II SA/Kr 1063/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Firma A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lipca 2020 r. sygn. akt: [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko skargę oddala Prezydent Miasta T. postanowieniem z dnia 12 maja 2020r., znak: [...] - w toku postępowania prowadzonego z wniosku [...] sp. z o.o. - stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa silosów na materiały budowlane wraz z infrastrukturą techniczną (cztery silosy o pojemności 150 m3 każdy oraz podest obsługowy dla ramienia asfaltu) na działce nr [...] obr. [...] przy ulicy [...] w T.", określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia raportu. Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez spółkę Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 2 lipca 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 256 z późn. zm.) - dalej jako "k.p.a." i art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 283 z późn. zm.) - dalej jako "ustawa". W uzasadnieniu tego postanowienia SKO przywołało art. 63 ust. 1 pkt 2, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy. Przypomniano, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest postanowienie nakładające na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie na działce nr [...] obręb [...] przy ulicy [...] w T.: 1. czterech zbiorników (tzw. silosów) o pojemności 150 m3 każdy, służących do magazynowania różnego rodzaju asfaltów. Silosy te wykonane zostaną jako jednopłaszczowe stalowe zbiorniki, izolowane warstwą wełny skalnej o grubości 10 cm, z pokryciem zewnętrznym z blachy. Wyposażone będą w wężownicę grzewczą, w której nośnikiem ciepła będzie olej termalny oraz w mieszadło napędzane silnikiem elektrycznym o mocy 5,5 kW. Zbiorniki wyposażone będą w system pomiarowy temperatury oraz "poziomowskaz", króćce przyłączeniowe, odpowietrzenie. Nad zbiornikami zamontowany będzie wspólny podest obsługowy z balustradą i drabinką komunikacyjną. Zbiorniki zaprojektowano jako pionowe o wysokości około 9 m, w jednym rzędzie na wspólnej żelbetowej płycie fundamentowej o wymiarach 25,23 m x 7,03 m i grubości 50 cm posadowionej na podbudowie z chudego betonu i zagęszczonego kruszywa. 2. Instalacji przesyłowej asfaltu obejmującej: a) stanowisko przyjmowania asfaltu z cystern do magazynu składające się z - króćca przyłączeniowego do cysterny samochodowej, - pompy przesyłowej zębatej napędzanej silnikiem elektrycznym o mocy 7,5 kW (400/690V), - ogrzewanych wężownicami grzewczymi, izolowanych wełną skalną i zabezpieczonych z zewnątrz płaszczem z blachy ocynkowanej rurociągów przesyłowych stalowych DN80, b) stanowiska wydawania asfaltu z magazynu do cystern, wyposażonego w: - podest obsługowy, który stanowi konstrukcję wsporczą dla ogrzewanego rurociągu przesyłowego zakończonego ruchomym ramieniem nalewaka cysterny samochodowej, - pompę przesyłową zębatą napędzaną silnikiem elektrycznym o mocy 37 kW (400/690V), umieszczoną w budynku wolnostojącym, - rurociągi wraz z wężownicami grzewczymi i armaturą, - rurociągów przesyłowych stalowych DN80 ogrzewanych wężownicami grzewczymi, izolowanych wełną skalną i zabezpieczonych z zewnątrz płaszczem z blachy ocynkowanej, c) estakady do powietrznego prowadzenia rurociągów przesyłowych asfaltu oraz rurociągów instalacji oleju termalnego pomiędzy zbiornikami magazynowymi, a stanowiskiem do wydawania asfaltu i podstawowym kotłem oleju Aura 1000 o mocy 1 MW, niezbędnym do ogrzewania asfaltu. Szacowana maksymalna ilość asfaltu, który może zostać przyjęty do nowych zbiorników magazynowych wynosi 3 000 Mg/rok. Szacunkowe zapotrzebowanie na energię elektryczną do pompowania i mieszania asfaltu wynosi 7,4 MWh/rok. Szacunkowe zapotrzebowanie na gaz ziemny do ogrzewania asfaltu wynosi 42 tys. m3/rok. Planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 37 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839) - stanowi bowiem instalacje do naziemnego magazynowania "różnego rodzaju asfaltów", a zatem "produktów naftowych" za jakie uznane zostały asfalty, w definicji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. p ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2020r., poz. 411). Dla tego typu przedsięwzięć, jak wynika z art. 63 ust. 1 ustawy, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie kryteria wymienione w tym przepisie, które dotyczą rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, usytuowania przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wydanie zaskarżonego postanowienia, zgodnie z brzmieniem art. 64 ust. 1 ustawy zostało poprzedzone uzyskaniem opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. (nr [...] z dnia 9 kwietnia 2020r.), opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (z dnia 8 kwietnia 2020 r.) i opinii Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (z dnia 28 kwietnia 2020r.). Z tych trzech organów tylko Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wyraził opinię o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Organ ten wskazał na możliwość negatywnego oddziaływania objętej wnioskiem [...] Sp. z o.o. inwestycji na środowisko w związku ze stosunkowo niewielką odległością od zabudowy mieszkaniowo - usługowej (usytuowanej bliżej ulicy [...] w T.). Licząc, od skrajnego zbiornika magazynowego na asfalty - najbliższa zabudowa podlegająca ochronie znajduje się w kierunku: - południowo-wschodnim w odległościach: ok. 66m - budynek nr [...], ok. 79m - budynek bez numeru, ok. 110m - budynek nr [...]