II SA/Kr 1052/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Wojewody z dnia 4 maja 2009 r. znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 5 czerwca 2009 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Nr [...] Starosty N. z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] uchylającą decyzję Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą S.B. pozwolenia na budowę budynku handlowego ze zbiornikami szczelnymi: na wodę gnojową, gnojówkę oraz ścieki bytowe wraz z budową płyty gnojowej na działce nr 1 położonej w obrębie ewidencyjnym N. , gm. N. i odmawiającą S.B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hodowlanego ze zbiornikami szczelnymi: na wodę gnojową, gnojówkę oraz ścieki bytowe wraz z budową płyty gnojowej na dz. nr 1 położonej w obrębie ewidencyjnym N. , gm. N. Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S.B. . Powodem takiego rozstrzygnięcia był fakt uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi po upływie ustawowego terminu. W dniu 19 października 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S.B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał jego brat, który leczy się psychiatrycznie. Skarżący pozostawał w mylnym przekonaniu, działając na podstawie relacji brata, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia opłaty doręczono mu w dniu 14 lipca 2009 r. W związku z tym za początek biegu terminu skarżący przyjął dzień 15 lipca 2009 r., a wpłaty dokonał w ostatnim dniu terminu tj. w dniu 21 lipca 2009 r. Skarżący podniósł, że w związku z powyższym opóźnienie zaledwie jednodniowe w zapłacie wpisu od skargi powstało wskutek okoliczności przez niego niezawinionych. Na wezwanie Sądu celem uprawdopodobnienia okoliczności wskazanych w treści wniosku skarżący podał u jakiego lekarza i w jakiej placówce brat pozostaje pod opieką psychiatry. Przedstawił zaświadczenie lekarskie z dnia [...] grudnia 2009 r., w którym wskazano, że S.B. pozostaje w leczeniu od wielu lat z powodu zaburzeń nerwicowych. Nadto skarżący podniósł, iż poinformował listonosza przynoszącego mu korespondencję, aby na każdej przesyłce pisał datę doręczenia, gdyż korespondencję zazwyczaj odbiera jego brat lub matka w podeszłym wieku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W świetle powyższego uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy stwierdzić, iż okoliczności na które powołuje się wnioskodawca nie stanowią podstawy do zastosowania art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w myśl którego, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Odnosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że nie zachodzą przesłanki do przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej opłacenie. Skarżący podał we wniosku, że jego brat S.B. leczy się od wielu lat psychiatrycznie i nie ma rozeznania co do własnych czynności. Z przedstawionego zaświadczenia zaś wynika, że leczy się od wielu lat, ale z powodu zaburzeń nerwicowych. Nie jest to choroba psychiczna wpływająca na brak możliwości działania z należytym rozeznaniem. Nadto należy uznać, że skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu, bowiem polega na oświadczeniach brata, który według jego oceny nie ma należytego rozeznania w dokonywanych czynnościach. Nie uczynił w Urzędzie Pocztowym zastrzeżenia o niedoręczaniu skierowanej do niego korespondencji do rąk brata, a taka możliwości istnieje. Przy dochowaniu zwykłej staranności skarżący mógł przecież przypuszczać, że w sytuacji, jak to określa sam skarżący, braku rozeznania jego brata co do znaczenia odbieranej korespondencji, mógł on zabezpieczyć swoje interesy właśnie poprzez zastrzeżenie, aby np. korespondencji sądowej nie doręczać swojemu bratu. Nie można zatem uznać, by skarżący był osobą dbającą swoje interesy w sposób należyty. Zdaniem Sądu w tej sytuacji brak jest spełnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze należało odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a.