II SA/Kr 1038/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu - niejawnym wniosku S. P. o wykładnię punktu II sentencji wyroku z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09 w dniu 29 września 2010 r. w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy postanawia odmówić wykładni punktu lI sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09. sygn. akt II SA/Kr 1038/09 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu - niejawnym wniosku S. P. o sprostowanie wyroku z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09 w dniu 29 września 2010 r. w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy postanawia I sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku z dnia 25 lutego 2010 roku, sygn. akt II SA/Kr 1038/09, poprzez wpisanie prawidłowej daty zaskarżonej decyzji "20 kwietnia 2009 r." zamiast błędnie wpisanej daty "24 kwietnia 2009 r."; II sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 lutego 2010 roku, sygn. akt II SA/Kr 1038/09 poprzez wpisanie na stronie nr 1 uzasadnienia prawidłowej nazwy PPHU "[...]" zamiast błędnie wpisanej nazwy PPHU "[...]". W dniu 17 czerwca 2010r. S. P. złożył wniosek o wykładnię punktu II sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09. Zdaniem S. P. konieczna jest wykładnia tego wyroku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania, ponieważ w tej kwestii istnieją rozbieżne stanowiska stron co do procedury wypłaty zasądzonych kosztów sądowych. Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze. zm.), zwanej dalej "ppsa" sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego czy prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W ocenie Sądu treść punktu II wyroku z dnia 25 lutego 2010r. jest jasna, a powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna nie budzą wątpliwości. Natomiast złożony przez S. P. wniosek o wyjaśnienie treści tego orzeczenia w istocie zmierza do udzielenia porady prawnej w zakresie procedury wypłaty stronie zasądzonych kosztów sądowych. W takiej zaś sytuacji nie można mówić o dokonaniu wykładni postanowienia, o jakiej mowa w art. 158 ppsa. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 158 ppsa, orzeczono jak w sentencji. sygn. akt II SA/Kr 1038/09 Uzasadnienie W dniu 17 czerwca 2010r. S. P. złożył wniosek o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w wyroku WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2010r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09. Wniosek jest zasadny Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] została wydana w dniu 20 kwietnia 2009r., nie zaś, jak błędnie wpisano w sentencji wyroku dnia, 24 kwietnia 2009r. Podobnie nie ulega wątpliwości, że prawidłowa nazwa podmiotu, na którego wniosek Wójt Gminy K. decyzją z dnia 21 maja 2003r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, brzmi PPHU "[...]", a nie PPHU "[...]". Błędy te należało zatem uznać za oczywiste omyłki pisarskie i w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).