II SA/Kr 1051/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 czerwca 2013 r., nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata M. A. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. T., K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 5 września 2013 roku przyznane zostało skarżącej M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 19 września 2013 roku nr [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat M. A. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. T.. Na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 roku radca prawny M. D., działająca w ramach udzielonego przez adwokata M. A. pełnomocnictwa substytucyjnego, zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Wniosek ten został powtórzony w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 12 lutego 2014 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 5 marca 2014 roku wydał wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. W dniu 28 marca 2014 roku do tut. Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego M. D. o uzupełnienie wyroku z dnia 5 marca 2014 roku o orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na rzecz skarżącej z urzędu przez adwokata M. A.. Wniosek zawierał oświadczenie, iż koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony adwokat brał udział w postępowaniu przed sądem I instancji i należycie wywiązywał się z powierzonych obowiązków należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.