II SA/Kr 1036/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 30 czerwca 2025 r. znak: WI-VI.7821.1.42.2024.MMo w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala. Wójt Gminy Ł. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację planowanej inwestycji drogowej. Decyzją nr 7/2024 z 22 sierpnia 2024 r., znak: BA.6740.11.2.2024 Starosta Limanowski orzekł o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: Budowa drogi gminnej od km 0+001,75 – 0+737,93 w miejscowości O.-P., zlokalizowanej w miejscowościach O. i Ś. w gminie Ł.. Od ww. decyzji odwołanie wniósł A. B. (dalej skarżący) zarzucając że dokumentacja projektowa nie zawiera rozwiązań projektowych zabezpieczenia wysokiej skarpy w ok. km 0+250,00 do km 0+390, informacji o stateczności skarpy oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej w tym zakresie. Powyższe ma w bezpośredni sposób zagrażać bezpieczeństwu przyszłych użytkowników oraz stanowić marnotrawstwo środków publicznych. Dokumentacja projektowa według skarżącego nie zawiera informacji zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem. Dokumentacja nie zawiera również informacji na temat zgłoszenia robót zgodnie z art. 118 ustawy o ochronie przyrody. W ocenie odwołującego, w przedmiotowej sprawie, wnioskodawca nie udokumentował spełnienia przesłanek określonych w art. 108 § 1 Kpa. Zgodnie z wnioskiem interes społeczny to zapewnienie właściwego dostępu do drogi publicznej 13 budynków, którym dostęp do tej drogi został ograniczony przez samego Wnioskodawcę tj. Wójta Gminy Ł. poprzez niepodjęcie remontu mostu na potoku S. w m. O. , stosując rozwiązania doraźne jak przejazd w bród, na które nie posiada żadnych pozwoleń i zgód, wydatkując środki publiczne na jego budowę. W ocenie odwołującego, zapewnienie dostępu poprzez nowoprojektowaną drogę do drogi publicznej, a nie przez wyremontowanie istniejącego mostu lub jego budowę nie stanowi wyjątkowych, nadrzędnych okoliczności do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Wnioskodawca nawet nie uprawdopodobnił możliwości finansowania powyższej inwestycji, co utwierdza w przekonaniu, że są to działania przyszłe hipotetyczne. Wnioskodawca nie wykazał, w jaki bezpośredni sposób nominalny bieg procesu inwestycyjnego miałby zagrozić dobrom chronionym przez art. 108 § 1 Kpa. W realiach niniejszej sprawy organ I instancji, przekroczył według skarżącego ustawowo określone granice, które określają, w jakim zakresie można zatwierdzić podział, dokonując go z urzędu. W odniesieniu do wydzielania z działek: [...], [...], [...] jeszcze innych działek. Co prawda taki podział odpowiada planowanej inwestycji, ale podział dokonany z urzędu musi uwzględniać realizację celu publicznego inwestycji, zaś wydzielenie z działek: [...], [...], [...] [...], [...] jeszcze innych działek takiego warunku nie spełnia – nie służy realizacji celu publicznego w postaci poprawy bezpieczeństwa układu komunikacyjnego i transportowego. Nadto inwestycja została podjęta w kontekście obszarów chronionych w ramach sieci Natura 2000. Podniósł, że droga zniszczy ekosystem, zniszczy Obszary Natura 2000, zniszczy florę i faunę unikatową, zakłóci życie ptactwa i wielu gatunków zwierząt i roślin znajdujących się pod ścisłą ochroną przyrody. Zaznaczył, że mieszkańcy złożyli sprzeciw na piśmie na początku całej sprawy i prosili o otwarcie mostu metalowego używanego przez wiele lat lub budowy nowego, co nie naruszyłoby w takim stopniu terenów chronionych jak budowa kosztownej drogi z wycinką wielu drzew, budową poboczy. W terenie często znajdują pożywienie i zamieszkują takie zwierzęta jak; sarny, jelenie, lisy, bobry, borsuki, zające, bażanty, kuropatwy, ślimaki winniczki, chrabąszcze, jaszczurki, jastrzębie, żaby, ropuchy, bociany, kruki i gawrony, kukułki, dziki, nietoperze i wiele innych rzadkich gatunków znajdujących się pod szczególną ochroną. Dokumentacja projektowa nie zawiera informacji na temat oddziaływania inwestycji na Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu, Specjalny Obszar Ochrony Natura 2000 Środkowy Dunajec z dopływami, obszar szczególnego zagrożenia powodzią od potoku S. , obszary zagrożone powodzią od wód gruntowych tj. obszary podtopień. Ponadto projekt nie przewiduje wykonania rowu odwadniającego lewostronnego w km ok. 0+285,00 do 0+737,93, a wody opadowe z drogi nie mogą zalewać przyległych terenów prywatnych. Decyzją z dnia 30 czerwca 2025r. znak; WI-VI.7821.1.42.2024.MMo, Wojewoda Małopolski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 11g ust. 1 pkt 1 i art. 11c ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - (Dz.U.2024.311) – zwanej dalej specustawą, częściowo uchylił zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż w piśmie z 2 października 2024 r. Wojewoda Małopolski wezwał inwestora do: - odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu; - przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionej zgodnie z przepisami opinii właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej, zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 8 lit. g specustawy. Odpowiedzi na ww. wezwanie inwestor w piśmie z 30 października 2024 r. przedkładając brakujące dokumenty wyjaśnił, że zastosowanie dodatkowych zabezpieczeń w postaci barier zostało uwzględnione w dokumentacji projektowej na odcinkach w km od 0+240,00 do km 0+300,00 oraz od km 0+363,30 do km 491,84. Na pozostałej części nie stwierdzono potrzeby ich zastosowania. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych jednoznacznie określa, kiedy wymagane jest zastosowanie konstrukcji wsporczych spełniających warunki w zakresie biernego bezpieczeństwa. § 26 ust. 4 ww. rozporządzenia mówi, iż konstrukcje wsporcze wymagane są w strefie bez przeszkód, przy czym § 26 ust. 1 mówi, iż droga, na której prędkość dopuszczalna wynosi więcej niż 50 km/h, powinna mieć strefę bez przeszkód. Jeżeli nie można zaprojektować strefy bez przeszkód, projektuje się barierę ochronną. Strefa bez przeszkód zgodnie z definicją przestawioną w ww. rozporządzeniu to obszar przylegający do jezdni, którego ukształtowanie i zagospodarowanie ograniczają negatywnie skutki wypadków i kolizji drogowych związanych z niekontrolowanym zjechaniem pojazdu z drogi. Natomiast prędkość projektowana dla przedmiotowej drogi wynosi 30 km/h, a teren lokalizacji drogi jest terenem łąk, zakrzewień i sadu bez jakichkolwiek przeszkód, tj. reklam, budynków czy obiektów inżynierskich, które ograniczałyby widoczność lub poruszanie się po projektowanej drodze (w tym niekontrolowany zjazd pojazdu z drogi). Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wskazuje wszelkie elementy jakie winny znajdować się w każdej części projektu budowlanego. Dokumentacja geologiczno-inżynierska, jeżeli jest wymagana, winna znajdować się w projekcie technicznym, który nie jest wymagany do złożenia wraz z wnioskiem pozwolenia na budowę. Dla przedmiotowej inwestycji została opracowana opinia geotechniczna opracowana przez osobę o odpowiednich uprawnieniach. Na podstawie ww. opinii projektant zaliczył tę inwestycję do pierwszej kategorii geotechnicznej, zgodnie z § 4 st. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. W przedmiotowym projekcie budowlanym nachylenie projektowanych skarp wynosi 1:1,5 i jest bezpieczne z punktu widzenia stateczności oraz nie wymaga dodatkowych zabezpieczeń. Dokumentacja projektowa nie musi zawierać projektu stałej organizacji ruchu, gdyż ani specustawa, ani rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego nie wskazują, aby była ona częścią dokumentacji projektowej. Wnioskodawca posiada zatwierdzony przez właściwy organ projekt stałej organizacji ruchu. Wnioskodawca posiada zawiadomienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 21 marca 2023 r., znak: ST-ll.670.36.2023.KM, w którym nie wniósł on sprzeciwu wobec zamiaru wykonania działań związanych z budową drogi gminnej od km 0+001,75 do km 0+737,93 w miejscowości O.-P. w trybie art. 118 ustawy o ochronie przyrody. Wnioskodawca wniósł o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż zachodzą ku temu przesłanki szczegółowo wskazane we wniosku. Inwestycja, wobec wykluczenia komunikacyjnego mieszkańców przysiółka P. w miejscowości O., wymaga pilnej realizacji, stąd też rygor natychmiastowej wykonalności jest zasadny jako wychodzący naprzeciw interesowi społecznemu, bezpieczeństwu mieszkańców. Sprawa dotyczy budowy drogi gminnej zapewniającej bezpieczny dojazd do domostw i innych nieruchomości określonej wspólnoty lokalnej (zbiorowości), a nie partykularnego interesu jednostki. Zakres podziałów związany jest ściśle z lokalizacją przedmiotowej drogi, dlatego też niektóre z działek uległy podziałowi na dwie lub więcej działek. Zakres inwestycji obejmuje działki: - w liniach rozgraniczających teren przeznaczone pod inwestycję, - poza liniami rozgraniczającymi - teren niezbędny dla obowiązku budowy lub przebudowy urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnych, - poza liniami rozgraniczającymi - teren niezbędny dla obowiązku budowy lub przebudowy innych dróg publicznych, - poza liniami rozgraniczającymi - teren niezbędny dla obowiązku budowy lub przebudowy zjazdów. Inwestor w procedurze specustawy drogowej przejmuje działki wyłącznie znajdujące się w liniach rozgraniczających teren pod inwestycję. Następnie w piśmie z 13 listopada 2024 r. Wojewoda Małopolski wezwał inwestora do: 1) przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionej zgodnie z przepisami kopii decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu z 25 lipca 2024 r., znak: KN.ZUZ.4210.516.2024.TB, o pozwoleniu wodnoprawnym, z dowodami jej ostateczności; 2) uzupełnienia informacji dotyczącej powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi w zakresie wskazania istniejących i projektowanych skrzyżowań występujących w obrębie opracowania, ich rodzajów (zwykłe, skanalizowane, rondo) i kilometraży oraz kategorii, numerów i klas krzyżujących się dróg; 3) przedłożenia 4 egzemplarzy stron zamiennych/uzupełniających projektu budowlanego w zakresie: a) strony tytułowej uzupełnionej w zakresie podania dat uzupełnienia projektu (oprócz pierwotnej daty opracowania we wrześniu 2023 r.); b) określenia zakresu robót w sposób zgodny z nazewnictwem w ustawie Prawo budowlane i z nazewnictwem używanym w przepisach techniczno-budowlanych aktualnych dla przedmiotowej inwestycji; c) oświadczeń projektantów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane, aktualnych w dacie uzupełnienia projektu i w dacie odpowiedzi na niniejsze wezwanie; d) zaświadczeń projektantów i projektantów sprawdzających z izb samorządu zawodowego ważnych w dacie uzupełnienia projektu. Inwestor w piśmie z 11 grudnia 2024 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie Wojewody, przedkładając uzupełnioną dokumentację projektową. Wojewoda Małopolski po ponownej analizie projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego i załączników do projektu budowlanego w piśmie z 8 maja 2025 r. wezwał inwestora m.in. do: 1) przedłożenia 4 egzemplarzy stron zamiennych/uzupełniających projektu budowlanego w zakresie: a) uzupełnienia i skorygowania informacji i danych o charakterze, cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia ludzi poprzez: - prawidłowe wskazanie, do jakich przedsięwzięć została zakwalifikowana inwestycja; - podania odległości od najbliższych obszarów Natura 2000 i innych form ochrony przyrody (w szczególności Obszaru Natura 2000 [...] z dopływami PLH120088 i Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu) i określenia, czy inwestycja będzie na nie oddziaływała; - przeanalizowania danych o położeniu inwestycji w obszarze zagrożonym podtopieniami w rejonie dolin rzecznych oraz w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a następnie skorygowania informacji w tym zakresie; - opisania sposobu uwzględnienia warunków ww. postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 24 lipca 2024 r., a także warunków uzyskanych decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym; b) wykazania, że spełniono wymogi art. 74 i art. 75 ustawy Prawo ochrony środowiska. Inwestor odpowiedział na ww. wezwanie w piśmie z 10 czerwca 2025 r., załączając uzupełnioną dokumentację projektową. Po przeanalizowaniu udzielonych wyjaśnień i uzupełnień Wojewoda stwierdził, że akta sprawy zostały uzupełnione w zakresie umożliwiającym wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Przedmiotowa inwestycja nie została zakwalifikowana do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zatem zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przed uzyskaniem zaskarżonej decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej nie było wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z art. 11b ust. 1 i art. 11d ust. 1 pkt 8 i pkt 9 specustawy inwestor uzyskał opinie i wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4 i pkt 5 specustawy, we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej znajdują się również wymagane załączniki. