II SA/Kr 1043/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji B. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z 30 kwietnia 2014 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z 4 marca 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu P. J. pozwolenia na przebudowę i zmianę sposobu użytkowania części istniejącego budynku gospodarczego na pracownię stolarską wraz z budową wewnętrznych instalacji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący podał, że organ nie dokonał oceny jak istotne są jego argumenty uzasadniające zawieszenie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Realizacja inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Usunięcie zmian w budynku pociąganie znaczne koszty i będzie czasochłonne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, aby zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Niewątpliwie, jeśli inwestor będzie prowadził roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, ale nie po stronie skarżącego, lecz inwestora. Zauważyć bowiem należy, iż nawet w wyniku wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora obciążać będą dodatkowe koszty. W konsekwencji, Sąd rozpoznając wniosek uznał, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dotyczącej pozwolenia na budowę nie wykazał, aby zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Na marginesie należy również wskazać, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygniecie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Zatem niezależnie od niniejszego rozstrzygnięcia, w wyroku wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, której termin został wyznaczony na dzień 21 listopada 2014 r. r. sąd w razie uchylenia zaskarżonej decyzji orzeknie także o ewentualnym wstrzymaniu jej wykonania. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.