II SA/Kr 1058/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. j. w K. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2020 r. znak [...] * w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania ' 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz [...] sp. j. w K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) postanowieniem z dnia 30.06.2020 r. (znak [...]) stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Firma A od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki z dnia 21.02.2020 r. (znak ROiK [...]). Decyzją tą nakazano Firma B w W. doprowadzenie do stanu poprzedniego budynku oznaczonego nr [...], będącego częścią kompleksu budynków przy ul. [...], w zakresie części parteru i piwnic, przebudowanego na cel lokalu gastronomicznego pod nazwą "[...]", bez uzyskania pozwolenia na budowę i pozwolenia konserwatorskiego. W uzasadnieniu postanowienia MWINB wskazał, że do wniesionego odwołania nie zostało załączone pełnomocnictwo uprawniające pełnomocnika do działania w imieniu odwołującej się spółki (Firma A .). Akta administracyjne zawierają wprawdzie pełnomocnictwo udzielone przez tę spółkę, jednak na dokumencie tym znajduje się nieczytelny podpis, a w treści tego dokumentu nie wskazano danych osoby, która podpisała się w imieniu odwołującej się spółki. Wobec powyższego, organ odwoławczy pismem z dnia 1.06.2020 r. wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez wskazanie imienia i nazwiska osoby, która w imieniu Firma A złożyła podpis pod pełnomocnictwem. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, że nieuzupełnienie w zakreślonym terminie dostrzeżonych braków formalnych spowoduje stwierdzenie niedopuszczalności odwołania. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 17.06.2020 r. wpłynęło pismo pełnomocnika spółki zawierające uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa o treści tożsamej do znajdującej się już w aktach sprawy. Powyższe skutkowało wydaniem opisywanego postanowienia w oparciu o przepis art. 134 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie MWINB z dnia 30.06.2020 r. wniosła Firma A . Skarga akcentowała m.in., że brak było podstaw do stwierdzania niedopuszczalności odwołania, gdyż odpis pełnomocnictwa został poświadczony za zgodność z oryginałem i ma on moc dokumentu urzędowego. Zwrócono też uwagę, że na pełnomocnictwie znajduje się czytelny podpis osoby uprawnionej do reprezentowania odwołującej się spółki, przez co brak było podstaw do kwestionowania dokumentu pełnomocnictwa. Dokument ten był złożony przed organem I instancji, który również go nie podważał. W odpowiedzi na skargę MWINB domagał się jej oddalenia, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sądowoadministracyjna kontrola zaskarżonego postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30.06.2020 r. wykazała, że postanowienie to narusza przepisy postępowania (art. 134 k.p.a.) w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postanowienie to zatem podlegało uchyleniu w oparciu o art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325; dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (...). Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z przepisu tego wynika, że ustalenie dopuszczalności odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego i wymaga przeprowadzenia przez ten organ stosownego postępowania wyjaśniającego. W kontrolowanej sprawie, MWINB po otrzymaniu odwołania wniesionego przez Firma A w K. zwrócił się do pełnomocnika strony odwołującej się o podanie, kto jest podpisany pod znajdującym się w aktach sprawy pełnomocnictwem, obejmującym umocowanie do reprezentowania tej spółki. W treści wskazanego pisma organu odwoławczego z dnia 1.06.2020 r. zawarto także pouczenie, iż brak odpowiedzi na to pismo lub udzielenie odpowiedzi nieadekwatnej do zadanego pytania - spowoduje stwierdzenie niedopuszczalności wniesionego odwołania. W reakcji na powyższe wezwanie, pełnomocnik strony odwołującej się przedłożył kolejny egzemplarz pełnomocnictwa, nie udzielając jednak odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego, co skutkowało wydaniem zaskarżonego obecnie postanowienia. Kontrolując ten akt należy jednak w pierwszej kolejności przesądzić, czy opisane wyżej wezwanie organu administracji z dnia 1.06.2020 r., skierowane do pełnomocnika strony