II SA/Kr 1039/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski ( spr. ) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2002r., Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Pismem z dnia 13.02.2006 r. skarżąca cofnęła skargę. Art. 60 p.o.p.s.a zezwala skarżącej na cofnięcie skargi, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w przypadku gdy cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności - sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Taka jednak sytuacja nie zachodzi w sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.o.p.s.a orzeczono jak w sentencji.