II SA/Kr 1036/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr) Sędziowie NSA Anna Szkodzińska AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 maja 2004r sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody z dnia 23 marca 2000r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą j ą decyzję organu I instancji, II. stwierdza , że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej A. L. Kwotę 10 zł ( dziesięć ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. SA/Kr 1036/00 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 31.12.1999r , wydaną na podstawie art.28, art.33 ust. 1 , art.34 ust.4, art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn. zm./, po rozpatrzeniu wniosku inwestora Biura Inwestycyjnego Firma "A." w K., Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla tego inwestora na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, infrastrukturą techniczną, stacją trafo, dojazdem i parkingiem przy ul. [...] w K. zlokalizowanego na działkach 1 /budynek, przyłącza: wod-kan, elektr., c.o., dojazd, parking/, 2, 3, 1, 4 /kabel energ., ŚN, korektas odcinka co/. W uzasadnieniu wskazano, wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w terminie ważności decyzji z dnia z dnia 29.07.1999r nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci aktu notarialnego i wypisu z ksiąg wieczystych. Lokalizacja obiektu jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. uchwalonego w dniu 16.11.1994r oraz warunkami ochrony środowiska. Projekt budowlany wykonany został przez osobę uprawnioną i jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi W ustosunkowaniu się do zgłoszonych przez właściciela działki nr 5 zarzutów, organ stwierdził, że projektowany budynek odsunięty jest o 5,95 m od granicy w części 4 -tej kondygnacji, a w części 5-tej kondygnacji o 7,35m. Tarasy przykrywające garaże wzniesione będą ok. 1OO cm ponad poziom terenu i odsunięte od granicy o 3m. Powyższe rozwiązania spełniają § 272 pkt 2 ust.3 i pkt 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych z dnia 14.12.1994r. Brama garażu pozostaje w odległości ok.14 m od narożnika parterowego budynku gospodarczego stojącego w granicy z działką 1 i ok. 17 m od półn-wsch. narożnika budynku nr 1 przy ul. [...], co spełnia § 19 ust. 1 pkt 1 powołanych warunków technicznych. Projektowana przy granicy zachodniej kanalizacja opadowa usytuowana jest w odległości 1,5m od granicy. Lokalizacja 5-ciostanowiskowego parkingu w części południowej działki 5 jest prawidłowa, ponieważ ściana wschodnia budynku nr 1 położonego na działce sąsiedniej nie posiada otworów okiennych. Obsługa komunikacyjna projektowanego budynku oparta jest na realizowanym obecnie dojeździe od strony południowej z ul. [...] poprzez wewnętrzny ciąg pieszo-jezdny. W odwołaniu od tej decyzji A. L. zarzuciła, że decyzja wzizt nr [...], na której oparto pozwolenie na budowę, nie obejmuje działki nr 2 oraz, że pomija uwagi stron wniesione na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto podniosła, że inwestor nie przedstawił projektu parkingów. Wniosła o dokonanie analizy z wykonania bilansu urbanistycznego łącznie dla I i II etapu budowy w oparciu o wzizt dla etapu stanu wykonanego i dla etapu II, co wskaże na dwukrotne bilansowanie części terenu dla ukrycia znacznego przekroczenia wskaźnika intensywności zabudowy. Podniosła również , że warunki techniczne zabudowy nie są zachowane, co wykaże linijka słońca wykreślona w stosunku do istniejącego terenu działki nr 5. Decyzją z dnia 25 marca 2000r znak : [...], na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3 prawa budowlanego i art. 138 § 1 pkt 2 kpa, Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia podmiotu /adresata decyzji/ i w tej części orzekł, że pozwolenie na budowę wydaje się dla G. O. - Biuro Inwestycyjne Firma "A.", a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że decyzja organu I instancji była skierowana do adresata - firmy nie posiadającej osobowości prawnej. Projektowany obiekt stanowi dopełnienie inwestycji realizowanej na sąsiednim terenie na podstawie odrębnej decyzji administracyjnej wydanej w 1998r dla tego samego inwestora. Włączenie infrastruktury do sieci przebiegającej przez tereny publiczne /dz.567 i 576/ stanowiące drogi, uzyskało akceptację ich zarządcy. Wyszczególnienie działki nr 2 w decyzji o pozwoleniu na budowę z powodu przebiegającego przez nią kabla elektrycznego nie oznacza zmiany sposobu zagospodarowania tej działki. Projekt posiada akceptację Zakładu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Pismo z dnia 27.10.1999r/. Za projekt odpowiada jego autor. Proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta K. zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta K. z dnia 16.11.1994r. Teren inwestycji leży w obszarze mieszkaniowo-usługowym o intensywności zabudowy od 1 do 1,5. Współczynnik intensywności zabudowy wyliczony przez projektanta dla całego zamierzenia inwestora nie przekracza dopuszczalnych wartości podanych w planie dla obszaru [...]