odwołującej się było zasadne i znajdowało oparcie w okolicznościach sprawy. Od wyniku przeprowadzonych ocen zależeć bowiem będzie legalność objętego skargą postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. Zajmując stanowisko wobec wskazanego zagadnienia należy podkreślić, że – co do zasady – podpis mocodawcy na dokumencie pełnomocnictwa nie musi zawierać imienia i nazwiska osoby udzielającej umocowania. Podpis ten nie musi być przy tym także czytelny. Powinien być to podpis, jaki dana osoba zwykle składa (posługuje się), dzięki czemu możliwa będzie identyfikacja tej osoby. Co jednak istotne, jeżeli złożony na dokumencie pełnomocnictwa podpis jest nieczytelny, to z treści pełnomocnictwa musi wynikać, kto udziela pełnomocnictwa. Dzięki temu możliwe będzie przeprowadzenie analiz pozwalających ustalić, czy pełnomocnictwa udzieliła osoba do tego upoważniona. Ma to szczególne znaczenie w przypadku, gdy chodzi o ustalenie umocowania do działania w imieniu osób prawnych, których sposób reprezentacji określony jest Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej KRS). W tym bowiem przypadku, obowiązkiem organu odwoławczego badającego dopuszczalność odwołania jest zweryfikowanie, czy osoba udzielająca pełnomocnictwa jest ujawniona w KRS prowadzonym dla podmiotu odwołującego się. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wezwanie MWINB zawarte w piśmie z dnia 1.06.2020 r. nie znajdowało dostatecznych podstaw. Choć treść znajdującego się w aktach administracyjnych dokumentu pełnomocnictwa nie zawierała danych osoby udzielającej pełnomocnikowi umocowania do reprezentowania Firma A w K. (tj. nie zawierała informacji o tym kto jest podpisany pod pełnomocnictwem i kto udziela umocowania), to jednak pełna analiza tego dokumentu w zakresie obejmującym podpis osoby składającej oświadczenie o udzieleniu pełnomocnictwa – jednoznacznie pozwala osobę tę ustalić. Złożony bowiem przez mocodawcę podpis pod treścią pełnomocnictwa jest czytelny i umożliwia odczytanie zarówno imienia, jak i nazwiska osoby (A. K.) podpisanej pod ocenianym dokumentem. Podpisana pod pełnomocnictwem osoba widnieje przy tym także w odpisie z KRS wydanym dla odwołującej się spółki (k. 28) i stwierdzić należy, że jest umocowana do samodzielnej reprezentacji tego podmiotu. Mając zatem na uwadze dokument pełnomocnictwa którym dysponował organ odwoławczy, w którym zawarty został czytelny podpis osoby działającej w imieniu odwołującej się spółki oraz aktualny odpis z KRS tego podmiotu – wskazujący, że podpisana pod pełnomocnictwem osoba jest uprawniona do działania w imieniu odwołującej się – uznać należało, iż nie istniały podstawy do wzywania pełnomocnika o podanie danych zawartych w piśmie MWINB z dnia 1.06.2020 r., tj. wskazania osoby, która podpisała pełnomocnictwo. Osoba ta bowiem mogła zostać zidentyfikowana z uwagi na czytelność złożonego przez nią podpisu, obejmującego zarówno jej imię, jak i nazwisko. Zatem dokładna analiza treści pełnomocnictwa i odpisu z KRS znajdującego się w aktach sprawy pozwalała jednoznacznie ustalić, że podpis pod pełnomocnictwem złożyła osoba do tego umocowana wg KRS. Podkreślić przy tym należy, iż w kontrolowanej sprawie nie było kontrowersji co do tego, czy złożony pod pełnomocnictwem podpis jest autentyczny. W przypadku wątpliwości co do tego zagadnienia, zastosowanie znajdowałby art. 33 par. 3 k.p.a., który przewiduje, że organ administracji publicznej może, w razie wątpliwości, zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Skoro z przedstawionych wyżej rozważań wynika, że wezwanie o usunięcie braków formalnych odwołania nie było uzasadnione ani konieczne, to uznać też trzeba, że brak było podstaw do przyjmowania, iż niewykonanie przez pełnomocnika tego wezwania, rodzić mogło negatywne skutki prawne w postaci stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego przez spółkę. Powyższe nakazywało więc uchylić zaskarżone postanowienie, o czym sąd orzekł w punkcie 1 sentencji, działając na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 par. 2 p.p.s.a. Ze wskazanych przepisów wynika, że w razie uwzględnienia skargi, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt (...), zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów obejmuje przy tym także wynagrodzenie fachowego pełnomocnika reprezentującego stronę skarżącą.