II SA/Kr 1054/06

PostanowienieWSA w Krakowie2007-10-29

Skład orzekający: Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, po uchyleniu przez NSA postanowienia WSA o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wpisu, jest wiążące dla sądu, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwej decyzji?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest wiążące dla sądu, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W sytuacji, gdy zaskarżona decyzja nie zawiera wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a., a cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, sąd jest zobowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Z.T. wniósł skargę na decyzję Wojewody odmawiającą zwrotu nieruchomości. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący nie dokonał go w terminie, a sąd odmówił przywrócenia terminu. NSA uchylił postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie skarżący cofnął skargę, uzasadniając to "bezdusznością" sądu. Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....] w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.T. na decyzję Wojewody z dnia w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu .......08.2006 r. Z.T. wniósł skargę na decyzję Wojewody ......... z dnia ................utrzymującą w mocy decyzję Starosty ........ z dnia ........r. o odmowie zwrotu części działek nr......., nr ......i nr .......położonych w .............. Pismem z dnia 5 października 2006 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł należnego od tak wniesionej skargi, z pouczeniem o odrzuceniu skargi w przypadku nie dokonania wpisu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu minął z dniem 2 listopada 2006 r. Dnia ..... listopada 2006 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wraz z dowodem jego uiszczenia. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w ........ postanowieniem z dnia ....... listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 1054/06 odmówił przywrócenia Z.T. terminu do wniesienia wpisu od skargi. Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia ..... lipca 2007 r. sygn. akt I OZ 483/07 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w .......... do ponownego rozpoznania. Postanowienie to otrzymał skarżący Z.T. w dniu 16 lipca 2007 r. (akta sądowe sprawy, .......). W dniu ..... sierpnia 2007 r. Z.T. przedłożył pismo, z treści którego wynika cofnięcie skargi w tej sprawie. Cofnięcie skargi skarżący uzasadnił bezdusznością Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w .........., który to Sąd nie chce zająć się tą sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 31 sierpnia 2006 r. skargę na decyzję Wojewody ............ z dnia ...................utrzymującą w mocy decyzję Starosty ............. z dnia .........o odmowie zwrotu części działek nr....., nr ......i nr ......położonych w ......, wniósł skarżący Z.T. W dniu ...... lipca 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ........ z dnia ..... listopada 2006 r. w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wpisu od tejże skargi. Po otrzymaniu w dniu 16 lipca 2007 r. ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący dnia 13 sierpnia 2007 r. cofnął swoją skargę. Nie ulega więc wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący cofnął swoją skargę wiedząc, że w dalszym ciągu sprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym będzie rozpatrywana. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącego wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § l k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w ........ uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody ........ z dnia ............. nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § l k.p.a. Decyzja ta została wydana przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracyjny, na podstawie obowiązujących przepisów, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem administracyjnym, została prawidłowo skierowana do stron postępowania, była wykonalna w dniu jej wydania, nie wywołała czynu zagrożonego karą w razie jej wykonania i nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § l pkt 1-7 k.p.a.). Decyzja objęta skargą Z.T. nie zmierza również do obejścia prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § l pkt l P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § l pkt l P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody ........... Ponieważ w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w ............ nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § l pkt l P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło