II SA/Kr 1065/17

Kraków, dnia 22 września 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom na gruncie postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie decyzją z dnia 22 maja 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy odmówił wydania decyzji nakazującej właścicielom działek o numerach wskazanych w decyzji przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom na gruncie. Od powyższej decyzji odwołała się B. H.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 roku znak: [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania na w/w decyzję. W dniu 7 sierpnia 2017 roku B. H., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła skargę na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom na gruncie. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2017 roku skarżąca została zobowiązana do sprecyzowania, czy wniesiona skarga jest skargą na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 maja 2017 r. nr [...], czy skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 czerwca 2017 roku znak: [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z daty 14 września 2017 roku, skarżąca wskazała, że skarga skierowana do Sądu Administracyjnego dotyczy decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 maja 2017 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że w przypadku, jeśli stronie przysługuje odwołanie od decyzji organu I instancji (a tak jest co do zasady i tak było w przedmiotowym wypadku), przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, może być wyłącznie decyzja organu II instancji wydana w wyniku rozpoznania odwołania. W przedmiotowym wypadku przedmiotem skargi mogło być natomiast postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 czerwca 2017 roku znak: [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona. Skarżąca wniosła natomiast skargę na decyzję organu I instancji, podtrzymując swoje stanowisko w piśmie będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu. W tym stanie rzeczy, wniesioną przez nią skargę na decyzję organu I instancji tj. Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 maja 2017 r. nr [...]. należy uznać za niedopuszczalną, która w związku z tym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.