II SA/Kr 1052/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Wojewody [....] z dnia 4 maja 2009 r. znak [....] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. skargę odrzucić 2. zwrócić skarżącemu S.B. kwotę 200 zł (dwieście złotych) W dniu [....] czerwca 2009 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia 4 maja 2009 r. znak [....] , utrzymującą w mocy decyzję Nr [....] Starosty [....] z dnia 10 marca 2009 r. znak: [....] uchylającą decyzję Nr [....] z dnia 23 października 2008 r. znak: [....] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą S.B. pozwolenia na budowę budynku handlowego ze zbiornikami szczelnymi: na wodę gnojową, gnojówkę oraz ścieki bytowe wraz z budową płyty gnojowej na działce nr [....] położonej w obrębie ewidencyjnym [....] , gm. [....] i odmawiającą S.B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hodowlanego ze zbiornikami szczelnymi: na wodę gnojową, gnojówkę oraz ścieki bytowe wraz z budową płyty gnojowej na dz. nr [....] położonej w obrębie ewidencyjnym [....] , gm. [....]. Do skargi nie dołączono wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 230 § 2 P.p.s.a. wprost stanowi, iż pismem wszczynającym postępowanie jest - między innymi – skarga. Jak wynika z powołanego art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd ma obowiązek pobrania należnej opłaty sądowej (obejmującej również wpis), ponieważ bez uiszczenia takiej opłaty nie ma podstaw prawnych do podjęcia czynności wynikających z wniesionego pisma (skargi). W niniejszej sprawie skarżący S.B. nie uiścił wymaganego wpisu w kwocie 200 zł od wniesionej skargi i stąd Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w tejże wysokości w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu Sądu wyraźnie zaznaczono rygor czyli skutek, wynikający z nie dokonania w terminu uiszczenia wpisu. Wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał w dniu 13 lipca 2009 r. brat skarżącego, będący dorosłym domownikiem (potwierdzenie odbioru). Zgodnie z art. 72 P.p.s.a. pismo – jeżeli nie zastanie się adresata w mieszkaniu - można doręczyć dorosłemu domownikowi i takie doręczenie traktowane jest jak doręczenie wprost adresatowi. Tym samym już od dnia 14 lipca (włącznie) rozpoczął bieg 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu. Termin ten skończył się w dniu 20 lipca 2009 r. (poniedziałek) i był to ostatni dzień na skuteczne uiszczenie wpisu. Wpis zaś w tej sprawie został uiszczony dopiero 21 lipca, czyli 1 dzień po terminie. Nie ulega więc wątpliwości, że wpis uiszczono z uchybieniem terminu wynoszącym wprawdzie 1 dzień, ale sąd administracyjny z urzędu zobowiązany jest zbadać zachowanie terminu do uiszczenia wpisu i niezależnie od tego, czy strona spóźniła się jeden dzień, czy np. kilka miesięcy - Sąd w takim przypadku skargę odrzuca. Kwota wpisu uiszczona po zakreślonym przez Sąd terminie nie jest traktowana jako należny wpis. Skoro skarżący pomimo wezwania nie uiścił w terminie wpisu, stąd należało uznać, że od wniesionej skargi nie uiszczono skutecznie wpisu i tym samym należało ją, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucić. Sąd zwraca skarżącemu kwotę 200 zł jako nieskutecznie wniesioną. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.