II SA/Kr 1058/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1058/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 października 2012 r. w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z 3 kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, skarżący wniósł pismem z 26 lutego 2013 r. o dokonanie wykładni wyroku poprzez wyjaśnienie, czy w świetle wyroku, organ winien udostępnić wskazane we wniosku o udzielenie informacji publicznej kopie wniosków i uwag do studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego Gminy zawierające następujące dane osobowe: nazwisko i imię. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie zaś z art. 166 cyt. ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości. Zdaniem Sądu zarówno treść sentencji wyroku Sądu z 15 października 2012 r. jak i jego uzasadnienie nie budzi wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, jak również motywy jakimi kierował się Sąd. Należy wskazać, że wykładnia orzeczenia polega na wyjaśnieniu wątpliwości co do jego treści, nie zaś na zmianie rozstrzygnięcia. W odniesieniu do uzasadnienia sąd może zatem wyjaśnić, na czym polegają wytknięte organom administracji publicznej naruszenia prawa procesowego albo materialnego, a także rozwiać wątpliwości co do wskazań odnośnie dalszego postępowania. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 p.p.s.a., zmiana zapatrywania sądu na poszczególne uchybienia czy zmiana zaleceń, skierowanych do organów administracji publicznej. Wobec oczywistości rozstrzygnięcia sądu brak podstaw do uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy na podstawie powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji.