II SA/Kr 1056/11

Kraków, dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J., W. S., K. K., K. K., B. N. i Z. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia zawiesić postępowanie sądowe Sygn. akt II SA/Kr 1056/11 POSTANOWIENIE Kraków, dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 kwietnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy złożyli: L. J. w dniu 26 maja 2011 r., W. S. w dniu 31 maja 2011 r., K. K. i K. K. w dniu 1 czerwca 2011 r. oraz Z. N. i B. N. w dniu 6 czerwca 2011 r., Jednocześnie z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca L. J. w dniu 26 maja 2011 r., a zatem przed wniesieniem skarg pozostałych skarżących wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji z dnia 26 maja 2011 r. Z mocy art. 124 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 56 ustawy tj. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania. Mając na uwadze wskazany wyżej stan sprawy sąd stwierdził z urzędu, że zasadnym jest zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 maja 2011 r. W uwagi na powyższe sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na końcu zaznaczyć należy, że postanowieniem sądu z dnia 17 listopada 2011 r. sprawy ze skarg W. S. (sygn. akt II SA/Kr 1059/11), K. K. i K. K. (sygn. akt II SA/Kr 1060/11), B. N. i Z. N. (sygn. akt II SA/Kr 1062/11) na podstawie art. 111 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą niniejszą i będą dalej prowadzone pod sygnaturą II SA/Kr 1056/11. Sygn. akt II SA/Kr 1056/11 Uzasadnienie W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 kwietnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podniosła, że inwestycja w kształcie określonym w zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej narusza reguły ładu przestrzennego. Ponadto zaskarżona decyzja uprawnia inwestora do rozpoczęcia starań o uzyskanie pozwolenia na budowę, a uzyskanie takiej decyzji i rozpoczęcie inwestycji w konsekwencji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Ponadto ewentualne wyeliminowanie zaskarżonej decyzji, w przypadku wcześniejszego rozpoczęcia prac budowlanych, wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Mając na uwadze czas trwania takich postępowań zasadnym, w ocenie skarżącej, jest wstrzymanie możliwości wydania na podstawie zaskarżonej decyzji dalszych decyzji administracyjnych. Ponadto skarżąca podniosła, że ewentualna realizacja planowanej inwestycji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci naruszenia integralności sąsiednich nieruchomości i ryzyka wystąpienia katastrofy budowlanej (co już miało miejsce w 2002 r.). Podniosła także, że zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności. Wobec tego nie powinna stanowić podstawy do wydawania dalszych aktów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wstrzymanie wykonalności decyzji jest zatem wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Ponadto uzasadnienie wniosku powinno zawsze się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślić również należy, że wstrzymanie wykonania może nastąpić tylko w odniesieniu do aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). W ocenie sądu zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w wyżej wskazanym rozumieniu, a tym samym nie może spowodować wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter deklaratoryjny, stwierdza jedynie istnienie określonego stanu faktycznego i prawnego. Stanowi o dopuszczalności zamierzenia inwestycyjnego na wskazanym terenie, z punktu widzenia przepisów prawa, natomiast nie stwarza uprawnienia do realizacji inwestycji. Samo uzyskanie takiej decyzji, umożliwia ubieganie się o wydanie pozwolenia na budowę, jednakże nie może w ocenie sądu spowodować wystąpienia szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków, co stanowi jeden z warunków udzielenia ochrony tymczasowej. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domaga się skarżąca, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., a zatem nie jest możliwe - w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. - wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Ponadto zaznaczyć należy, że sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.