II SA/Kr 1055/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Znamiec Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr.) WSA Piotr Głowacki Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji I. skargę oddala; II. zasądza od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata W.W. kwotę 292,80 złotych brutto (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem zastępstwa skarżącego z urzędu. Decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu wniosku W.Z. z dnia 17 lipca 2002 r., o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia [...] września 1984 r., zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi K. gmina C., działając na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. i art. 127 § 3 k.p.a., odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Rozpatrując sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z treścią art. 156 § l pkt 2 k.p.a. nieważna jest decyzja, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Żeby jednak stwierdzić nieważność decyzji, musi ona istnieć w obrocie prawnym. Tymczasem wskazana przez W.Z. decyzja z dnia [...] września 1984 r. nie istniała. Organ ustalił, że W.Z. nie dostarczył tej decyzji, mimo że się do tego zobowiązał. Nie podał też sygnatury akt sprawy, w której powyższą decyzję miano wydać. Przedłożył wyłącznie decyzję Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 marca 1986 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia 25 września 1985 r. W tej sytuacji, brak było przedmiotu postępowania administracyjnego, a zatem nie było podstaw do wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Organ wskazał jednocześnie, że w aktach znajdowały się decyzje dotyczące scalenia działek W.Z. Była to decyzja Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia [...] października 1984 r., uchylona następnie przez ten sam organ decyzją z dnia [...] września 1985r., która z kolei została utrzymana w mocy decyzją Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 marca 1986 r. W.Z. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w piśmie określonym jako "odwołanie" od decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. Zażądał on stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia [...] września 1985 r. w sprawie wprowadzenia zmian w projekcie scalenia wsi K. gmina C. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, działając na zasadzie art. 127 § 3 i § 4 k.p.a. w zw. z art. 138 § l pkt l k.p.a., utrzymało w mocy decyzję z dnia 17 stycznia 2003 r. W uzasadnieniu organ podzielił stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r., co do braku podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 1984 r. Powtarzając motywy z tego uzasadnienia organ dodał, że wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy, W.Z. nie odniósł się w żaden sposób do faktu nie przedłożenia przez niego decyzji z dnia [...] września 1984 r. Poza tym nie uzasadnił swojego wniosku o to ponowne rozpatrzenie sprawy, zatem nadal nie istniał przedmiot postępowania, który mógłby podlegać kontroli. Organ powtórzył ustalenia co do decyzji dotyczących scalenia, które były w aktach i co do ewentualnej możliwości zażądania przez W.Z. wszczęcia postępowania w sprawach ich dotyczących. W skardze na powyższą decyzję W.Z. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z października 1984 r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi K. gm. C. Podał, że w 1984 r. zostało przeprowadzone scalenie gruntów we wsi K. W zamian za dwie działki budowlane nr "1" i "2", skarżący dostał jedną poza terenami budowlanymi. Dodał, że nie zbierał po scaleniu gruntu około "025 ch", a podatek musiał płacić. Do tego Naczelnik Gminy C. napisał mu, że miał obowiązek opłacić rozgraniczenie, mapkę i księgi wieczyste, na co skarżący nie zgodził się. Zakwestionował zobowiązanie go do dostarczenia decyzji z dnia [...] września 1984 r., gdyż pisma z takim wezwaniem mu nie doręczono. Dodał, że decyzje dotyczące scalenia gruntów były w Urzędzie Wojewódzkim w K. W piśmie procesowym z dnia 18 września 2006 r. W.Z., zwrócił się z prośbą o rozpatrzenie decyzji scaleniowej wsi K. gmina C. nr parcel "1" i "2". Powtórzył, że decyzja go krzywdziła i dodał, że dostarczy dokumenty na to wskazujące. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2003 r. Dodało, że W.Z. nie podniósł w skardze żadnych nowych okoliczności i zarzutów dotyczących formalnej prawidłowości zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr" 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia ( art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.) a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żadna z wyżej wymienionych podstaw nie ma miejsca w sprawie niniejszej. Postępowanie wszczęte zostało na żądanie W.Z. który domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia [...] września 1984 r., zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi K. gmina C. Organy związane są żądaniem wniosku. Orzekające organy podjęły próbę wyjaśnienia - jaka decyzja ma być przedmiotem stwierdzenia nieważności. Wnioskodawca postępowania a obecnie skarżący W.Z. nie dostarczył tej decyzji. Nie podał też sygnatury akt sprawy, w której powyższą decyzję miano wydać. Przedłożył wyłącznie decyzję Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] marca 1986 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta K. z dnia [...] września 1985 r. W dniu 21.12.2006r., na rozprawie przed Sądem będąc już zastąpiony przez profesjonalnego pełnomocnika przyznał, że decyzja z dnia [...] września 1984 r., nie istnieje, ale "istnieje jakaś decyzja w przedmiocie scalenia gruntów". Tak jak to powiedziano wyżej organy są związane żądaniem wniosku i nie mogą domniemywać woli strony co do przedmiotu postępowania i nie mogą prowadzić postępowania w przedmiocie stwierdzenia " jakiejś decyzji w przedmiocie scalenia gruntów". Skoro więc ustalono, że decyzja z dnia [...] września 1984 r., nie istnieje, trafnie organy orzekły o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.o.p.s.a orzeczono jak w pkt. I sentencji. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, orzeczono na podstawie art. 29 ust. l ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze (tj. Dz.U. z 2002 r., nr 123 póz. 1058 z późn.zm.) w związku z § 18 ust.l lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz.U.nr. 163 poz.1348).