. Zabudowania te mają charakter zabudowy zagrodowej; - północno-wschodnim w odległościach: ok 91 m budynek nr [...], ok. 103 m - budynek nr [...]. Budynki te są obiektami zamieszkania zbiorowego. Zwrócono również uwagę, że inwestycja spowoduje zwiększenie pojemności magazynowej istniejącego już terminala asfaltowego z 2150 m3 do 2750 m3. Nastąpi więc wzrost pojemności terminala o 27,9%). Wymienione wyżej elementy zostały uwzględnione przez Prezydenta Miasta T. w zaskarżonym postanowieniu. Prezydent Miasta T. wskazał nadto, na mające wystąpić na etapie eksploatacji instalacji do magazynowania i dystrybucji asfaltu źródła emisji hałasu do środowiska w postaci: - pompy rozładunkowej i załadunkowej asfaltu charakteryzującej się równoważnym poziomem dźwięku 81 dB w porze dnia i 83 dB w porze nocy, - hałasu generowanego przez pojazdy ciężarowe dostarczające i odbierające asfalt o natężeniu ruchu 5 pojazdów w ciągu 8 najniekorzystniejszych godzin w porze dnia oraz o natężeniu 1 pojazd w ciągu 1 najniekorzystniejszej godziny w porze nocy, jak również: - emisję zanieczyszczeń do powietrza z proces załadunku zbiorników magazynowych asfaltem, a także załadunku cystern samochodowych asfaltem, ruchu cystern samochodowych dowożących asfalt, odbierających asfalt, oraz spalania gazu ziemnego w nagrzewnicy oleju termalnego celem dostarczenia ciepła procesowego do instalacji zbiorników magazynowych i instalacji przemysłowej. Wobec zarzutów odwołania podkreślenia wymaga, iż okoliczność, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (organ powołany do kontroli przestrzegania przepisów ochrony środowiska w zakresie ochrony przyrody) oraz Dyrektor Zarządu Zlewni w N. S. - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wydali opinie stwierdzające, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, nie podważą w żadnym razie opinii kolejnego z wyspecjalizowanych organów tj. Państwowego Inspektora Sanitarnego, których opinie są konieczne dla podjęcia rozstrzygnięcia odnośnie obowiązku sporządzenia raportu. Zakres opinii powyższych organów nie pokrywa się, a uzupełnia. Przykładowo to, że zdaniem Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S. "z uwagi na rodzaj, charakterystykę i lokalizację planowanej inwestycji, nie przewiduje się negatywnego wpływu tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych jednolitych części wód powierzchniowych, jednolitych części wód podziemnych oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 56, art. 59 i art. 61 ustawy Prawo wodne", brak jest potrzeby sporządzenia raportu, nie podważa w żadnym razie prawidłowości opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wskazującego na możliwość wystąpienia negatywnego oddziaływania objętej wnioskiem inwestycji na zdrowie ludzi. Zdaniem Kolegium organ I instancji miał podstawy do orzeczenia o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz prawidłowo określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, mając na uwadze wydane w sprawie opinie oraz fakt, że przedstawione w sporządzonej przez Inwestora karcie informacyjnej przedsięwzięcia, załączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowy uwarunkowaniach i nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że nie wystąpi prawdopodobieństwa znaczącego oddziaływania inwestycji na wszystkie komponenty środowiska, w szczególności ludzkie zdrowie. W takiej zaś sytuacji, kierując się zasadą prewencji, zasadne jest stwierdzenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a co za tym idzie ustalenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko umożliwi ustalenie ewentualnych zagrożeń dla środowiska oraz ludzi, związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia i ułatwi ocenę, czy zachodzą podstawy do wydania pozytywnych decyzji upoważniających do jego realizacji. W ocenie Kolegium, wbrew twierdzeniom zażalenia, wydanie zaskarżonego postanowienia nakładającego obowiązek sporządzenia raportu nie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa procesowego (art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa), czy zinterpretowaniem wątpliwości, co do stanu faktycznego sprawy, na niekorzyść strony skarżącej. Zaskarżone postanowienie uwzględnia rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, w tym możliwość kumulowania się oddziaływań wynikającą z eksploatacji już istniejącego magazynu i zakładu produkcji emulsji asfaltowej, nadto uwzględnia usytuowanie przedsięwzięcia, w stosunkowo bliskim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 63 ust. 1 Ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez jego zastosowanie i nałożenie na [...] Sp.z o.o. z/s w S., obowiązku opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia - podczas, gdy zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w opinii z dnia 8 kwietnia 2020r. jak i Dyrektor Zarządu Zlewni w N. S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie w opinii z dnia 28 kwietnia 2020r. zgodnie stwierdzili, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. 2. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie zebranie w sposób wystarczający materiału dowodowego, brak rozważenia przez organ I instancji wszystkich istotnych i zgłaszanych przez odwołującego kwestii, błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, co skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia Prezydenta Miasta T., w którym nałożono na skarżącą obowiązek opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia, co skutkuje tym, iż wydane postanowienie nosi cechy dowolności i przekracza granice uznania administracyjnego. - art. 8 k.p.a. poprzez nie przyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa. - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie ustalenia ponad wszelką wątpliwość, że nałożenie na skarżącą obowiązku opracowania ww. raportu wyłącznie na podstawie stwierdzenia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. jest niezbędne, podczas gdy stoi ono w sprzeczności ze stwierdzeniami zarówno Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, którzy zgodnie po analizie całości przedłożonej przez Skarżącą dokumentacji uznali, iż w przedmiotowej sprawie nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wnioskowanego przedsięwzięcia, gdyż planowana inwestycja nie stwarza zagrożenia i nie wymaga obligatoryjnie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, gdyż nie ma potrzeby wyznaczania obszaru ograniczonego użytkowania, zgodnie z art. 63 ust. 3 ustawy ooś, ponieważ dodatkowa analiza materiałów załączonych do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia wykazała, iż większość uwarunkowań określonych w art. 63 ust. 1 ustawy ooś nie wystąpi w stosunku do przedmiotowej inwestycji, a pozostałe będą miały znikomy wpływ. - art. 7, 7a, 7b, w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie, rozpatrzenie i ocenę całego materiału dowodowego opierając podstawy i przesłanki swojego postanowienia wyłącznie na podstawie tego co zostało ustalone przez Państwowego Inspektora Sanitarnego podczas, gdy stoją one w sprzeczności z tym co ustaliły pozostałe organy w szczególności Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. co też Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie m.in. takich, że w ocenie PPIS istnieją zasadnicze rozbieżności w ustaleniach przyjętych przez PPIS i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. co do odległości budynków mieszkalnych. PPIS pomija całkowicie fakt, iż planowane przedsięwzięcie położone jest na terenie nie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, brak jest obszarów o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne oraz, że budowa dodatkowych zbiorników nie będzie znacząco wpływać negatywnie na krajobraz, co skutkuje naruszeniem naczelnych zasad postępowania administracyjnego, gdzie organy administracji państwowej zobowiązane są podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości, co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ i co również istotne organy administracji publicznej w toku postępowania zobowiązane są współdziałać ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. - art. 8 k.p.a. przez niedokonanie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz nieuwzględnienie w postanowieniu interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli. - art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonego postanowienia z uwagi na zawarcie w nim zbyt lakonicznych i ogólnikowych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Stosownie do art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Na podstawie art. 145 § 1 pkt "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzje lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po przeprowadzeniu kontroli zaskarżonego postanowienia na podstawie tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że jest ono prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa silosów na materiały budowlane wraz z infrastrukturą techniczną (cztery silosy o pojemności 150 m3 każdy oraz podest obsługowy dla ramienia asfaltu) na działce nr [...] obr[...] przy ulicy [...] w T.", określające zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz zawieszające postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia raportu. Postanowienie to zostało wydane w ramach postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 283 z późn. zm.) – dalej jako "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku" uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W kontrolowanym postępowaniu prawidłowo ustalono, że objęte postępowaniem przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 37 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do naziemnego magazynowania produktów naftowych - inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem instalacji do magazynowania paliw wykorzystywanych na potrzeby gospodarstw domowych, zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10 m3 oraz zbiorników na olej o łącznej pojemności nie większej