II SA/Kr 1048/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2006 r, sprawy z wniosku Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. przy uczestnictwie Gminnego Ośrodka Pomocy społecznej w M. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość miejscową w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać wniosek do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K., na podstawie art. 22 kpa działając z upoważnienia Prezydenta Miasta K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość miejscową, powstałego pomiędzy tym Ośrodkiem a Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w M., w sprawie z wniosku M. S. o skierowanie do domu pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz, 1270 ze zm.) w skrócie ppsa sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i miedzy samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast z przepisu art. 15 § 1 pkt. 4 ppsa wynika, że spory, o których mowa w art. 4 ppsa rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny. Jak wynika z powyższego, dla rozstrzygnięcia powstałego między stronami sporu nie jest właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, lecz Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd, do którego wpłynęła skarga lub wniosek jest zobowiązany z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Przepis art. 59 § 1 ppsa stanowi m. in., że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi aministracyjnemu. Wobec stwierdzenia przez sąd swej niewłaściwości w sprawie, należało w oparciu o przepisy art. 4 , art.. 15 i art. 59 § 1 ustawy ppsa orzec jak w sentencji postanowienia.