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany zostały wykonane i sprawdzone przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 ww. ustawy do projektu załączono oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został uzgodniony na naradzie koordynacyjnej Starosty Limanowskiego w zakresie usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu, tj. kanalizacji deszczowej (odpis protokołu nr GK.6630.283.2024 z 31 lipca 2024 r.). Po dokonaniu analizy skorygowanego i uzupełnionego w postępowaniu wyjaśniającym projektu budowlanego, Wojewoda Małopolski stwierdził, że jest on zgodny z art. 34 ust. 1÷3f ustawy Prawo budowlane oraz z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a przedmiotowa inwestycja spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów technicznobudowlanych dotyczących dróg publicznych. Ponadto 15 kwietnia 2024 r. Starosta Limanowski po rozważeniu, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, wydał postanowienie na podstawie art. 96 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na skutek ww. postanowienia Inwestor zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z wnioskiem o stwierdzenie, czy dla przedsięwzięcia jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wydał 24 lipca 2024 r. postanowienie znak: ST-II.43.53.2024.ZK na podstawie art. 97 ust. 5 ww. ustawy, w którym stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na Obszar Natura 2000 Ś. D. z dopływami PLH120088 dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Wojewoda Małopolski poddał ocenie formalno-prawnej zaskarżoną decyzję Starosty Limanowskiego o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym Wojewoda stwierdził, że zaskarżona decyzja Starosty Limanowskiego wymaga dokonania korekty merytoryczno-reformacyjnej, zatem, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może korygować zaskarżoną decyzję przez jej uchylenie i orzeczenie w tym zakresie, co do istoty sprawy, w niniejszej decyzji Wojewoda: - w punkcie I uchylił zapisy dotyczące określenia wymagań powiązania z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii, precyzując je i uzupełniając poprzez jednoznaczne wskazanie miejsc krzyżowania się projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, a także podanie rodzajów tych skrzyżowań; - w punkcie II uchylił zapisy odnoszące się do postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 24 lipca 2024 r., znak: STII. 43.53.2024.ZK, uzupełniając je poprzez wskazanie warunków, które należy uwzględnić na etapie realizacji przedsięwzięcia, jakie w ww. postanowieniu oraz w zawiadomieniu z 21 marca 2023 r., znak: ST-II.670.36.2023.KM, określił Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., ponieważ decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 3 specustawy, zawiera warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska; - w punkcie III uchylił zapisy dotyczące obowiązku, omyłkowo nazwanego obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia, zastępując go prawidłowo określonym obowiązkiem budowy lub przebudowy urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, ponieważ obowiązek dotyczył robót budowlanych polegających na przebudowie i budowie urządzeń wodnych, tj. wykonaniu rowów odwadniających, przepustu, wylotu W1, umocnień wylotu, umocnień rowów; - w punkcie IV uchylił załącznik Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapę w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla realizacji obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, orzekając o nowej mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi, w skali 1:500, która stanowi integralną część niniejszej decyzji Wojewody Małopolskiego – jako Załącznik Nr 1/N, skorygowaną w zakresie: prawidłowego nazewnictwa obiektów budowlanych, zgodnego z rozporządzeniem w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, w szczególności prawidłowo nazwano zjazdy zwykłe, wcześniej określone zjazdami normalnymi, - w punkcie V uchylił odniesienia do załącznika Nr 1 do decyzji Starosty Limanowskiego w związku z jego uchyleniem, wprowadzając zapisy odnoszące się do nowego Załącznika Nr 1/N Wojewody Małopolskiego, - w punkcie VI uchylił strony w Załączniku Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym w części opisowej, a także w tomie z załącznikami do projektu budowlanego, zatwierdzając nowe strony elementów projektu budowlanego zawierające: uzupełnione strony tytułowe, część opisową projektu zagospodarowania terenu i część opisową projektu architektoniczno-budowlanego uzupełnione w zakresie prawidłowego nazewnictwa robót i obiektów budowlanych zgodny z nazewnictwem stosowanym w ustawie Prawo budowlane i rozporządzeniu w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, uzupełnione informacje dotyczące oddziaływania inwestycji na środowisko, część rysunkową projektu zagospodarowania terenu skorygowaną w zakresie prawidłowego nazewnictwa robót i obiektów budowlanych, a także oświadczenia projektantów i projektantów sprawdzających aktualnych w dacie uzupełnienia projektu – stanowiące integralną część niniejszej decyzji Wojewody Małopolskiego jako Załącznik Nr 2/N-1 i Nr 2/N-2, - w punkcie VII uchylił strony w Załączniku Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. w załącznikach do projektu budowlanego, orzekając o nowych stronach tytułowych, opracowaniu zawierającym ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia, w tym opinię geotechniczną, a także o zaświadczeniach projektantów i projektantów sprawdzających aktualnych w dacie uzupełnienia projektu, stanowiących integralną część niniejszej decyzji Wojewody Małopolskiego jako Załącznik Nr 2/N-3. W pozostałym zakresie decyzja Nr 7/2024 Starosty Limanowskiego z 22 sierpnia 2024 r., znak: BA.6740.11.2.2024, o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została utrzymana w mocy. Odnosząc się do zarzutów odwołania podkreślono, iż to inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań planowanego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo. Szeroko opisywane przez skarżącego rozwiązanie alternatywne, polegające na remoncie bądź odbudowie mostu na potoku S. nie są przedmiotem niniejszego postępowania. Nieskuteczne jest także powoływanie się skarżącego na petycję mieszkańców w sprawie remontu lub odbudowy mostu na potoku S. , ponieważ w ramach przedmiotowego postępowania rozpatrywane jest wyłącznie odwołanie złożone przez stronę postępowania. Działka o numerze [...] obręb [...] stanowi własność strony skarżącej. Ww. działka została objęta w części liniami rozgraniczającymi teren przedmiotowej inwestycji. Ww. działka w ramach zaskarżonej decyzji Starosty Limanowskiego ulega podziałowi na działkę nr [...] przeznaczoną pod drogę oraz działkę nr [...] pozostającą w dotychczasowym użytkowaniu. Ponadto zaskarżoną