniejącym materiale dowodowym. Wniosek bowiem (k.........) dotyczy "nadbudowy istniejącego budynku gospodarczego", a w załączniku (k. .....) co prawda użyto określenia "budynek objęty rozbudową", ale na rysunku zakreślono jedynie istniejący budynek gospodarczy. Tekst analizy urbanistyczno - architektonicznej (k. ......) wyraźnie mówi jedynie o nadbudowie istniejącego budynku, a w wynikach analizy, stanowiących załącznik nr ..... do decyzji z [....] jest mowa jedynie o rozbudowie istniejących przyłączy. W decyzji I instancji zabezpieczono również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, gdyż zobowiązano inwestora do prowadzenia inwestycji w sposób nie powodujący żadnych ograniczeń (wody, światła dziennego, energii elektrycznej itp.) z tego tytułu dla osób trzecich (właścicieli działek sąsiednich) z zachowaniem dla nich dostępu do drogi publicznej. Jak słusznie zauważa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzja o warunkach zabudowy stanowi wyłącznie promesę dla pozwolenia na budowę i nie przesądza, że inwestycja taka powstanie. Kwestie podnoszone w skardze (a zwłaszcza problem ewentualnego zaciemnienia sąsiednich działek) będą rozpatrywane na etapie późniejszym, w toku postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Z powyższych względów skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).