II SA/Kr 1052/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Wojewody [....] z dnia 4 maja 2010 r., Nr [....] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 6 egzemplarzy odpisów skargi W dniu [....] czerwca 2009 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia 4 maja 2009 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Postanowieniem z 30 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S.B. , z uwagi na fakt uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi po upływie ustawowego terminu. W dniu [....] października 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S.B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 6 egzemplarzy odpisów skargi, podając, że uzupełnienie braków również nastąpiło z jednodniowym uchybieniem terminu. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał jego brat, który leczy się psychiatrycznie. Skarżący pozostawał w mylnym przekonaniu, działając na podstawie relacji brata, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia opłaty doręczono mu 14 lipca 2009 r. W związku z tym za początek biegu terminu skarżący przyjął 15 lipca 2009 r., a wpłaty dokonał w ostatnim dniu terminu tj. 21 lipca 2009 r. Nadto wskazał, że w okresie wyznaczonym do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi na skutek intensywnych opadów istniało zagrożenie powodziowe w miejscu jego zamieszkania i doszło do uwolnienia się mas obornika, który przemieścił się na znacznym terenie. Skarżący podniósł, że w związku z powyższym opóźnienie zaledwie jednodniowe w zapłacie wpisu od skargi powstało wskutek okoliczności przez niego niezawinionych. Na wezwanie Sądu celem uprawdopodobnienia okoliczności wskazanych w treści wniosku skarżący podał u jakiego lekarza i w jakiej placówce brat pozostaje pod opieką psychiatry. Przedstawił zaświadczenie lekarskie z [....] grudnia 2009 r., w którym wskazano, że S.B. pozostaje w leczeniu od wielu lat z powodu zaburzeń nerwicowych. Ponadto skarżący podniósł, że poinformował listonosza przynoszącego mu korespondencję, aby na każdej przesyłce pisał datę doręczenia, gdyż korespondencję zazwyczaj odbiera jego brat lub matka w podeszłym wieku. 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 22 grudnia 2009 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z 11 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że w rozpoznawanej sprawie Sąd l instancji nie uwzględnił wszystkich okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w niedokonaniu czynności w wyznaczonym terminie, naruszając art. 86 § 1 p.p.s.a. Nawet bowiem ustalenie faktu doręczenia przesyłki nie wyłącza wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy adresata, w szczególności z przyczyn leżących po stronie osób, do których rąk doręczenie nastąpiło. Strona nie może bowiem ponosić konsekwencji procesowych takiego zachowania się tej osoby, na które nie miała żadnego wpływu. Zwrócił przy tym uwagę, że strona nie jest zobowiązana we wniosku o przywrócenie terminu do udowodnienia okoliczności wskazujących na brak swojej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie tych okoliczności. Sąd wskazał również, że zaskarżonym postanowieniu nie odniesiono się do podanego przez skarżącego faktu zagrożenia powodziowego i wylania się obornika w ostatnich dniach wyznaczonego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 ppsa nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie skarżący uprawdopodobnił brak winy w niezachowaniu terminu do wniesienia wpisu od skargi, jak również nadesłania odpisów skargi. Podniesione przez niego okoliczności w postaci mylnego podania przez brata, który odebrał przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uzupełniania braków i uiszczenia wpisu, daty jej doręczenia przez listonosza uzasadniają przywrócenie terminu. Fakt doręczenia korespondencji sądowej dorosłemu domownikowi nie może automatycznie przesądzać, że została ona skutecznie doręczona adresatowi. W sytuacji w której uprawdopodobni on bowiem, jak w niniejszej sprawie, że przesyłka pocztowa nie została mu oddana, czy też, że została mu przekazana w terminie późniejszym należy stwierdzić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Natomiast podniesiona okoliczność w postaci zagrożenia powodziowego i przesunięcia się obornika, nie stanowiła w ocenie Sąd, przeszkody w dokonaniu czynności w terminie. Jak wynika bowiem z uzasadnienia samego wniosku, fakt uchybienia terminu był spowodowany błędnym przekonaniem skarżącego, że przesyłka sądowa została doręczona 14 lipca 2009 r., zatem ostatni dzień wyznaczonego terminu upływa z dniem 21 lipca 2009 r. i taki termin został przez skarżącego dotrzymany. Zasadne jest więc przyjęcie, że zagrożenie powodziowe jakkolwiek utrudniało dokonanie czynności to jednak jej nie uniemożliwiało. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, należało orzec jak w sentencji.