. Zgodnie z § 21 tekstu planu możliwe jest przekroczenie tego współczynnika o 15% . Niewielka ilość miejsc parkingowych na terenie nie wpływa na obniżenie parametrów funkcjonalnych budynku, bo miejsca postojowe zapewniają parkingi podziemne. Odległość budynku od granicy sąsiedniej działki jest zgodna z warunkami technicznymi. Projektowany budynek nie ogranicza dopływu światła do istniejącego budynku na działce odwołującej się oraz nie wyklucza dodatkowej zabudowy działki nr 5. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję A. L. podtrzymała zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez organ I instancji sprawy zabudowy mieszkaniowej wraz z infrastrukturą na terenie działki nr 1 obr. [...] przekazanej do ponownego rozpoznania przez SKO decyzją z dnia 8.12.1999r. Skarżąca podniosła, że nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy /art.145 1 pkt4kpa/. Zarzuciła, że wskaźnik intensywności zabudowy został policzony nieprawidłowo, po przyjęciu powierzchni działki nr 1 3.802 m kw., gdy tymczasem wynosi ona jedynie 30a. Podała, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia faktu, że inwestor został zobowiązany do przedłożenia rozwiązań komunikacyjnych ul. [...]. Nie przedstawienie tych rozwiązań umożliwia inwestorowi projektowanie inwestycji bez spełnienia warunków decyzji wzizt dotyczących modernizacji ul. [...]. Wreszcie skarżąca wskazała, że warunki zabudowy, na której opiera się decyzja o pozwoleniu na budowę, obejmuje działki nr 1 i 5, które stanowią jej własność, na których będzie prowadzić własną zabudowę, co narusza art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1974r Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśniła, że inwestycja będzie prowadzona na działce nr 1 o powierzchni 30 arów oraz na części działki nr 6. Wskaźnik intensywności zabudowy liczony był dla całego zamierzenia inwestycyjnego - etapu I i II , do czego upoważniał inwestora zapis pkt 5 decyzji wzizt nr [...] z dnia 20.07.1999r. Zgodnie z tą decyzją intensywność zabudowy liczona w granicach projektu zagospodarowania działki winna wynosić 1,0 do 1,5. Jeśli zatem realizacja inwestycji nastąpi na działce nr 1 i części działki 6, wymóg ten zostanie spełniony. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosuj ą środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Stosownie do treści art.32 prawa budowlanego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji: 1. pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów. 2. uzgodnienie, wyrażenie zgody lub opinii, o których mowa w ust. l, powinny nastąpić w terminie 14 dni od dnia przedstawienia proponowanych rozwiązań. Nie zajęcie przez organ stanowiska w tym terminie uznaje się jako brak zastrzeżeń do przedstawionych rozwiązań. 3. przepis ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których stanowisko powinno być wyrażone w drodze decyzji. 4. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z Przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W niniejszej sprawie organ błędnie przyjął, że inwestor spełnił ten ostatni warunek. Znajdujące się w aktach odpisy aktów notarialnych, wykazują jedynie, że inwestor nabył własność udziałów wynoszących 90/128 w działkach nr 7 i 8, które zmieniły oznaczenie na działkę nr 1. Z treści wypisu z księgi wieczystej Nr [...], wykazu zmian gruntowych i wypisów z ewidencji wynika, że inwestor nie nabył udziału wynoszącego 1/16 w nieruchomości składającej się z działek 8 i 7, należącego do M. S. Przedwstępna umowa sprzedaży /k.27/ nie przeniosła własności udziału na inwestora, a sprzedająca W. P., nie wykazując swych praw do przedmiotowej nieruchomości, nie mogła skutecznie przekazać inwestorowi prawa do dysponowania nieruchomością. W aktach brak jest uzgodnienia przedmiotowej inwestycji z Miejskim Zarządem Dróg /pismo z 21.12.1999r k.67/. Oświadczenie o warunkach przyłączenia do dróg lądowych WGKiOŚ UM z dnia 13.10.1999 , nie wiadomo , czy dotyczy przedmiotowego projektu , zważywszy, że odnosi się do inwestycji