niż 3 m3, a także niezwiązanych z dystrybucją instalacji do magazynowania stałych surowców energetycznych. Dla tego typu przedsięwzięć decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - w ramach której sporządza się raport oddziaływania na środowisko, bądź też bez przeprowadzenia takiej oceny - wyłącznie na podstawie dołączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia (por. art. 80 ust. 1 i art. 84 ust. 1 ustawy o udostępnianiu do informacji o środowisku). Kryteria oceny powyższej kwestii zostały określone w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Zgodnie z tym przepisem obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu, f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, b) obszary wybrzeży i środowisko morskie, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; 3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, g) możliwości ograniczenia oddziaływania. Zgodnie z art. 65 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku uzasadnienie postanowienia, o którym mowa w art. 63 ust. 1, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydaniu postanowienia. Istotne jest również, że stosownie do przepisu art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-27, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b; 3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy; 4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. Stosownie do tych wymagań przed wydaniem zaskarżonego postanowienia uzyskano opinie: - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 8 kwietnia 2020 r. - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia 9 kwietnia 2020 r. - Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 28 kwietnia 2020 r. Dwie spośród tych opinii stwierdzały brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a jedynie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. stwierdził potrzebę przeprowadzenia takiej oceny. W tym miejscu trzeba podkreślić, że opinia organu współdziałającego nie ma charakteru wiążącego dla organu prowadzącego postępowanie główne. Nie można również przyjąć, że organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest podzielić tę opinię, którą prezentuje więcej organów opiniujących. Istotą omawianych opinii jest przedstawienie poglądu wyspecjalizowanych organów w zakresie ich właściwości, a organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji środowiskowej ocenia te opinie i w oparciu o nie stwierdza, czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też nie ma takiej konieczności - przyjmując wyrażone w opinii stanowisko bądź je negując. Prawidłowość procesu argumentacji przeprowadzonego w uzasadnieniu postanowienia jest weryfikowana w postępowaniu instancyjnym i sądowym. W przypadku rozbieżnych opinii nie ma jednak mowy o "wątpliwościach, co do treści normy prawnej", które należałoby rozstrzygać na korzyść strony – jak sugeruje skarżący, zarzucając naruszenie art. 7a k.p.a. W żaden również sposób nie można zgodzić się z twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu skargi: "Oczywistym jest, zatem, że skoro najbardziej kompetentny w tym zakresie organ tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., stwierdza, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie w znaczący sposób oddziaływać na środowisko, a co za tym idzie stwierdza brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, to - to stanowisko jest najbardziej niejako wiążące w sprawie". Każdy z organów opiniujących wypowiada się w zakresie swoich kompetencji i żadna z opinii nie ma większej mocy niż pozostałe. Skarżący zarzuca, że "jeden Organ (Sanepid), który z założenia zajmuje się zgoła innymi zagadnieniami, niż magazynowanie asfaltu, który bez większego uzasadnienia najprawdopodobniej w myśl zasady "lepiej mieć niż nie mieć" opiniuje potrzebę stworzenia takiej oceny oddziaływania". Trzeba jednak podkreślić, że zasada przezorności jest jedną z podstawowych zasad prawa ochrony środowiska – wyrażoną chociażby w art. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w art. 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Na podsumowanie rozważań trzeba stwierdzić, że argumentacja organów obu instancji zastosowana w zaskarżonym postanowieniu oraz poprzedzającym je postanowieniu Prezydenta Miasta T. nie budzi wątpliwości, co do prawidłowości zastosowania kryteriów wynikających z art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Podobnie prawidłowe było postępowanie poprzedzające wydanie postanowienia. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Organ I instancji stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jednocześnie określił zakres raportu, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 63 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Wprawdzie kwestia ta nie była przedmiotem skargi, niemniej jednak Sąd przeprowadził kontrolę zaskarżonego postanowienia również w tym zakresie uznał, że nie budzi ona wątpliwości. Jednocześnie, zgodnie z art. 63 ust. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku zawieszono postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wobec powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.