II SA/Kr 1059/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2018 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej S. P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta [...], po rozpatrzeniu wniosku I. M. i Ł. M., decyzją Nr [...] z 23 marca 2018 r., znak: [...] (sprostowaną postanowieniem z 21 maja 2018 r., znak: [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: budynek mieszkalny jednorodzinny, zlokalizowany na działce nr [...] w miejscowości R., gmina R. wraz z: wewnętrzną instalacją: wodociągowa, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, elektryczną, gazową, zewnętrznym odcinkiem instalacji wodociągowej do projektowanej studni kopalnej - na własnej działce, zewnętrznym odcinkiem instalacji kanalizacyjnej do projektowanego zbiornika na ścieki - na własnej działce, zewnętrznym odcinkiem instalacji gazowej do punktu redukcyjno-pomiarowego - na własnej działce, zewnętrznym odcinkiem instalacji elektrycznej do złącza kablowego ZK - na własnej działce, budynek gospodarczo-garażowy z wiatą rekreacyjną, zlokalizowany na działce nr [...] w miejscowości R., gmina R. wraz z: wewnętrzną instalacją elektryczną z odcinkiem zewnętrznym do złącza kablowego ZK - na własnej działce. W uzasadnieniu wskazano, że wymagania dla zabudowy ww. działki określone zostały w decyzji o warunkach zabudowy z dnia 15.11.2017 r. znak: [...] wydanej przez Burmistrza [...]. Po sprawdzeniu przedłożonych dokumentów, zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ I instancji stwierdził, że spełniają one warunki określone w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 i 35 ust. 1 - Prawa budowlanego. W związku z czym zgodnie z art. 35 ust. 4 powołanej ustawy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe uzasadnia zatwierdzenie przedłożonego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę ww. obiektu budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła w ustawowym terminie S. P., właścicielka działki nr [...] w miejscowości R. objętej obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Odwołująca się wniosła o dołączenie do decyzji notarialnie potwierdzonego oświadczenia inwestora, w którym inwestor zobowiąże się nie przeszkadzać w uprawie i utrzymaniu działki nr [...], nie korzystania z drogi, która jest położona na tej działce, nie zaśmiecania działek nr [...] i [...], a także nie palenia plastików i opakowań po materiałach budowlanych. Wskazano także, że działka nr [...] jest użytkowana rolniczo i strona nie zgadza się na ustanowienie na działce nr [...] pasa bezpośredniego oddziaływania zbiornika bezodpływowego, projektowanego na działce nr [...]. Na działce nr [...] znajduje się studnia kopana zaopatrująca rodzinę i gospodarstwo skarżącej w wodę pitną, która w obecnej sytuacji będzie zagrożona zanieczyszczeniem przez ścieki ze zbiornika bezodpływowego zaplanowanego przez inwestora. Dostrzega również zagrożenie związane z ryzykiem skażenia wody nieczystościami produkowanymi przez inwestora (np. w sytuacji gdy ten będzie opóźniał się z wypompowaniem studni i nieczystości wyleją się na sąsiedni teren zgodnie ze spadkiem terenu). Na omawianym pasie 5m wypasane jest bydło oraz zbierane jest siano. Skarżąca podniosła również, iż teren inwestycji nie jest aktualnie przygotowany pod budowę - brakuje uzbrojenia terenu, a przede wszystkim wody i prądu. Ponadto wskazała, że nie otrzymała do wiadomości decyzji Burmistrza [...] z 15 listopada 2017 r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Wojewoda decyzją z dnia 28 czerwca 2018 r. znak: [...], po rozpoznaniu odwołania S. P., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] [...] z 23 marca 2018 r., znak:[...