zlokalizowanej na działkach 1 , 5 i 3. W opisie projektu budowlanego autor projektu podał, że dojazd do projektowanego budynku przewidziany od strony południowej jako przedłużenie istniejącej drogi obsługującej budynek A. Zrealizowany dla tego budynku ciąg pieszo-jezdny stanowi dojazd awaryjny. Tymczasem w projekcie drogowym sporządzonym przez A. G., zatwierdzonym przez organ, przewidziano również wyjazd od północy, co koreluje z opisem projektu zawartym w tomie l /k.5/, że "Drogę pożarową stanowi ciąg pieszo-jezdny prowadzony równolegle do projektowanego budynku od strony wejść do klatek schodowych. Droga pożarowa jest włączona do ul. [...] i umożliwia przejazd bez nawracania". To włączenie do dróg nie zostało uzgodnione z zarządcą drogi. Z kolei, jak wynika z przepisu art. 35 prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Wbrew stanowisku organu fakt, że za projekt odpowiedzialny jest jego autor, nie zwalnia organu od dokonania obowiązkowych sprawdzeń wymienionych w powyższym przepisie. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem. Organ wydający pozwolenie na budowę pominął treść warunków zawartych w decyzji wzizt z dnia 29.07.1999r, a to: konieczności zbilansowania całego terenu zgodnie z załącznikiem 1 A do decyzji, zalecenia zaprojektowania usług stanowiących nie mniej niż 30 % powierzchni terenu lub powierzchni użytkowej, zakazu przekroczenia 25% udziału powierzchni zabudowy w obszarze [...], warunku wskazania w projekcie sposobu postępowania i zagospodarowania mas ziemnych w związku z realizacją Inwestycji, warunku dotyczącego zachowania projektowanych obiektów od zewnętrznej krawędzi drogi min. 6 m. Tego ostatniego warunku nie może zmienić pismo Zakładu Gospodarki Komunalnej z dnia 13.12.1999r /k.69/. Pismo z dnia 4.01.2000r /k.64/ wyrażające zgodę na usytuowanie wschodniego narożnika budynku w odległości Im od granicy działki nr 3 stanowiącej własność gminy, pozostaje w sprzeczności z wówczas obowiązującym przepisem § 12 ust. 6 warunków technicznych z dnia 14.12.1994r. Wreszcie, jak wynika z przepisu art. 34 prawa budowlanego, projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych Uległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego, a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz. U. Nr 140 poz. 906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegaj ą ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy sytuacyjno wysokościowej /brak adnotacji o przyjęciu do zasobu/. Projekt zagospodarowania nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w art. 34 prawa budowlanego i jest nieczytelny. Nie wiadomo np. czy projekt zagospodarowania jest zgodny z sentencją decyzji, określającej, że dojazd do budynku ma się odbywać po działce nr 1. Organ powinien ustalić te okoliczności, zważywszy, że już etapie postępowania o wydanie decyzji wzizt były zgłaszane zarzuty o niezgodności mapy sytuacyjno-wysokościowej ze stanem rzeczywistym. Wreszcie, jak wynika z decyzji z dnia 14.06.1999r /k.30/ działka nr 1 podzieliła się na działki nr 9 o pow. 0,03006 obj. Kw [...] i działkę nr 10 o pow. 0,0046 obj. kw [...]. Nie wiadomo zatem dlaczego pozwolenie na budowę dotyczy działki nr 1. Zupełnie niezrozumiałe są wyliczenia autora projektu dotyczące obliczenia wskaźnika intensywności zabudowy. Mimo złożenia w tym przedmiocie zarzutów, organ nie wyjaśnił należycie obliczeń poczynionych przez inwestora. W szczególności nie wiadomo powierzchnie jakich działek stanowiły podstawę obliczeń z k.31, dlaczego organ przyjął wyliczenie z k.30 /dokonane z założeniem przesunięcia linii rozgraniczającej obszar [...]/. Organ nie wyjaśnił również dostatecznie dlaczego, mimo, iż decyzja wzizt dotyczyła działek 1, 5, 3 oraz części działek 11, 12, 13 i 4, decyzja o pozwoleniu na budowę objęła działki 1, 3, 2, i 4. Nie wiadomo również czy zostały zachowane warunki z decyzji wzizt odnośnie liczby miejsc parkingowych. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organu administracji będzie szczegółowe wyjaśnienie naprowadzonych wyżej okoliczności. Nie sposób również wspomnieć o tym , że w decyzji wzizt organ stwierdził, że na etapie o wydanie pozwolenia na budowę strony będą mogły zgłaszać zarzuty dotyczące m.in. bilansu terenu, dokładnego określenia komunikacji wewnętrznej, zewnętrznej, programu usług, powiązania z otoczeniem urbanistycznym. W niniejszym postępowaniu zarzuty te nie zostały dokładnie wyjaśnione. Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art. 32, 34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.