decyzją Starosta ustalił na ww. działce obowiązek budowy zjazdu prowadzącego do tej nieruchomości. Nadto stworzenie szczególnej procedury nabywania nieruchomości pod realizację inwestycji drogowych było rozwiązaniem proporcjonalnym do zamierzonego przez ustawodawcę celu, w pełni legitymowanego w demokratycznym państwie prawa. Z uwagi na powyższe, w ocenie Wojewody, działania podjęte w ramach przedmiotowej inwestycji drogowej, polegające na przejęciu części nieruchomości skarżących, są odpowiednie do osiągnięcia celu, tj. realizacji inwestycji publicznej w oparciu o specustawę. Skutkiem wywłaszczenia jest zaś konstytucyjne i ustawowe prawo do rekompensaty, tj. słusznego odszkodowania za wywłaszczenie spowodowane działaniem władczym Państwa, ingerującym w sferę własności prywatnej dla realizacji inwestycji celu publicznego. W odniesieniu do działek, które pozostają w dotychczasowym użytkowaniu, a które podlegają ograniczeniom w korzystaniu z nieruchomości wynikającym z obowiązków, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. b-c, e-h specustawy, w tym obowiązku budowy lub przebudowy zjazdów, zgodnie z odesłaniem w art. 11f ust. 2 specustawy odpowiednie zastosowanie mają przepisy art. 124 ust. 4-7 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Ww. przepisy stanowią, m.in. że na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 ww. ustawy, w którym mowa, że odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód, a jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zreformowana niniejszą decyzją nie daje podstaw by uznać, że ingerencja w prawo własności wynikająca z realizacji omawianego przedsięwzięcia jest nieproporcjonalna do użytych środków. Choć kształt przedmiotowej inwestycji narusza – w ocenie skarżącego – jego interes, dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem. Projektowana jezdnia posiada dwa pasy ruchu o szerokości 2,5 m. Projektowane pobocze ma szerokość 0,75 m. Są to parametry standardowe dla drogi klasy technicznej D, zgodne z § 17 ust. 1 pkt 7 oraz § 23 ust. 10 pkt 5 ww. rozporządzenia. Ponadto projektowane jest odwodnienie drogi w postaci rowów przydrożnych. Usytuowanie elementów drogi stwarza konieczność zajęcia części działki nr [...]. Zajętość ww. działki jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania projektowanej drogi w tym odprowadzania wód opadowych i roztopowych z drogi oraz zapewnienia należytego bezpieczeństwa użytkownikom ruchu drogowego. Założony przez inwestora cel publiczny nie mógł zostać osiągnięty w inny sposób, a więc bez konieczności sięgnięcia po wyżej opisane ograniczenie własności prywatnej. Wywłaszczenie działki nr [...] zapewnia prawidłową lokalizację infrastruktury technicznej związanej z drogą, przestrzeń techniczną niezbędną do prowadzenia prac związanych z konserwacją i utrzymaniem tej infrastruktury. Ograniczenie w korzystaniu z części działki nr [...] wynika z obowiązku budowy i przebudowy zjazdów. Realizacja ww. obowiązku w zakresie określonym przez inwestora zapewnia zachowanie dostępu do drogi publicznej nieruchomości położonej przy drodze. Zgodnie z zatwierdzonym przez Starostę projektem podziału nieruchomości działka nr [...] obręb [...] o powierzchni 1,21 ha ulega podziałowi na działkę nr [...] o powierzchni 0,0060 ha przeznaczoną pod drogę oraz działkę nr [...] o powierzchni 1,20 ha pozostającą w dotychczasowym użytkowaniu. Przebieg linii podziału działki nr [...] został zaprojektowany z uwzględnieniem konieczności umieszczenia w pasie drogowym elementów i urządzeń związanych z drogą, a budowa zjazdu na części działki nr [...] ma na celu zapewnienie dostępu nieruchomości do drogi publicznej. W związku z powyższym inwestor ograniczył do minimum zajęcie części działki nr [...] obręb [...] w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji. Brak zgody skarżącej strony na realizację przedmiotowej inwestycji na części jej nieruchomości, w koncepcji przyjętej przez Inwestora i zatwierdzonej w decyzji Starosty, nie stanowi o wadliwości zaskarżonej decyzji, gdyż przepisy obowiązującego prawa, w tym przepisy specustawy, nie uzależniają udzielenia inwestorowi zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na danej nieruchomości od wyrażenia na to zgody podmiotu będącego właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym tejże nieruchomości. Wobec powyższego brak Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: ustawa ooonś) uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ww. ustawy przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 albo jeżeli o jej przeprowadzenie wystąpi podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia lokalizowanego na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 59 ust. 2 ustawy ooonś realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w ust. 1 wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli: 1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony; 2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 97 ust. 1. Rodzaje ww. przedsięwzięć zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. 2019 poz. 1839). Do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 62 ww. rozporządzenia m.in.: drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 lub obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg lub obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Przedsięwzięcie zlokalizowane jest w terenie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Wbrew twierdzeniu Odwołującego inwestycja nie wkracza na tereny obszarów Natura 2000. Najbliższy obszar ekologicznej sieci Natura 2000 Środkowy Dunajec z dopływami PLH120088 znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji. Przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane do innych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, które nie są bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynikają z tej ochrony. Starosta Limanowski na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ooonś, rozważył, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. W efekcie czego wydał 15 kwietnia 2024 r. postanowienie, znak: BA.6740.11.2.2024, w którym nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska kopii wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz kopii mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Po otrzymaniu i przeanalizowaniu ww. dokumentacji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wydał 24 lipca 2024 r. postanowienie, znak: ST30 II.43.53.2024.ZK, w którym stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 Ś. D. z dopływami [...] dla przedmiotowego przedsięwzięcia w potwierdzając jednocześnie, że przedsięwzięcie jest zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie ww. obszaru Natura 2000. Zgodnie z uzasadnieniem ww. postanowienia roboty budowlane będą prowadzone w obszarze wydzielonego pasa drogowego, roboty związane z umocnieniem wylotów przepustów wykonane będą z brzegu/drogi przy zastosowaniu nowoczesnego sprzętu bez konieczności wjazdu na obszar cieku, umocnienia wykonane zostaną tak, aby nie zaburzać linii brzegowej cieku. Nie przewiduje się robót w korycie potoku S. . Prace związane z umocnieniem wylotu z przepustu drogowego w rejonie istniejącej kładki dla pieszych realizowane będą poza korytem potoku. W trakcie prac nie będzie pobierany materiał z koryta potoku. Wody potoku zostaną zabezpieczone przed zanieczyszczeniem i zamuleniem. Technologia prac i sprzęt wykorzystywany w budowie uniemożliwią przedostanie się do wody olei z maszyn i mleczka cementowego oraz innych elementów budowy, które mogłyby znaleźć się w korycie potoku. Uciążliwości związane z etapem realizacji (m.in. emisja hałasy czy spalin), ze względu na czas trwania przedmiotowych prac będą miały charakter lokalny, krótkotrwały i odwracalny. Realizacja przedsięwzięcia w planowanym zakresie nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 Ś. D. z dopływami [...] Nie spowoduje spadku liczebności populacji gatunków chronionych w ww. obszarze oraz zmniejszenia zasięgu ich występowania. Ponadto nie będzie wiązać się z pogorszeniem stanu siedlisk (uszczupleniem ich powierzchni, zmiany cech charakterystycznych) pogorszeniem integralności obszaru Natura 2000 i jego powiązań z innymi obszarami. Zalecenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zostały uwzględnione w punkcie I niniejszej decyzji. Wskazano na zawiadomienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 21 marca 2023 r., znak: ST-II.670.36.2023.KM, o braku sprzeciwu wobec zamiaru wykonania działań objętych zgłoszeniem na podstawie art. 118 ust 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. W uzasadnieniu zawiadomienia Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, że zgłoszone działania będą realizowane na terenie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru Natura 2000 Ś. D. z dopływami [...]8. Po analizie zebranych materiałów i rozważenia ewentualnego wpływu planowanych prac na środowisko przyrodnicze uznał, że zakres robót nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska przyrodniczego oraz nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na ww. obszary podlegające ochronie. Realizacja zamierzenia nie wiąże się z łamaniem zakazów obowiązujących na terenie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Nie przewiduje się znacząco negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 Ś. D. z dopływami. Przedstawione w zgłoszeniu prace będą realizowane z uwzględnieniem działań minimalizujących oddziaływanie na środowisko wodne, wodno-glebowe i przyrodnicze, a całość prac prowadzona będzie pod nadzorem przyrodniczym. W projekcie budowlanym znajduje się decyzja Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu z 28 listopada 2023 r. znak: KR.ZUZ.3.4210.801.2023.TB, w której m.in. udzielono pozwolenia wodnoprawnego na lokalizowanie w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od potoku S. nowych obiektów budowlanych tj. odcinka rowu prawostronnego R2 o długości 2,5 m. W uzasadnieniu ww. decyzji organ podał informację, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od potoku S. w km 5+900. Stwierdził, że realizacja przedsięwzięcia nie będzie wiązać się z budową obiektów, których funkcjonowanie mogłoby zakłócić przepływ wód powodziowych, powodując znaczne jej spiętrzenia czy skierowanie w inne rejony. Ocenił także, że lokalizacja planowanych obiektów znajduje się w bezpiecznej odległości od koryta potoku S. , przy granicy terenu zalewowego, co powoduje, że zagrożenie zalaniem wodami powodziowymi tego terenu jest mało prawdopodobne. W projekcie zagospodarowania terenu uzupełnionym na etapie postępowania wyjaśniającego II instancji zawarto spójne informacje w zakresie położenia inwestycji względem obszarów objętych formami ochrony przyrody, obszarów szczególnego zagrożenia powodzią i obszarów zagrożonych podtopieniem, a także ewentualnego oddziaływania inwestycji na te obszary. Projektowana droga gminna na odcinku od ok. km 0+285,00 do ok. km 0+737,93 po stronie lewej nie posiada rowu odwadniającego przydrożnego. W związku z powyższym Strona zgłosiła obawę, że tereny przyległe będą zalewane wodami opadowymi z drogi. Są to nieuzasadnione obawy, ponieważ na wskazanym odcinku jak wynika z projektu zagospodarowania terenu zaprojektowana została kanalizacja deszczowa. Zgodnie z opisem projektu zagospodarowania terenu odbiornikiem wód opadowych i roztopowych dla wylotu W1 jest rów na odcinku krytym rurą. Przedmiotowy wylot zostanie wykonany w betonowej studni. Odbiornik wód znajduje swoje ujście w potoku S. . Wody do wylotu W1 odprowadzane są za pomocą wpustów ulicznych, zamkniętej i otwartej kanalizacji deszczowej. Ujęcia wód deszczowych z jezdni ograniczonej krawężnikiem betonowym zaprojektowano poprzez odcinki kanalizacji deszczowej z kolektorem umieszczonym pod jezdnią. Wody z wpustów deszczowych są zbierane do kanalizacji deszczowej za pośrednictwem przykanalików. Inwestor uzyskał stosowne pozwolenia wodnoprawne w decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu z 28 listopada 2023 r., znak: KR.ZUZ.3.4210.801.2023.TB, m.in. na: wykonanie rowów ziemnych, wykonanie przepustu rurowego pod jezdnią, prowadzenie przepustu przez wody płynące potoku Bez nazwy, przebudowę rowu ziemnego; w decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S. z 25 lipca 2024 r., znak: KN.ZUZ.4210.516.2024.TB, na: wykonanie wylotu W1 do rowu odwadniającego zakrytego, odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z odwodnienia drogi gminnej wylotem W1 do rowu odwadniającego. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z ww. decyzjami. Zaprojektowane odwodnienie zapewni odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do odbiornika, a tym samym nie będzie powodować zalewania wodami gruntów sąsiednich. Projekt stałej organizacji ruchu nie został w ogóle wymieniony w specustawie jako wymagany załącznik do wniosku o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Projekt stałej organizacji ruchu nie jest opinią, o której mowa w art. 11d ust. 1 pkt 8 specustawy, ani decyzją, o której mowa w art. 11d ust. 1 pkt 9 specustawy. Projekt organizacji ruchu nie jest również opinią ani uzgodnieniem, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wymaganymi w procedurze udzielania pozwolenia na budowę. Organ rozpatrujący wniosek o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej nie ma podstaw wymagać od inwestora przedłożenia dodatkowych opracowań projektowych takich jak projekt stałej organizacji ruchu, ani nie jest właściwy do oceny lub też zatwierdzania takiego projektu. Przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania terenu z warunkami technicznymi. Natomiast projekt stałej organizacji ruchu jest zatwierdzany w odrębnej procedurze przez organ zarządzający ruchem. Zatwierdzenie projektu organizacji ruchu nie następuje w formie aktu administracyjnego i jest kwalifikowane jako czynność materialno-techniczna. Zgodnie z § 2 ust. 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. 2017.784), projekt stałej albo zmiennej organizacji ruchu sporządza się przed wszczęciem postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzji o pozwoleniu na budowę albo przed zgłoszeniem wykonywania robót budowlanych. Zatwierdzona stała organizacja ruchu, związana z budową lub przebudową drogi albo z budową dojazdu do obiektu przy drodze, stanowi integralną część dokumentacji budowy (zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Poprzez dokumentację budowy zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 13 ustawy Prawo budowlane należy rozumieć pozwolenie na budowę lub zgłoszenie wraz z załączonym projektem budowlanym, dziennik budowy, protokoły odbiorów częściowych i końcowych, rysunki i opisy służące realizacji obiektu, dokumenty geodezyjne i książkę obmiarów. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku w projekcie budowlanym rozwiązań dotyczących zabezpieczenia skarpy i braku dokumentacji geologiczno-inżynierskiej organ odwoławczy wyjaśnił, że w art. 34 ustawy Prawo budowlane ustawodawca określił elementy projektu budowlanego: projekt zagospodarowania działki lub terenu, projekt architektoniczno-budowlany, projekt techniczny. Spośród ww. elementów (zgodnie z ust. 4) zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę podlegają tylko dwa pierwsze ww. opracowania. Analogicznie w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 7 specustawy zatwierdzeniu podlega projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany. W art. 34 ustawy Prawo budowlane określony został również poziom szczegółowości poszczególnych elementów projektu budowlanego. W projekcie architektoniczno-budowlanym, zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. d ustawy Prawo budowlane, zawarto opinię geotechniczną oraz informację sposobie posadowienia obiektu budowlanego. Opinia geotechniczna przedstawia geotechniczne warunki posadowienia, w szczególności zgodnie z § 8 rozporządzenia w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, ustala przydatność gruntów na potrzeby budownictwa oraz wskazuje kategorię geotechniczną obiektu budowlanego – I kategoria geotechniczna przy prostych warunkach gruntowych. Natomiast dokumentację geologiczno-inżynierską zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zawierać powinien projekt techniczny, który nie jest przedmiotem postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z § 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów technicznobudowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz.U. 2022.1518) pochylenie i konstrukcja skarpy nasypu lub wykopu powinny zapewniać ich stateczność oraz spełnienie warunków określonych dla strefy bez przeszkód. Zgodnie z § 26 ust. 1 ww. rozporządzenia droga, na której prędkość dopuszczalna wynosi więcej niż 50 km/h, powinna mieć strefę bez przeszkód; jeżeli nie można zaprojektować strefy bez przeszkód, projektuje się barierę ochronną. Pomimo, że projektowana droga gminna ma prędkość projektową wynoszącą 30 km/h, a więc zabezpieczenia nie są wymagane, projektant przewidział bariery ochronne. W projekcie zagospodarowania terenu w części opisowej na stronie 13 wskazano montaż barier w kilometrażach: od km 0+240,00 do km 0+300,00, od km 0+363,30 do km 0+491,84, od km 0+449,00 do km 0+509,00. Natomiast wzmocnienie skarpy nie wchodzi w zakres robót budowlanych przedmiotowej inwestycji, ponieważ projektant nie stwierdził niebezpieczeństwa osuwania się skarpy. Zaprojektowane skarpy nasypu posiadają zgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym nachylenie 1:1,5. Projektant zapewnił, że tak zaprojektowane nachylenie skarpy jest bezpieczne pod kątem stateczności i nie wymaga wzmocnienia. Specustawa zawiera m.in. uregulowania dotyczące ustalenia lokalizacji drogi publicznej. Zgodnie z art. 12 ust. 1 specustawy decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział nieruchomości. Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu linie rozgraniczające teren, w tym granice pasów drogowych, ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowią linie podziału nieruchomości. Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 5 specustawy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 3 specustawy wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami. Mapa z projektem podziału nieruchomości stanowiąca załącznik do zaskarżonej decyzji Starosty Limanowskiego została sporządzona przez uprawnionego geodetę, a następnie przyjęta została do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starosty Limanowskiego dnia 22 lipca 2024 r. pod nr P.1207.2024.3746 (o czym świadczy zamieszczona na mapie klauzula urzędowa). Starosta Limanowski prawidłowo zatwierdził projektowane podziały nieruchomości, przywołując podstawę prawną (art. 12 ust. 1 specustawy), a także, że linie rozgraniczające teren stanowią jednocześnie linie podziału nieruchomości. Prawidłowo także wskazał podmiot, na rzecz którego przejmowane są nieruchomości położone w pasie projektowanej drogi gminnej, tj. Gminę Ł. . Podkreślono także, iż na terenie gminy Ł. znajduje się miejscowość O. z przysiółkiem P.. Na obszarze tego przysiółka znajduje się około 13 domów mieszkalnych i liczne tereny uprawne. Mieszkańcy ww. budynków i właściciele gruntów mają zapewniony dostępu do drogi publicznej wyłącznie przez przeprawę w bród, a do niedawna przez most na rzece Słomka. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po kontroli stanu technicznego mostu, nakazał całkowicie wyłączyć obiekt z użytkowania ze względu na realne zagrożenie życia i zdrowia. Most ten już wcześniej został wyłączony z użytkowania, mimo to część użytkowników nie stosowała się do zakazu, co zagrażało ich bezpieczeństwu. Z uwagi na powyższe oraz zły stan techniczny mostu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Limanowej decyzją z 1 lutego 2023 r. znak: NB.5162.30.2022 nakazał gminie rozbiórkę nieużytkowanego, nienadającego się do remontu, odbudowy, wykończenia mostu na potoku S. w miejscowości O.. Z chwilą całkowitego uniemożliwienia korzystania z mostu, jedynym dostępem dla ruchu pieszych jak i pojazdów jest przeprawa w bród, która przy każdym ponadnormatywnym opadzie jest sukcesywnie zalewana, pozbawiając mieszkańców jedynej drogi dojazdowej do przysiółka. Ponadto 21 kwietnia 2023 r. Gmina otrzymała od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawiadomienie o kontroli przejazdu w bród, w wyniku której istnieje niebezpieczeństwo, iż konstrukcja ta będzie musiała być rozebrana. Pełnomocnik inwestora zaznaczyła, że służby ratunkowe mają uniemożliwiony dojazd do przysiółka w sytuacjach, gdy przeprawa w bród jest zalana na wyższym poziomie wody, a perspektywa rozbiórki sprawi, że dojazd będzie całkowicie niemożliwy. Z uwagi na powyższe należy uznać, że istnieje poważne zagrożenie życia i zdrowia mieszkańców przysiółka P.. Realizacja objętej wnioskiem drogi przyczyni się do stworzenia bezpiecznego połączenia przysiółka P. z drogą publiczną i poprawy jakości życia mieszkańców. Realizacja przedmiotowej inwestycji ma duże znaczenie dla lokalnej społeczności ze względu na możliwość zapewnienia dostępności komunikacyjnej przez budowę drogi publicznej o właściwym standardzie i parametrach technicznych, co znajdzie bezpośrednie przełożenie na wzrost poziomu bezpieczeństwa i komfortu mieszkańców. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję zarzucono: I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - Art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez nierzetelne i pobieżne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, brak odniesienia się do całości argumentacji strony oraz wydanie decyzji bez wszechstronnej oceny materiału dowodowego, w tym dokumentacji geotechnicznej i hydrologicznej. - Art. 136 k.p.a. - poprzez brak przeprowadzenia niezbędnych uzupełnień dowodowych pomimo ich oczywistej potrzeby (m.in. brak szczegółowej oceny projektów odwodnienia, zabezpieczenia skarp i wpływu inwestycji na wody opadowe). - Art. 10 k.p.a. - przez pozbawienie strony realnej możliwości odniesienia się do istotnych dokumentów i opinii wpływających na treść decyzji, w tym załącznika IN. - Art. 129 § 2 i 3 k.p.a. - przez błędną ocenę terminu wniesienia odwołania jako zachowanego mimo jego realnego uchybienia. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego: - Art. 74 ust. 1 i 1a ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 33 ust. 1 i 2 tej ustawy - przez błędne uznanie, że inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, mimo bezpośredniego wpływu inwestycji siedliska objęte ochroną (rejon potoku, tereny wilgotne i leśne). - Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 11 września 2020 r. – przez nieuwzględnienie wymogu jednoznacznego wskazania dróg odwodnienia i usytuowania obiektów w terenie trudnym (skarpy, cieki wodne). - Art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego - przez zatwierdzenie projektu wbrew obowiązującym warunkom technicznym i przyrodniczym. - Art. 108 § 1 k.p.a. - przez bezzasadne utrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności inwestycji mimo że nie wykazano przesłanek ustawowych w stopniu pozwalającym na naruszenie praw mieszkańców i interesu przyrody. W uzasadnieniu podkreślono, iż inwestycja przebiega w rejonie cieku wodnego S. oraz w pobliżu siedlisk przyrodniczych objętych ochroną w ramach obszaru Natura 2000. Pomimo tego organ odstąpił od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Działanie takie jest sprzeczne z art. 33 ust. 1 i 2 ust y o ochronie przyrody, który nakazuje obligatoryjne przeprowadzenie takiej oceny w razie możliwości znaczącego oddziaływania inwestycji na obszar Natura 2000. Organ nie wykazał, że inwestycja nie wywoła takich skutków, a więc zaniechanie oceny oddziaływania było nielegalne. Projekt budowlany nie zawiera wymaganych informacji dotyczących systemów odwodnienia oraz ich wpływu na teren inwestycji, co jest obligatoryjne w przypadku realizacji inwestycji w terenie trudnym. Projekt nie wskazuje jednoznacznie ani technologu odwodnienia, ani lokalizacji konkretnych rozwiązań inżynieryjnych, co oznacza, że nie spełnia wymogów rozporządzenia. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności bez wykazania istnienia przesłanek ustawowych, tj. nie wykazano, że brak natychmiastowej realizacji inwestycji mógłby zagrozić życiu lub zdrowiu ludzi, spowodować nieodwracalne szkody materialne. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi na skargę inwestor wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Wbrew ogólnym zarzutom zawartym w skardze z treści uzasadnienia, które potwierdza też dokumentacja zgromadzona w aktach administracyjnych sprawy, organ odwoławczy zawarł obszerne ustalenia i oceny prawne, wskazał dowody oraz wyjaśnił przyczyny wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Motywy rozstrzygnięcia, w ocenie Sądu, są jednoznaczne i pełne, przeprowadzono także wyczerpujące postępowanie dowodowe pozwalające na ustalenie i wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zgodnie z art. 11b ust. 1 i art. 11d ust. 1 pkt 5 i 8 specustawy, inwestor uzyskał wymagane opinie a do swojego wniosku dołączył wymagany projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami określonymi przepisami szczególnymi. Również szczegółowo wyjaśniono kwestie konieczności skorygowania i uzupełnienia projektu w toku postępowania wyjaśniającego oraz wymaganych załączników do projektu, co było zgodne i w granicach wyznaczonych przez art. 136 Kpa. Wbrew argumentacji zawartej w skardze projekt po skorygowaniu i uzupełnieniu jest zgodny z wymogami specustawy. W szczególności także, odnosząc się do poszczególnych zarzutów podkreślić należy na wstępie, że skarżony organ nie jest uprawniony do wyznaczania i korygowania przebiegu planowanej inwestycji drogowej, ani do zmiany zaproponowanych przez inwestora rozwiązań projektowych. Organ jest bowiem wnioskiem inwestora związany i może rozstrzygać tylko w takim zakresie, jaki został przez inwestora we wniosku określony, badając kompletność wniosku i jego zgodność z przepisami prawa. Za prawidłowe wykonanie projektu budowlanego pod względem przyjętych technicznych rozwiązań projektowych odpowiedzialność ponosi projektant. W razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany jest zobligowany zezwolić na realizację inwestycji drogowej. Ponadto z uwagi na niewielkie parametry drogi, prawidłowa była