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Decyzja powyższa została poprzedzona postępowaniem uzupełniającym organu odwoławczego. Wojewoda w dniu 15 maja 2018 r. zlecił Staroście [...] na podstawie art. 136 k.p.a., doprowadzenie przedłożonego projektu budowlanego do zgodności z prawem wskazując na konkretne uchybienia w tym zakresie oraz złożenie wskazanych w piśmie wyjaśnień. Wojewoda sprawdził czy obszar oddziaływania inwestycji został prawidłowo określony. Po przeanalizowaniu przepisów § 31 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.) Wojewoda stwierdził, że na rysunku projektu zagospodarowania terenu w odległości 15m od projektowanego szczelnego zbiornika na ścieki zaznaczono linię max. zbliżenia do granicy działki teoretycznej studni z wodą do spożycia na działce [...], która została wyznaczona w odległości 5m od granicy działki nr [...], co jest zgodnie z przepisami rozporządzenia. Wojewoda uznał, że planowana inwestycja powoduje ograniczenia w ewentualnej zabudowie działki nr [...], co oznacza, że ww. działka została prawidłowo wskazana w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Działka nr [...] (bezpośrednio granicząca z działką [...]) nie została ujęta w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, ponieważ stanowi pas terenu o szerokości ok. 4m, po którym poprowadzona jest droga wewnętrzna i ze względu na kształt i szerokość tej działki przedmiotowa inwestycja nie powoduje ograniczeń i nie wpływa na możliwość ewentualnego przyszłego zagospodarowania tej działki. W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, iż organ I instancji poprawnie określił obszar oddziaływania inwestycji na działkach o numerach: [...] (objęta zakresem inwestycji) i [...] - położonych w miejscowości R., gmina R.. Przechodząc do uzasadnienia swojej decyzji Wojewoda stwierdził, że zarzuty podniesione przez S. P. w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie z następujących powodów: Na stronie 9 opisu projektu zagospodarowania terenu projektowana wykazano, że inwestycja jako całość oraz jej poszczególne części, wraz ze związanymi z nią urządzeniami budowlanymi, została zaprojektowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb). Inwestycja nie utrudnia dostępu do drogi publicznej właścicielom sąsiednich działek, nie pozbawia ich możliwości korzystania z mediów, nie pozbawia dostępu światła dziennego, nie powoduje uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie oraz zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby. Projektowana inwestycja nie będzie powodować powstawania ponadnormatywnej ilości odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych. Inwestycję zaprojektowano zgodnie z art. 16 i 18 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r., póz. 21 ze zm.). Projektowana inwestycja nie stwarza zagrożenia dla powietrza, gleby, wód i ziemi. Inwestycję zaprojektowano zgodnie z przepisami art. 74 ust. 1 i 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r., póz. 799 ze zm.). Projektant uwzględnił zakazy wynikające z położenia działki nr [...] na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (zgodnie z warunkiem decyzji Burmistrza [...] z 15 listopada 2017r., znak: [...], o warunkach zabudowy uzyskanych dla przedmiotowej inwestycji). Zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu i informacją zmieszczoną na stronie 5 opisu zagospodarowania terenu działka nr [...], na której planowana jest przedmiotowa inwestycja budowlana posiada dostęp do drogi publicznej - drogi gminnej, ul. [...]. Połączenie działki z ww. drogą publiczną będzie poprzez zjazd indywidualny (który, zgodnie z opisem w projekcie zagospodarowania terenu, zostanie zrealizowany w trybie art. 29 ust. 1pkt 11a Pb, na podstawie decyzji właściwego zarządcy drogi, tj. Gminy R., uzyskanej przez inwestora w odrębnym postępowaniu). Działka nr [...] nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji, gdyż na całej długości działki nr [...] jest oddzielona działką nr [...] o szerokości ok. 4 m. Zgodnie z informacją zamieszczoną w opisie projektu zagospodarowania terenu i załączoną do projektu budowlanego mapą do celów projektowych w skali 1:1000 (wpisaną 9 sierpnia 2017 r. do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starosty [...] pod numerem [...]) po działce nr [...] poprowadzona jest droga wewnętrzna. W kwestii uzbrojenia działki inwestycyjnej wskazano, że zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym przedmiotowa inwestycja budowlana będzie zaopatrzona: w energię elektryczną i gaz - zgodnie z załączonymi do projektu warunkami uzyskanymi od [...] S.A. i [...] Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. oraz w wodę z własnego podziemnego ujęcia wody zlokalizowanego na działce inwestora. Ogrzewanie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego – indywidualna kotłownia na gaz. Ścieki sanitarne będą odprowadzane do bezodpływowego szczelnego wybieralnego pojemnika na ścieki (o pojemności użytkowej 6m3, przewidywana ilość ścieków na dobę: 0.15 m3), a wody opadowe z dachów projektowanych budynków i powierzchni utwardzonych terenu będą odprowadzane na teren biologicznie czynny działki inwestora. Przebieg zewnętrznych sieci uzbrojenia terenu od przyłączy zostanie odrębnie opracowany - pozwolenie na budowę będzie uzyskiwane przez inwestora odrębną procedurą. Analiza rysunku zagospodarowania terenu wykazała, że inwestycję zaprojektowano z uwzględnieniem § 36 ust. 2 ww. rozporządzenia. Zgodnie z załączoną do projektu budowlanego mapą do celów projektowych działka nr [...] jest niezabudowana, na ww. działce znajduje się studnia z wodą pitną w odległości ok. 37 m od granicy działki nr [...]. Projektowany na działce inwestorów bezodpływowy zbiornik na ścieki (o pojemności użytkowej 6 m3) zlokalizowano w odległości ok. 72 m od ww. studni (mierzone w najbliższym zbliżeniu). W związku z powyższym wymagane przepisami prawa odległości zostały zachowane. Działka nr [...], którą wyszczególnia skarżąca w odwołaniu, nie jest objęta przedmiotową inwestycją, ani obszarem oddziaływania tej inwestycji. W przypadku ewentualnych działań inwestorów typu: przeszkadzanie w uprawie roli na działce nr [...], korzystanie z drogi na ww. działce (oznaczonej na mapie do celów projektowych jako "j.z." - jezdnia ziemna) bez zgody skarżącej, palenie plastików i opakowań po materiałach budowlanych i zaśmiecanie działki odwołującej się oraz zanieczyszczanie tej działki nieczystościami wydostającymi się z projektowanego bezodpływowego zbiornika na ścieki z powodu nie opróżniania tego zbiornika - poszkodowanym służy prawo żądania od sprawców respektowania obowiązujących przepisów prawa na drodze postępowania cywilnego. Odnośnie zarzutu braku doręczenia skarżącej decyzji Burmistrza [...] z 15 listopada 2017 r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wskazano, że kwestia ta nie należy do właściwości Wojewody. Ewentualne zastrzeżenia do działań Burmistrza [...] w ww. sprawie należy zgłosić do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., jako do organu wyższej instancji w zakresie postępowań o ustalenie warunków zabudowy. Wojewoda podał dalej, że niezależnie od powyższego organ odwoławczy zobowiązany jest do zbadania całości prawidłowości wydanej decyzji co do spełnienia wskazanych przepisami art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb wymagań. Tylko w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Pb, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska, co wynika z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy stwierdził, iż projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Burmistrza [...] z 15 listopada 2017 r., znak: [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, a także wymaganiami ochrony środowiska. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie jest wymagane przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nie narusza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany zawiera niezbędne opinie, jego zawartość jest kompletna, został opracowany w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, trwale zszyty, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które nie zostało podważone. Wobec powyższego Wojewoda orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia 23 marca 2018 r. znak: [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. P. wniosła o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 oraz art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego co miało istotny wpływ na wydanie decyzji oraz przepisy ustawy Prawo budowlane - art. 5 ust. 1 pkt 9; - orzeczenie o uchyleniu decyzji z 23 marca 2018 r., znak: [...]; - w przypadku odmowy orzeczenia o uchyleniu zaskarżonej decyzji o stwierdzenie naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania w tej sprawie; - zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty, które po części są powtórzeniem zarzutów sformułowanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302). dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie jej zarzuty są usprawiedliwione. Nie mogły odnieść skutku te zarzuty skargi, które dotyczą kwestii związanych z brakiem udziału skarżącej w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (decyzja Burmistrza [...] z dnia 15 listopada 2017 r. znak [...], k. 28 projektu budowlanego). Jak wynika z adnotacji zamieszczonej na ostatniej stronie tej decyzji, jest ona ostateczna z dniem 6 grudnia 2017 r., a to z kolei oznacza, że dopóki pozostaje w obrocie prawnym, korzysta z domniemania prawidłowości, a wzruszenie jej możliwe jest wyłącznie w trybach nadzwyczajnych przewidzianych Kodeksem postepowania administracyjnego tj. w trybie wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Badanie prawidłowości jej wydania dalece przekracza granice sprawy rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu i nie jest możliwe. Przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Jak wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm.), roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do treści art. 35 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ ma wynikający z ust. 1 pkt 2 powołanego przepisu obowiązek sprawdzenia m.in. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Do tych przepisów zalicza się rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.). W § 36 rozporządzenia zostały określone warunki sytuowania studni. Zgodnie z ust. 1 pkt. 1 i pkt. 3, odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej: 1) do granicy działki - 5 m; 3) do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń - 15 m. Zgodnie natomiast z § 31 ust. 2, dopuszcza się sytuowanie studni w odległości mniejszej niż 5 m od granicy działki, a także studni wspólnej na granicy dwóch działek, pod warunkiem zachowania na obydwu działkach odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5. Natomiast § 36 tego rozporządzenia reguluje zasady sytuowania urządzeń sanitarnych w tym zbiorników bezodpływowych (szamb). Zgodnie z ust. 1 i 2, odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3 powinna wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych - 15 m; 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 7,5 m. W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa w ust. 1, powinny wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej; 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m. Zgodnie z ust. 5 § 36, kryte zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe oraz doły ustępowe mogą być sytuowane w odległości mniejszej niż 2 m od granicy, w tym także przy granicy działek, jeżeli sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, pod warunkiem zachowania odległości określonych w § 31 i § 36. Szambo (o pojemności 6 m3) zostało w niniejszej sprawie zaprojektowane w odległości 6 metrów od granicy działki inwestycyjnej, spełnia zatem warunki § 36 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia. Gdyby natomiast skarżąca chciała zagospodarować w przyszłości swoją nieruchomość adekwatnie jak obecnie inwestor tj. również wybudować dom zaopatrywany w wodę za pomocą studni (jak wskazuje w skardze ma czworo dzieci, które wykorzystają działkę 59 do budowy swoich domów), to wówczas nie będzie mogła skorzystać z przewidzianego w § 31 ust. 2 rozporządzenia dopuszczenia usytuowania studni w odległości mniejszej niż 5 m od granicy działki, gdyż warunek zachowania odległości od szamba sąsiadów (15 metrów) nie zostanie zachowany. W niniejszej sprawie działka inwestycyjna nr [...] jak wynika z projektu budowlanego (k. 4 i 236) ma powierzchnię 4530,00 m2, jest ustawna i kształtem zbliżona niemal do kwadratu. Z mapy projektu zagospodarowania terenu wynika, że istnieją rozliczne możliwości terenowe i przestrzenne dla zaprojektowania i usytuowania zbiornika wybieralnego na nieczystości ciekłe (szamba) w taki sposób, aby posadowienie to nie wprowadzało żadnych ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości skarżącej (działki nr [...]), a obszar oddziaływania całej inwestycji zamknął się w obrębie nieruchomości inwestorów. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 8 i 9 ustawy prawo budowlane, obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając odpowiednie usytuowanie na działce budowlanej oraz poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1277/08, zasada równej ochrony prawa własności wymaga, aby każdy właściciel nieruchomości w procesie inwestycyjnym w miarę możliwości miał takie same prawa. W wyroku tym opowiedziano się za szerszym, niż wskazywałaby na to wykładnia gramatyczna, stosowaniem rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2002 r. za czym przemawia też to, że jest to przepis wykonawczy do ustawy, co nakazuje wykładanie go przez pryzmat przepisów tej ustawy. Prawo budowlane zaś nie różnicuje zakresu ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, gdy mówi o konieczności ich uwzględniania podczas procesu inwestycyjnego, (art. 5 ust. 1 pkt 9 uPb). Wskazano także, iż "podstawowym celem prawa sąsiedzkiego jest zapewnienie harmonijnego wykonywania najszerszego prawa do korzystania z nieruchomości, jakim jest prawo własności. Istotnym elementem prawa sąsiedzkiego jest zapewnienie mechanizmów ochrony prawa własności, zagrożonego następstwami wykonywania prawa własności przez właściciela innej (sąsiedniej) nieruchomości. Prawo własności jest prawem konstytucyjnym (art. 64 ust. 1 Konstytucji) i ochrona ta jest dla wszystkich równa (art. 64 ust. 2 Konstytucji). Zasada równej dla wszystkich ochrony własności jest elementem zasady równego traktowania przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji). W zgodzie z tymi konstytucyjnymi zasadami powinny być wykładane przepisy Prawa budowlanego, które mają wpływ na prawa sąsiedzkie". Wyrok ten dotyczył co prawda stosowania § 13 rozporządzenia, lecz ogólne konkluzje w nim zawarte odnieść można także do innych przepisów ustalających warunki techniczne posadowienia budynków i związanych z nimi urządzeń. W szczególności Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela pogląd dotyczący równej dla wszystkich ochrony prawa własności – zarówno przysługującej inwestorowi jak i właścicielom sąsiednich nieruchomości. Podkreślić należy, że każda sprawa administracyjna jest sprawą indywidualną i powinna być rozpatrywana i oceniana indywidualnie - w zależności od stanu faktycznego. Ponownie zatem należy powtórzyć, że w aktualnie kontrolowanej sprawie nie ma żadnych przeszkód dla takiego zaprojektowania szamba, aby obszar oddziaływania całej inwestycji zamknął się w obrębie nieruchomości inwestorów. Gdyby sytuacja przestrzenna działki inwestorów była inna, gdyby była ona niewielka, nieustawna, teren sąsiedni gęsto zabudowany, a z okoliczności tych wynikałby brak realnych możliwości korzystniejszego względem terenów sąsiednich posadowienia szamba, wówczas ocena projektu byłaby inna. Tymczasem obecnie nie ma żadnego kryterium, które mogłoby usprawiedliwić przyszłe ograniczenie sposobu zagospodarowania nieruchomości skarżącej. Kryterium takim nie może być bowiem to, że inwestorzy rozpoczęli jako pierwsi proces inwestycyjny. Dodatkowo i już w zasadzie ubocznie wskazać należy, na treść § 32 rozporządzenia, który reguluje warunki techniczne dla studni kopanych oraz § 33 dla studni wierconych. Zgodnie z § 32 ust. 4 teren otaczający studnię kopaną, w pasie o szerokości co najmniej 1 m, licząc od zewnętrznej obudowy studni, powinien być pokryty nawierzchnią utwardzoną, ze spadkiem 2% w kierunku zewnętrznym, natomiast zgodnie z § 33 , przy ujęciu wód podziemnych za pomocą studni wierconej teren w promieniu co najmniej 1 m od wprowadzonej w grunt rury należy zabezpieczyć w sposób określony w § 32 ust. 4, a przejście rury studziennej przez nawierzchnię utwardzoną należy uszczelnić. W projekcie budowlanym brak jest jakichkolwiek postanowień w tym zakresie. Wobec powyższych uchybień zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ będzie obowiązany doprowadzić do zmiany i uzupełnienia projektu budowlanego we wskazanym wyżej zakresie. Czynności te nie wymagają ponownego przeprowadzenia postępowania przez organ I Instancji, a zmiany projektu mogą zostać wprowadzone przez organ II Instancji bez uchybienia zasadzie dwuinstancyjności postępowania. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości [...] zł składa się kwota tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu.