II SA/Kr 1044/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Woś po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 17 czerwca 2005 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia I. skargę odrzucić II. odmówić wnioskowi skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji 1. Skarżącej G.S. została doręczona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 17 czerwca 2005 r., znak: [...], w dniu 21 czerwca 2005 r. W decyzji tej - stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zostało zawarte pouczenie, że na decyzję tę stronom służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Mimo takiego pouczenia G.S. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 25 lipca 2005 r., a więc z przekroczeniem terminu do wniesienia skargi. Stosownie zatem do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po upływie przewidzianego w art. 53 § 1 tej ustawy terminu do jej wniesienia. 2. W związku z odrzuceniem skargi G.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 17 czerwca 2005 r., znak: [...], nie mógł zostać uwzględniony jej wniosek z dnia 29 września 2005 r. o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Zgodnie bowiem z postanowieniami art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wyłącznie na wniosek skarżącego. Tymczasem stosownie do postanowień pkt 1 niniejszego postanowienia skarga G.S. została odrzucona. Tak więc jej wniosek nie może być traktowany jako wniosek skarżącej.