ocena iż przedmiotowej inwestycji nie należy zakwalifikować do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zatem zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przed uzyskaniem zaskarżonej decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej nie było wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach czy innych postępowań środowiskowych. Ponadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wydał 24 lipca 2024 r. postanowienie znak: ST-II.43.53.2024.ZK na podstawie art. 97 ust. 5 ww. ustawy, w którym stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na Obszar Natura 2000 Ś. D. z dopływami [...] dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Zalecenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zostały uwzględnione w decyzji. Inwestycja bowiem nie wkracza na tereny obszarów Natura 2000, a jedynie z nim graniczy. Ponadto roboty budowlane będą prowadzone w obszarze wydzielonego pasa drogowego, roboty związane z umocnieniem wylotów przepustów wykonane będą z brzegu/drogi przy zastosowaniu nowoczesnego sprzętu bez konieczności wjazdu na obszar cieku, umocnienia wykonane zostaną tak, aby nie zaburzać linii brzegowej cieku. Nie przewiduje się robót w korycie potoku S. Przewidziano szczegółowo określone zabezpieczenia w zakresie prac w szczególności umocnienie wylotu z przepustu drogowego w rejonie istniejącej kładki dla pieszych, nie pobieranie materiału z koryta potoku, zabezpieczenie przed zanieczyszczeniem i zamuleniem oraz przedostawaniem się do wody substancji z budowy itd. nadto zgodnie z ustaleniami wynikającymi z w/w postanowienia realizacja przedsięwzięcia w planowanym zakresie nie spowoduje szkód dla fauny i flory, a zatem zakres robót nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska przyrodniczego oraz nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na ww. obszary podlegające ochronie. Realizacja zamierzenia nie wiąże się z łamaniem zakazów obowiązujących na terenie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. W zakresie zaś zarzutów dotyczących zalewania czy dróg odwodnienia, do projektu załączono decyzję Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S. z 28 listopada 2023 r. znak: KR.ZUZ.3.4210.801.2023.TB, w której m.in. udzielono pozwolenia wodnoprawnego na lokalizowanie w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od potoku S. nowych obiektów budowlanych tj. odcinka rowu prawostronnego R2 o długości 2,5 m. Realizacja przedsięwzięcia nie będzie wiązać się z budową obiektów, których funkcjonowanie mogłoby zakłócić przepływ wód powodziowych, powodując znaczne jej spiętrzenia czy skierowanie w inne rejony. Lokalizacja planowanych obiektów znajduje się w bezpiecznej odległości od koryta potoku S. , przy granicy terenu zalewowego. Zaś na odcinku od ok. km 0+285,00 do ok. km 0+737,93 po stronie lewej, gdzie nie ma rowu odwadniającego przydrożnego, jak wynika z projektu zagospodarowania terenu przewidziana została kanalizacja deszczowa szczegółowo określona. Zatem zaprojektowane odwodnienie zapewni odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do odbiornika, a tym samym nie będzie powodować zalewania wodami gruntów sąsiednich. Ponadto, wbrew argumentom skarżącego odnoszącym się do kwestii geologicznych, w sprawie została opracowana opinia geotechniczna opracowana przez osobę o odpowiednich uprawnieniach. Na jej podstawie projektant zaliczył inwestycję do pierwszej kategorii geotechnicznej, zgodnie z § 4 st. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. W projekcie budowlanym nachylenie projektowanych skarp wynosi 1:1,5 i jest bezpieczne z punktu widzenia stateczności oraz nie wymaga dodatkowych zabezpieczeń np. wzmocnienia. W projekcie architektoniczno-budowlanym, zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. d ustawy Prawo budowlane, zawarto opinię geotechniczną oraz informację sposobie posadowienia obiektu budowlanego. Opinia geotechniczna przedstawia geotechniczne warunki posadowienia, w szczególności zgodnie z § 8 rozporządzenia w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, ustala przydatność gruntów na potrzeby budownictwa oraz wskazuje kategorię geotechniczną obiektu budowlanego - I kategoria geotechniczna przy prostych warunkach gruntowych. Z kolei zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane dokumentację geologiczno-inżynierską zawierać powinien dopiero projekt techniczny, który nie jest przedmiotem postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Dodatkowo powoływanie się w skardze, na brak tytułu prawnego inwestora do poszczególnych działek objętych liniami rozgraniczającymi, nie może być uwzględnione. W wypadku inwestycji liniowej, jaką jest inwestycja drogowa, oddziałującej na prawa wielu osób wywodzone z własności (lub użytkowania wieczystego) nieruchomości, skarżący może wywodzić w skardze tylko własny interes prawny, uzasadniający jego legitymację czynną wyłącznie z konieczności ochrony własnego, indywidualnego i określonego prawa i to tylko w tym zakresie, w jakim decyzja lub jej część na prawo to rzeczywiście wpływa. Skarżący jest uprawniony do kwestionowania decyzji jedynie w zakresie należącej do niego nieruchomości. Nie ma on interesu prawnego związanego z prawem własności (bądź ograniczonym prawem rzeczowym) do innych nieruchomości. Nie doszło też do naruszenia zasad nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z art. 17 ust. 1 specustawy, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych nadają decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygor natychmiastowej wykonalności na wniosek właściwego zarządcy drogi, uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym. Literalna wykładnia przepisu art. 17 ust. 1 specustawy wskazuje przede wszystkim, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji jest obligatoryjne, jeżeli tylko właściwy zarządca drogi złoży wniosek uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym. Przede wszystkim inwestor złożył w tym zakresie stosowny wniosek uzasadniony interesem społecznym i gospodarczym, jakim jest poprawa jakości i bezpieczeństwa ruchu użytkowników drogi wskazując, iż inwestycja, wobec wykluczenia komunikacyjnego mieszkańców przysiółka P. w miejscowości O., wymaga pilnej realizacji. Zatem budowy drogi gminnej zapewniającej bezpieczny dojazd do domostw i innych nieruchomości określonej wspólnoty lokalnej, jest istotna dla bezpieczeństwa mieszkańców. Powyższe szczegółowo zostało przedstawione i uzasadnione w zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie obaliła skutecznie tych argumentów. Z uwagi na to, oddalono skargę.