II SA/Kr 1051/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Budowlano - Inwestycyjnego [...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. na zarządzenie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w sprawie założenia gminnej ewidencji zabytków miasta Z. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej spółce wniesiony wpis od skargi w kwocie [...](sto) zł. Przedmiotem skargi jest zarządzenie Burmistrza Miasta Z. z dnia 14 lutego 2011 r., nr [...] w sprawie założenia gminnej ewidencji zabytków miasta Z.. Działanie w formie prawnej zarządzenia, którego treścią jest określenie zabytków znajdujących się w ewidencji zabytków gminy to akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż akt prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - akt ten podlega kognicji sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 19 września 2017 r., sygn. II SA/Ol 516/17 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query ). W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Wprowadziła ona zmiany między innymi w zakresie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Niewątpliwie zaskarżone zarządzenie zostało wydane przed wejściem w życie ustawy nowelizującej (co nastąpiło 1 czerwca 2017 r.), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy art. 52 i 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 4 art. 52 w brzmieniu sprzed nowelizacji w przypadku aktów, o których mowa m.in. w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi należało więc wezwać Burmistrza Miasta Z. do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z zachowaniem terminu 30 dni od doręczenia stronie skarżącej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Trzeba przy tym zaznaczyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością, której można dokonać tylko raz, a ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest bezskuteczne (postanowienia NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. II OSK 744/11, z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. I OSK 1656/12 i z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. II OSK 227/13 i powołane w nich orzecznictwo). Strona skarżąca dwukrotnie wzywała Burmistrza Miasta do usunięcia naruszenia prawa - pismami z dnia 14 marca 2017 r. i z 22 maja 2017 r. Termin do wniesienia skargi otworzył się zatem po złożeniu do organu pierwszego wezwania tj. wezwania z dnia 14 marca 2017 r.(data wpływu pisma do Urzędu Miasta Z., k. 46 akt sądowych), natomiast termin ten upływał w dniu 15 maja 2017 r. (w związku z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarga została wniesiona 12 lipca 2017 r., a więc po terminie. Datę wniesienia skargi Sąd ustalił na podstawie pisma radcy prawnego P. G. z dnia 14 listopada 2017 r. (data wpływu do Sądu). Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu w pkt 2 postanowienia zwrócono wniesiony wpis od skargi.