II SA/Kr 106/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia postanawia odrzucić skargę. Skarżący P. L. wniósł w dniu 26 listopada 2020 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2020 r. (znak: [...]). Decyzją tą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy I.-W. z dnia 11 kwietnia 2018 r. (znak [...]) o zezwoleniu na usunięcie drzew. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja SKO w K. została odebrana przez pełnomocnika skarżącego w dniu 23 czerwca 2020 r. (k. 70 akt administracyjnych). Nadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 października 2020 r. (sygn. akt II SA/Kr 879/20) odrzucił skargę wniesioną na tę decyzję. Powodem odrzucenie skargi był brak uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, że odrzucenie skargi prawomocnym orzeczeniem (postanowieniem) sądu administracyjnego nie powoduje stanu powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325; dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi bowiem, że jedynie prawomocny wyrok ma powagę rzeczy osądzonej co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Orzeczenie natomiast o odrzuceniu skargi oznacza wyłącznie, iż sąd sprawy nie rozpoznawał z powodu stwierdzenia okoliczności wykluczającej dopuszczalność dokonywania merytorycznej oceny skargi. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że w tej sprawie skarga winna zostać odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., tj. z powodu tego, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami już została prawomocnie osądzona. Należy jednak zauważyć, że stosownie do art. 53 par. 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni, licząc od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że skarżący (działając poprzez pełnomocnika) odebrał objętą skargą decyzję SKO w K. – w dniu 23 czerwca 2020 r. Wynikający z cytowanego wyżej art. 53 par. 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi do sądu upływał zatem w dniu 23 lipca 2020 r. Nadanie przedmiotowej skargi w Urzędzie Pocztowym w dniu 26 listopada 2020 r. (k. 12 akt sądowych) oznacza, że skarga ta wniesiona została z uchybieniem wskazanego wyżej terminu. Z tego też względu, skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.